Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Todaypress του Σαββάτου
της Μάρθας Λεκκάκου
Ρωτήστε ανέργους με προϋπηρεσία -ή και χωρίς- που ψάχνουν εργασία, τι τους λένε οι υποψήφιοι εργοδότες τους στις δια ζώσης ανιχνευτικές συναντήσεις. Στην αρχή, πάντα γίνεται η περιγραφή του αντικειμένου της εργασίας, το επονομαζόμενο ”job description”, το ωράριο εργασίας και οι μέρες απασχόλησης, πότε υπάρχει φόρτος εργασίας και τα συναφή. Ενδελεχώς -έως και εξονυχιστικά- ερωτάται ο εργαζόμενος, και κυρίως η υποψήφια εργαζόμενη, ποια είναι η οικογενειακή της κατάσταση, για να σταθμίσει προφανώς ο εργοδότης αν η γυναίκα-μητέρα, ανάλογα με την ηλικία των παιδιών της, μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εργασίας. Αποτελεί έως και γενικό κανόνα, οι οικονομικές απολαβές να συζητούνται στο τέλος και σχεδόν ποτέ ο κατώτατος μισθός δεν αποκαλείται έτσι. Αποκαλείται «βασικός μισθός», σαν να εξωραΐζεται κατά κάποιον τρόπο το «πάτωμα» των απολαβών, που εμπεριέχει ο όρος «κατώτατος». Μάλλον στη γλώσσα της αγοράς, η λέξη κατώτατος αποτελεί …ταμπού. Κακά τα ψέματα, αλλιώς φαντάζει η λέξη «βασικός» σε σχέση με το επίρρημα «κάτω» και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό.
Ακόμη και έτσι πάντως, ο βασικός ή ο κατώτατος μισθός αυξάνεται σωρευτικά για το 2022 κατά 9,7% και η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα, μετά από 10 χρόνια και 3 μήνες, από τον Φεβρουάριο του 2012, δηλαδή από το 2ο Μνημόνιο, επιτέλους έχει ως βάση, ως αφετηρία μισθών πάνω από τα 700 ευρώ μικτές απολαβές!
Ήδη, κάποιοι επιχειρηματολογούν με τη λογική της τιμής του «κουλουριού», όπως πολύ παλαιότερα με το … «ματσάκι του μαϊντανού» για το πραγματικό όφελος των εργαζομένων από τη μηνιαία αύξηση κατά 50 ευρώ το μήνα. Και αυτός ήταν πάντα ο ορισμός του λαϊκισμού, διότι η μεγάλη εικόνα είναι ότι με την πραγματικά σημαντική αύξηση του κατώτατου/βασικού μισθού, πέραν της πραγματικής εισοδηματικής ενίσχυσης των εργαζομένων, δίνεται το σήμα σε όλη την αγορά εργασίας να αυξήσει τις απολαβές των μισθωτών, σε όλες τις συμβάσεις εργασίας, συλλογικές ή ατομικές.
Εδώ και μήνες είχε προαναγγελθεί ότι από την 1η Μάϊου θα έρθει μια σημαντικά ενισχυτική αύξηση των κατώτατων απολαβών. Τι ήρθε να προσθέσει λοιπόν το διάγγελμα του Πρωθυπουργού, πέραν του ακριβούς ποσού της αύξησης και των επιδομάτων που επηρεάζονται; Το μήνυμα που απέστειλε σε όλη την αγορά εργασίας. Είπε: «Αποτελεί, παράλληλα, και ένα κάλεσμα προς τους εργοδότες να κινηθούν ανάλογα και προς τις άλλες κατηγορίες μισθωτών. Άλλωστε, τον Ιούνιο η Πολιτεία προχωρά και σε νέα μείωση των εισφορών κατά μισή μονάδα. Σειρά, λοιπόν, έχουν και εκείνοι να σταθούν δίπλα στους υπαλλήλους τους. Γιατί καμία επιχείρηση δεν μπορεί να παράγει αξία από την εργασία, αν δεν έχει φροντίσει πρώτα να διασφαλίσει την αξιοπρέπεια των ίδιων των εργαζομένων της».
Μετά λοιπόν την αύξηση των 50 ευρώ στον κατώτατο μισθό, σειρά έχουν οι εργοδότες να αποδείξουν στην πράξη έννοιες, όπως η «αξιοπρέπεια» των εργαζομένων και «να σταθούν δίπλα στους υπαλλήλους τους». Διότι, ό,τι και να κάνει κάθε κυβέρνηση μετά από διαβουλεύσεις με τους κοινωνικούς εταίρους και αποφάσεις για δραστικές μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές και στη φορολόγηση των επιχειρήσεων, το μαχαίρι και το πεπόνι το κρατούν οι παρέχοντες τις θέσεις εργασίας. Και ήρθε η ώρα να ακολουθήσουν και εκείνοι σε αντίστοιχες αυξήσεις! Μόνον κερδισμένοι θα βγουν εν τέλει, όταν θα έχουν ικανοποιημένους εργαζομένους!
Παρεμπιπτόντως, η Ελλάδα με την αύξηση σωρευτικά κατά 9,7%, ανεβαίνει 2 θέσεις στην κατάταξη των χωρών με κατώτατους μισθούς. Αφήνει πίσω της χώρες που προηγούνταν, όπως η Μάλτα και η Πορτογαλία, μιας και σε 12μηνη βάση -δηλαδή συμπεριλαμβανομένων των 14 μισθών που δίνονται στον ιδιωτικό τομέα- ο κατώτατος/βασικός μισθός διαμορφώνεται στα 831,8 ευρώ.
Και ας αφήσουμε τα κουλούρια και τους μαϊντανούς.
