Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α’ πέθανε 11 Ιανουαρίου 1923… 100 χρόνια μετά πεθαίνει ο Κωνσταντίνος ο Β’. Ως ένας περήφανος Έλληνας, ο τέως Βασιλιάς των Ελλήνων επέλεξε να ζήσει τα τελευταία του χρόνια στην Ελλάδα και να ταφεί στο κοιμητήριο όπου αναπαύονται οι γονείς και οι πρόγονοί του.

200 χρόνια στην Ελλάδα η οικογένεια του και κάποιοι αμφισβητούν την ελληνικότητα τους, όχι όμως και για όσους απρόσκλητους παραβίασαν τα σύνορα και πολιτογραφήθηκαν …Αυτοί είναι καθαροί  Έλληνες.

Ντροπή δεν υπάρχει ούτε στοιχειώδης πολιτική αξιοπρέπεια . Ο Κωνσταντίνος μέχρι τέλους με υπερηφάνεια τόνιζε ότι είναι Έλληνας, ενώ αξιώθηκε να γίνει Χρυσός Ολυμπιονίκης, Αξιωματικός, Βασιλιάς και παρά η κηδεία του δεν θα γίνει  δημοσία δαπάνη και με τιμές αρχηγού κράτους.

Ένθεν κακείθεν  έδειξαν το πολιτικό φανατισμό τους με αμετανόητη την «αριστερά του χαβιαριού». Μια ανάγωγη και ασεβής συμπεριφορά που αγγίζει τα όρια της φρενοβλάβειας …

Έχουμε κηδέψει τόσους με τιμές αρχηγού κράτους, κιλλίβαντες και ιστορίες αλλά τον τελευταίο συνταγματικά εστεμμένο Βασιλιά και πραγματικό αρχηγό κράτους όχι!

Πόσους αρχηγούς κομμάτων που δεν έγιναν πρωθυπουργοί η πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας, μα και πόσους που ηγήθηκαν στην μια πλευρά του εμφυλίου κηδέψαμε με τιμές Αρχηγού κράτους ( Φλωράκη ,Μάρκος Βαφειάδης,  Μελίνα Μερκούρη κ.α.)

Έχουμε καθήκον να μην ξεχνάμε μια μακρά ιστορική περίοδο της πατρίδος μας με την οποία συνδέθηκε η Βασιλική οικογένειά του από το 1863 έως το 1974, οπότε και δημοκρατικά επελέγη το πολίτευμα της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας , καθώς και τα γεγονότα που μας  οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση.

Η ιστορία δεν διαγράφεται, δεν καλύπτεται. Δεν ξεχνούμε οτι η  πατρίδα μας το 1965 δεν ήταν Βασιλεία. Ήταν Βασιλευόμενη Δημοκρατία και στηριζόταν στο Σύνταγμα του 1952. Που μετά από τις πολλές περιπέτειες που πέρασε η πατρίδα μας, με την ισορροπία του των δύο εξουσιών,  εξασφάλιζε το Σύνταγμα αυτό, την σταθερότητα της πατρίδας μας  από κάθε πλευρά και ως εκ τούτου ο τότε ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος ήταν ο  ρυθμιστικός θεσμός δηλαδή της Βασιλείας, όπως καθοριζόταν από το Σύνταγμα αυτό πολύ ορθά.

Επίσης αξίζει να υπογραμμιστεί ότι το 1972, κατά μαρτυρία του Μίκη Θεοδωράκη, ο Κωνσταντίνος  δέχθηκε όλους τους όρους του Ανδρέα Παπανδρέου (δημοψήφισμα κτλ) προκείμενου να ανατραπεί η δικτατορία από Βασιλικούς αξιωματικούς με συμπαράσταση όμως όλων των Αντιστασιακών οργανώσεων.
Προφανώς όμως, ο Ανδρέας Παπανδρέου απέρριψε την πρόταση
του Κωνσταντίνου. Υπάρχει εκπομπή της ΕΡΤ (στο 1:04:41, Μίκης Θεοδωράκης ΣΤΑ ΑΚΡΑ μέρος 2ο (https://www.youtube.com/watch?v=dRVPr4pgNPE ) όπου ο Μίκης Θεοδωράκης λέει ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου αρνήθηκε, τελικά, να συμπράξει σε πτώση της δικτατορίας από Βασιλικούς αξιωματικούς, παρ’ όλον, όπως είπε ο Μίκης, ότι είχαν γίνει δεκτά όλα όσα ζήτησε.

Κύριε πρωθυπουργέ δεν μπορεί η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ούτε κανείς να απειλείται από κάτι που δεν υφίσταται. Άρα όταν εσείς αντιδράτε στο μη υπαρκτό, τότε αγωνιά για την ίδια του την ύπαρξη. Η Δημοκρατία μας δεν κινδυνεύει δεν φοβάται δεν εκδικείται!

Τίποτα δεν θα άλλαζε αν απέδιδε η κυβέρνηση σας τιμές αρχηγού κράτους στον τελευταίο Βασιλιά όπως έπραξαν αντίστοιχα όλες μα όλες οι χώρες που είχαν μοναρχία και την κατήργησαν !

Παρά τα τεράστια λάθη του που οδήγησαν στην Χούντα, υπήρξε Αρχηγός της Ελλάδας και η ανάλογη τιμή ως πρώην αρχηγού του κράτους θα έπρεπε να αποδοθεί!

Η Ελληνική κυβέρνηση η οποία έπαυσε να δέχεται το Άγιο Φώς με τιμές Αρχηγού Κράτους, συνεχίζει την απαξιωτική της τακτική αυτή την φορά απέναντι στον εκλιπόντα έκπτωτο  Βασιλέα!

Τα καταφέρανε … Ναι για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία θα γίνει κηδεία ιδιώτη με τόσους αρχηγούς κρατών και τόσους υψηλούς προσκεκλημένους.

Κανένα σεβασμό στην Ιστορία της Ελλάδας, τα πρόσωπα και τους συνταγματικούς θεσμούς. Κανένας σεβασμό στους συμμάχους, τους φιλέλληνες που θα έρθουν στην πατρίδα μας να αποχαιρετίσουν, να κλίνουν γόνυ και να προσευχηθούν για την ανάπαυση του τελευταίου Βασιλιά των Ελλήνων.

Δικαίωμα έχουμε όλοι στην άποψη, κρίμα να ισοπεδώνουμε τα πάντα όμως…
Κύριε Πρωθυπουργέ, τη χώρα τελικά ποιος την κυβερνάει; Οι ηττημένοι ή οι φοβισμένοι;