Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Today Press
Συνέντευξη στη Μάρθα Λεκκάκου
«Σε αντίθεση με άλλα κόμματα που ποτέ δεν έχουν αναλάβει καμία ευθύνη και ποτέ δεν έχουν ζητήσει συγγνώμη ακόμα και αν αποδεδειγμένα στελέχη τους έχουν αμετακλήτως καταδικαστεί για έκνομες ενέργειες, εμείς σε τέτοια ζητήματα έχουμε υψηλή αίσθηση του καθήκοντος», δηλώνει στην ΤΡ ο Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Κώστας Καραγκούνης.
- Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις με νεότερες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, στις οποίες περιλαμβάνονται αιτήματα άρσης ασυλίας, τίθεται πλέον ζήτημα πολιτικής ευθύνης πέραν της ποινικής. Θεωρείτε ότι η κυβέρνηση οφείλει να λάβει προληπτικά πολιτικά μέτρα ή θα περιοριστεί στην αναμονή των δικαστικών εξελίξεων;
Όπως ήδη αναφέρθηκε στο ζήτημα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος η υπόθεση που αφορά τη διαβίβαση της δικογραφίας στη βουλή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ μετά την ανακοίνωση της ευρωπαϊκής εισαγγελίας είναι πράγματι μία σοβαρή εξέλιξη. Προφανώς θα περιμένουμε να έρθει στη βουλή, να τη δούμε, να την αξιολογήσουμε, να δούμε ποιους αφορά, τί στοιχεία υπάρχουν γι αυτούς που αφορά, σε τί βαθμό υπάρχει εμπλοκή συναδέλφων και για ποιο πράγμα, ποια η έκταση και η βαρύτητα της εμπλοκής. Με λίγα λόγια θα δούμε κάθε περίπτωση ξεχωριστά και τα λέω όλα αυτά γιατί πριν λίγους μήνες είδαμε και την πρώτη δικογραφία που διαβιβάστηκε στην Βουλή. Όπως θυμάστε και σε εκείνη την περίπτωση αφορούσε συναδέλφους αλλά η εμπλοκή τους συνίστατο σε καθαρά διεκπεραιωτικού και ενημερωτικού χαρακτήρα ενασχόληση με κάποια αιτήματα πολιτών χωρίς καμία ποινική αξιολόγηση. Τώρα, όσον αφορά ενδεχόμενες πολιτικές ευθύνες, αν υπάρχουν τέτοιες, εμείς στην Νέα Δημοκρατία πάντα τις αναλαμβάνουμε. Πολύ περισσότερο οι ίδιοι οι συνάδελφοι μας γιατί σε αντίθεση με άλλα κόμματα που ποτέ δεν έχουν αναλάβει καμία ευθύνη και ποτέ δεν έχουν ζητήσει συγγνώμη ακόμα και αν αποδεδειγμένα στελέχη τους έχουν αμετακλήτως καταδικαστεί για έκνομες ενέργειες, εμείς σε τέτοια ζητήματα έχουμε υψηλή αίσθηση του καθήκοντος. Από κει και πέρα θα δούμε τις εξελίξεις.
- Εδώ και λίγα 24ωρα αυξήθηκε για 6η φορά από το 2019 ο κατώτατος μισθός, με μία συνολική αύξηση επί διακυβέρνησης της ΝΔ, κατά 41,54%. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η Ελλάδα ανεβαίνει στην ευρωπαϊκή κατάταξη του κατώτατου μισθού. Είναι όμως αυτό επαρκές κριτήριο σύγκρισης όταν το κόστος ζωής αυξάνεται; Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να στείλετε σε έναν εργαζόμενο που θεωρεί ότι «τα νούμερα βελτιώνονται, αλλά η ζωή του όχι»;
Το βασικό μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε στους πολίτες είναι ότι παρά την πολύ δύσκολη και πιεστική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο, η Κυβέρνηση είναι εδώ για να τους στηρίξει και να ενισχύσει τα εισοδήματά τους. Σωστά αναφέρατε ότι έχουμε προβεί σε αλλεπάλληλες αυξήσεις του κατώτατου μισθού και επίκειται και νέα για το 2027 αλλά δεν είναι το μόνο που κάνουμε. Γιατί πολύ σωστά αναφέρετε ότι οι πολίτες και τα νοικοκυριά πιέζονται από την ακρίβεια. Οπότε συνεχίζουμε να μειώνουμε τους φόρους και μάλιστα αρκετοί από αυτούς μειώθηκαν από 1/1/2026, και παράλληλα συνεχίζουν να αυξάνονται τα φορολογικά έσοδα. Αυξάνονται γιατί η οικονομία μεγεθύνεται και όχι γιατί βάζουμε νέους φόρους. Αν δεν είχαμε αυξημένα έσοδα, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε κουβέντα για μέτρα που είναι απαραίτητα για την στήριξη της κοινωνίας. Έχουμε μειώσει ή καταργήσει 85 άμεσους και έμμεσους φόρους, προτεραιοποιούμε βέβαια τους πρώτους, γιατί ειδικά ο φόρος εισοδήματος, αφορά το σύνολο των μισθωτών του ιδιωτικού, του δημόσιου τομέα και των συνταξιούχων. Σκεφτείτε ότι, ένας φορολογούμενος ο οποίος είναι στην κλίμακα μέχρι 20.000 ευρώ, εκεί που είναι και οι δικαιούχοι του κατώτατου μισθού ή όσοι είναι λίγο πάνω από τον κατώτατο μισθό, αν είναι μέχρι 25 ετών έχει μηδενικό φόρο, ενώ μέχρι πρότινος είχε 9% μέχρι τις 10.000 ευρώ και 22% έως τις 20.000 ευρώ. Αντίστοιχα, αν είναι μέχρι 30 ετών έχει φόρο 9%, από 22% που είχε το 2025 και 29% το 2019. Και αντίστοιχα, όλοι άνω των 30, με βάση τα παιδιά που έχουν, έχουν από 2 έως και 22 μονάδες λιγότερο φόρο, άρα λιγότερη παρακράτηση. Και ας μη γελιόμαστε, 22 μονάδες είναι πολύ μεγάλος αριθμός, με βάση το πόσα παιδιά έχουν. Ζούμε σε μια χώρα που ο φόρος εισοδήματος, ο φόρος που αφορά τους περισσότερους πολίτες σε αυτή τη χώρα, ήταν 29% το 2019 και τώρα είναι 20% το πολύ, και για κάποιους είναι και μηδέν. Είναι μέχρι 20%. Είναι 20% αν δεν έχεις παιδιά και είσαι πάνω από 30 ετών. Αν έχεις ένα παιδί είναι 18%. Αν έχεις δύο παιδιά είναι 16%, και ήταν 29%. Δηλαδή για πολλούς συμπολίτες μας, είναι και μισός και κάτω. Αυτό τι σημαίνει; Λιγότερη παρακράτηση, αυξημένες αποδοχές. Έχουν μειωθεί κι άλλοι πολύ σημαντικοί φόροι. Ο ΕΝΦΙΑ στο μισό, αν έχεις ασφαλισμένο σπίτι, στο 35% εάν δεν έχεις. Άρα ναι, έχουμε μειώσει φόρους, και μάλιστα φόρους που κάθε άλλο παρά φόροι «ελίτ» είναι. Αν δει κανείς τα στοιχεία της EUROSTAT, την περασμένη εβδομάδα μάλιστα δημοσιεύτηκαν, το μέσο ισοδύναμο ατομικό διαθέσιμο εισόδημα για το έτος αναφοράς 2024, εμφανίζεται αυξημένο -αυτά είναι τα τελευταία που υπάρχουν για τα πλήρη έτη- σε σχέση με το 2023 κατά 8%. Σωρευτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της EUROSTAT, μεταξύ 2019 και 2024, το πραγματικό κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, δηλαδή μετά τον συνυπολογισμό του πληθωρισμού, κατέγραψε στην Ελλάδα αύξηση 14,3%, ποσοστό υπερδιπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου που ήταν 6,6% και της ευρωζώνης 5,5%. Τι λένε λοιπόν όλα αυτά τα στοιχεία που σας παραθέτω; Ότι αυτό που επιδιώκουμε είναι με σταθερότητα και συνέπεια, μέσα στις δημοσιονομικές μας δυνατότητες και παρά τις δυσκολίες να βελτιώνουμε την ζωή των πολιτών.
- Ποια είναι τα συμπεράσματά σας από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ; Επίσης, υπάρχουν σχολιαστές που κάνουν λόγο για «ΠΑΣΟΚ που έχει γίνει χορηγός της ΝΔ» λόγω της κατηγορηματικής του άρνησης να συνεργαστεί μετεκλογικά με τη ΝΔ και του πραγματικού κινδύνου η χώρα να οδηγηθεί στην ακυβερνησία. Συμφωνείτε με αυτή την ανάγνωση;
Επιτρέψτε μου να κάνω την πολιτική αξιολόγηση ότι μετά από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που στην ουσία έγινε για να αποφασίσουν ότι δεν θα αποτελέσουν κυβερνητικό εταίρο της Νέας Δημοκρατίας σε μία ενδεχόμενη αυριανή κυβέρνηση ανοίγει για μας διάπλατα ο στόχος της αυτοδυναμίας. Στο ΠΑΣΟΚ μετά από μεγάλη εσωτερική διχόνοια, αμφισβήτηση και αντεγκλήσεις μεταξύ των πρωτοκλασάτων στελεχών πήραν μία απόφαση που λέει ότι προτιμούν την ακυβερνησία αν έτσι αποφάσιζε ο ελληνικός λαός- εμείς λέμε ότι δεν θα γίνει ποτέ αυτό- παρά να αποτελέσουν συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία. Με λίγα λόγια το δίλημμα για τις επόμενες εκλογές δεν θα είναι αν το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του πιθανού εταίρου, άλλωστε ξέρουν ότι τα ποσοστά τους κυμαίνονται στα επίπεδα του 1/3 της δικής μας επιρροής, το δίλημμα για τους πολίτες που αντιλαμβάνονται όλη αυτήν την ρητορική του ΠΑΣΟΚ ως απέλπιδα προσπάθεια να συσπειρώσει το χώρο του κέντρου είναι ένα και μοναδικό. Θα έχουν σταθερή κυβέρνηση την επόμενη μέρα ή θα μπουν σε περιπέτειες; Θα έχουν ασφάλεια και προοπτική για την οικονομία και γενικότερα για την πορεία της χώρας ή θα δώσουν ψήφο από σταθεροποίησης; Προφανώς και θα επιλέξουν το πρώτο.
- Αν και ο πρωθυπουργός το έχει δηλώσει ρητά ότι οι εκλογές θα γίνουν του χρόνου την άνοιξη, πληθαίνουν οι φωνές για πρόωρες, είτε άμεσα, είτε μετά τη ΔΕΘ. Το σχόλιό σας.
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Το έχει πει επανειλημμένως ο Πρωθυπουργός. Εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας περίπου σε ένα χρόνο από τώρα. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση θα ερχόταν σε αντίθεση με το βασικό μας αφήγημα που είναι σταθερότητα, ασφάλεια και προοπτική για την πατρίδα μας.
- Πώς αξιολογείτε την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να προχωρήσει στην ίδρυση πολιτικού φορέα;
Ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να ιδρύσει κόμμα και να συμμετέχει στις δημοκρατικές διαδικασίες. Τα κόμματα βέβαια για να έχουν επιτυχία πρέπει να καλύπτουν κοινωνικές ανάγκες και να εμπνέουν τους πολίτες στην αντιμετώπιση των προκλήσεων και των προβλημάτων του τόπου. Οι πολίτες όλους και όλα τα κρίνουν. Πρώτα απ’ όλα κρίνουν αν υπάρχει πολιτική εμπειρία διότι ως γνωστό άλλο να συμμετέχεις στον δημόσιο διάλογο και να έχεις μια δημόσια παρουσία και άλλο να αποδείξεις ότι γνωρίζεις τα τρέχοντα σημαντικά ζητήματα του τόπου σου. Αν για παράδειγμα ο φορέας έχει αμιγώς προσωποκεντρικό χαρακτήρα, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μην αποκτήσει βάθος και διάρκεια η όποια προσπάθεια κάνει. Άλλο επίσης τα αιτήματα ή τα συνθήματα και άλλο αυτά να μετατραπούν σε εφαρμόσιμη πολιτική. Προφανώς λοιπόν η προσπάθεια αυτή θα κριθεί κατά την άποψή μου, από τη σοβαρότητα του προγράμματος και των θέσεών της, από τη συλλογικότητα του εγχειρήματος, και από την ικανότητα των στελεχών αυτού του κόμματος να παράγει εφαρμόσιμες λύσεις.
