Την διαφωνία του για την ίδρυση του κόμματος από την Μαρία Καρυστιανού εξέφρασε ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, σύζυγος θύματος και ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου συγγενών των θυμάτων, μιλώντας στην εκπομπή «Έχουμε και Λέμε» του ΕΡΤnews Radio 105,8 με τον Γιώργο Πίκουλα.
Ο Χρ. Κωνσταντινίδης ξεκαθάρισε ότι από την ίδρυση του Συλλόγου υπήρχε άτυπη συμφωνία πως όποιος εμπλακεί ενεργά με πολιτικά κόμματα ή πολιτικές πρωτοβουλίες δεν μπορεί να συνεχίσει να συμμετέχει στον φορέα. Όπως σημείωσε, «ήταν άτυπος όρος, αλλά είχε ειπωθεί ξεκάθαρα μεταξύ των ιδρυτικών μελών ότι όποιος μπλέξει με το πολιτικό κομμάτι δεν θα έχει σχέση με τον σύλλογο», εξηγώντας ότι για τον λόγο αυτό ζήτησε και την αποχώρησή του, η οποία έγινε δεκτή.
Αναφερόμενος ειδικά στη Μαρία Καρυστιανού, ο Χρήστος Κωνσταντινίδης υπογράμμισε ότι κανείς δεν επιθυμεί να σταθεί εμπόδιο σε μια πολιτική επιλογή που έχει αποφασίσει να κάνει. Τόνισε όμως ότι, κατά την εκτίμησή του, «η μεγαλύτερη μερίδα των συγγενών και των τραυματιών δεν θα θελήσει να βρεθεί, τουλάχιστον πολιτικά, δίπλα στη Μαρία».
Όπως εξήγησε, άλλο είναι να λειτουργεί κάποιος ως πρόσωπο και άλλο να αξιοποιεί έναν συλλογικό φορέα για πολιτικές επιδιώξεις, σημειώνοντας ότι ο Σύλλογος είχε λόγο να διαμαρτυρηθεί δημόσια για τη συγκεκριμένη εξέλιξη.
Ο κ. Κωνσταντινίδης επεσήμανε ότι η δική του παρουσία αφορά αποκλειστικά τη δικαίωση των θυμάτων των Τεμπών και όχι την υποστήριξη συγκεκριμένων προσώπων. Παράλληλα, διατύπωσε την ουσιαστική του διαφωνία με την άποψη ότι ένα πολιτικό κόμμα μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη, τονίζοντας ότι «κανένα κόμμα και καμία κυβέρνηση δεν έχει τιμωρήσει πολιτικό εγκληματία».
Όπως ανέφερε, η απόδοση ευθυνών είναι έργο της Δικαιοσύνης, μέσω του εισαγγελέα και της ακροαματικής διαδικασίας, και όχι της νομοθετικής ή εκτελεστικής εξουσίας, ακόμη κι αν κάποιος επιδιώξει κοινοβουλευτική παρουσία.
Τέλος, σημείωσε ότι έχει αφήσει ανοιχτή πρόταση προς τη Μαρία Καρυστιανού για διάλογο αποκλειστικά στο πλαίσιο των δράσεων των συγγενών και όχι για πολιτική συνεργασία, εκφράζοντας αμφιβολίες για το αν θα υπάρξει ουσιαστικό άνοιγμα ή συλλογική πορεία στο εγχείρημα που σχεδιάζεται.
