Μια νέα μελέτη φέρνει στο προσκήνιο μια πρωτεΐνη που φαίνεται να έχει κρίσιμο ρόλο στη γήρανση του εγκεφάλου και ειδικά στη φθορά της μνήμης. Ερευνητές του UCSF εντόπισαν ότι η FTL1 αυξάνεται στον ιππόκαμπο ηλικιωμένων ποντικιών, μια περιοχή που συνδέεται άμεσα με τη μάθηση και τη μνήμη, και ότι η αύξησή της συνοδεύεται από απώλεια συναπτικών συνδέσεων και χειρότερες γνωστικές επιδόσεις. Όταν μάλιστα η ίδια πρωτεΐνη αυξήθηκε τεχνητά σε νεαρά ποντίκια, οι εγκέφαλοί τους άρχισαν να εμφανίζουν χαρακτηριστικά γήρανσης.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο ήταν το τι συνέβη όταν οι επιστήμονες μείωσαν τα επίπεδα της FTL1 σε ηλικιωμένα ζώα. Τα ποντίκια παρουσίασαν περισσότερες συνδέσεις μεταξύ νευρικών κυττάρων και καλύτερες επιδόσεις σε τεστ μνήμης. Παράλληλα, σε κυτταρικά πειράματα, η υψηλή FTL1 συνδέθηκε με απλούστερη μορφολογία των νευρώνων, δηλαδή με λιγότερο πολύπλοκες νευρικές προεκτάσεις. Αυτό ενισχύει την εικόνα ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη δεν σχετίζεται απλώς με τη γήρανση, αλλά φαίνεται να συμμετέχει ενεργά σε αυτή.
Η μελέτη έδειξε επίσης ότι η FTL1 επηρεάζει και τον μεταβολισμό των εγκεφαλικών κυττάρων. Σε ηλικιωμένα ποντίκια, η υψηλή παρουσία της φάνηκε να επιβραδύνει τη χρήση ενέργειας στον ιππόκαμπο, ενώ η ενίσχυση μεταβολικών λειτουργιών με NADH περιόρισε αυτές τις αρνητικές συνέπειες. Αυτό δίνει στους επιστήμονες έναν ακόμη δρόμο διερεύνησης για το πώς θα μπορούσε να ανασχεθεί η ηλικιακή φθορά του εγκεφάλου.
Παρά την αισιοδοξία, οι ίδιοι οι ερευνητές είναι σαφείς ότι τα ευρήματα αφορούν προκλινικό μοντέλο σε ποντίκια και όχι θεραπεία για ανθρώπους. Ωστόσο, το γεγονός ότι εντοπίζεται ένας τόσο συγκεκριμένος μοριακός στόχος ανοίγει τον δρόμο για μελλοντικές θεραπείες που θα μπορούσαν να στοχεύσουν τη γνωστική έκπτωση της ηλικίας με πιο ακριβή τρόπο.
