Η 20χρονη Τζέσικα Ντανάι στάθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο και μίλησε για το έγκλημα που σημάδεψε τη ζωή της, για τη μητέρα της που δολοφονήθηκε με 17 μαχαιριές στη μέση του δρόμου στο Μενίδι και για ένα σύστημα που ήξερε αλλά δεν προστάτεψε. «Είμαι εδώ για όλα τα παιδιά που έμειναν πίσω», είπε, σπάζοντας τη σιωπή για πρώτη φορά δημόσια.
Η νεαρή περιέγραψε με ωμότητα πως η μητέρα της είχε καταγγείλει επανειλημμένα τις απειλές, τρεις φορές, στην αστυνομία και στη Δικαιοσύνη. Την καθησύχαζαν, της έλεγαν να μην κάνει μήνυση, να καταγραφεί απλώς το περιστατικό. Ο άνθρωπος που τελικά τη σκότωσε κυκλοφορούσε ελεύθερος. «Πήγε να κοιμηθεί χωρίς να ξέρει ότι ήταν η τελευταία της μέρα», είπε, καταγγέλλοντας ότι δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστική ενημέρωση ή προστασία.
Μετά τη δολοφονία, η Τζέσικα αναγκάστηκε να γίνει γονιός για τον ανήλικο αδελφό της. Μίλησε για την εγκατάλειψη, για τα κενά, για την απουσία κράτους. «Τα παιδιά των γυναικοκτονιών δεν είναι παράπλευρες απώλειες, είναι θύματα», τόνισε, ζητώντας θεσμικές αλλαγές, ευρωπαϊκά πρωτόκολλα και πραγματικά μέτρα ασφάλειας. Ένα παιδί που μεγάλωσε απότομα, μπροστά σε μια Ευρώπη που άκουγε σιωπηλή.
