Το ευρύ ελληνικό κοινό τον γνώρισε μέσα από το «The Voice of Greece», στην ομάδα του Πάνου Μουζουράκη. Εκεί ξεχώρισε με ερμηνείες όπως το «Born This Way» και το «Πάμε Χαβάη», δείχνοντας από νωρίς πως δεν είναι απλώς μια καλή φωνή, αλλά ένας performer με ταυτότητα.
Σήμερα, ο Akylas – κατά κόσμον Ακύλας Μυτιληναίος – ετοιμάζεται να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Eurovision με το «Ferto», στη σκηνή του Wiener Stadthalle στη Βιέννη. Όμως πίσω από τα φώτα, τα glitter και τον ηλεκτρονικό παλμό του κομματιού, υπάρχει μια διαδρομή που γράφτηκε με επιμονή, πείσμα και οικογενειακή δύναμη.
Από τις Σέρρες στη μεγάλη σκηνή
Γεννημένος το 1999 στις Σέρρες, ο Ακύλας μεγάλωσε με τη μουσική να είναι καταφύγιο και όπλο μαζί. Φοίτησε στο Μουσικό Σχολείο Σερρών, πειραματίστηκε με είδη, έψαξε τον ήχο του, έμαθε να ακούει πριν μιλήσει.
Έχει μιλήσει ανοιχτά για την queer ταυτότητά του. Σήμερα αντιμετωπίζεται με αποδοχή. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Το bullying που βίωσε στα μαθητικά του χρόνια άφησε σημάδια, αλλά δεν τον λύγισε. Τον σκλήρυνε. Του έδωσε φωνή. Και η φωνή αυτή σήμερα ακούγεται πιο καθαρά από ποτέ.
Θέατρο, σώμα και σκηνή
Η ενασχόλησή του με θεατρικά εργαστήρια εξηγεί πολλά. Στο «Ferto» δεν βλέπεις απλώς έναν τραγουδιστή. Βλέπεις έναν καλλιτέχνη που ξέρει τι σημαίνει βλέμμα, κίνηση, παύση. Έναν performer που ελέγχει το σώμα του όπως ελέγχει και τον ήχο του.
Η πρώτη του εμφάνιση μπροστά σε κοινό ήταν σε σχολική γιορτή. Εκεί, όπως έχει πει, ένιωσε ότι η σκηνή τον «διάλεξε». Από τότε δεν την εγκατέλειψε ποτέ.
Ο πατέρας, η αναπηρία και η ανάγκη για «περισσότερα»
Η οικογένειά του δεν μπορούσε να του προσφέρει οικονομική στήριξη. Ο πατέρας του, Βασίλης Μυτιληναίος, μίλησε ανοιχτά για τη δική του μάχη με την ασθένεια και την αναπηρία. «Εγώ αρρώστησα νέος και δεν μπορούσα να στηρίξω την οικογένειά μου. Είχα και έχω μία αναπηρία», δήλωσε.
Δεν υπήρχαν χρήματα. Υπήρχε όμως αγάπη. Και ένα παιδί που ήθελε «περισσότερα από τη ζωή του».
Αυτό το «περισσότερα» έγινε καύσιμο.
Η μητέρα του, το στήριγμα
Αν ο πατέρας του του έδωσε το κίνητρο, η μητέρα του του έδωσε την αντοχή. Ο Akylas δεν έχει κρύψει ποτέ πόσο βαθιά δεμένος είναι μαζί της. Στις δύσκολες στιγμές, εκείνη ήταν το σταθερό του σημείο. Η ήρεμη φωνή όταν όλα έμοιαζαν θορυβώδη. Η αγκαλιά όταν η σκηνή έμοιαζε μακριά.
Και ίσως γι’ αυτό κάθε του εμφάνιση μοιάζει με μια μικρή αφιέρωση.
Τα κρουαζιερόπλοια: το άτυπο πανεπιστήμιο
Πριν την Αθήνα, πριν τα φώτα, υπήρχαν τα κρουαζιερόπλοια. Για δύο χρόνια ταξίδευε σε Ευρώπη, Αφρική, Μέση Ανατολή και Ασία, τραγουδώντας καθημερινά.
Disco, pop, rock. Διαφορετικά κοινά. Διαφορετικές κουλτούρες. Δύο μήνες εν πλω, δύο μήνες πίσω στην Ελλάδα.
Το έχει αποκαλέσει «masterclass». Εκεί έμαθε πειθαρχία. Εκεί έμαθε αντοχή. Εκεί έμαθε να στέκεται μόνος.
Από το TikTok στη Eurovision
Η πρώτη μεγάλη ψηφιακή ώθηση ήρθε από το TikTok. Διασκευές που έγιναν viral, μια νέα γενιά που τον αγκάλιασε χωρίς προκαταλήψεις.
Το «Φθηνόκρασο» ήταν η πρώτη του προσωπική εξομολόγηση. Ένα τραγούδι για την Αθήνα, για τα άδεια πορτοφόλια και τα γεμάτα όνειρα. Στην καραντίνα έμαθε μόνος του γιουκαλίλι μέσω YouTube και άρχισε να γράφει συστηματικά.
Το «Ατελιέ» με τον Papazó τον καθιέρωσε ως φρέσκια φωνή της ελληνικής pop. Και μετά ήρθε το «Ferto».
«Ferto»: κάτι περισσότερο από pop
Το «Ferto» δεν είναι απλώς ένα electro-pop κομμάτι. Είναι σχόλιο. Είναι εσωτερική σύγκρουση. Μιλά για την απληστία, τον υπερκαταναλωτισμό, τη μανία της επιτυχίας.
Μιλά όμως και για ένα παιδί από τις Σέρρες που έμαθε να κουβαλά βάρη χωρίς να λυγίζει.
Ο Akylas δεν είναι απλώς ένας ακόμη εκπρόσωπος στη Eurovision. Είναι μια ιστορία που χτίστηκε κόντρα στις πιθανότητες. Ένα μικρό παιδί με μεγάλα όνειρα που δεν φοβήθηκε να τα πει δυνατά.
Και ίσως, όταν ανέβει στη σκηνή της Βιέννης, να μην τραγουδά μόνο για τη νίκη. Αλλά για όλα εκείνα τα παιδιά που κάποτε ένιωσαν «διαφορετικά» και έμαθαν να το κάνουν δύναμη.
