Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από τη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε την ηγεσία της Νέα Δημοκρατία, σε μια αναμέτρηση που τότε λίγοι προέβλεπαν την κατάληξή της.
Στις 10 Ιανουαρίου 2016, επικρατώντας του Βαγγέλης Μεϊμαράκης, πέρασε το κατώφλι της Πειραιώς ως πρόεδρος ενός κόμματος τραυματισμένου από εκλογικές ήττες – και σήμερα μετρά μια δεκαετία απόλυτης πολιτικής κυριαρχίας.
Ο δεύτερος Μητσοτάκης που βρέθηκε στο τιμόνι της χώρας δεν περιορίστηκε απλώς στο να ανασυγκροτήσει τη ΝΔ. Την οδήγησε σε διαδοχικές εκλογικές νίκες, καθιέρωσε ένα σαφές κυβερνητικό αφήγημα και εδραίωσε τη θέση του ως κεντρικός παίκτης του πολιτικού συστήματος, με ορίζοντα πλέον ακόμη και μια τρίτη θητεία στο Μαξίμου.
Γιος του ιστορικού ηγέτη της παράταξης και πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, μεγάλωσε μέσα στην πολιτική, αλλά από νωρίς επέλεξε να «χτίσει» δικό του βιογραφικό. Οι σπουδές του στις ΗΠΑ, η επαγγελματική εμπειρία στον ιδιωτικό τομέα και η τεχνοκρατική του προσέγγιση διαμόρφωσαν ένα προφίλ διαφορετικό από την παραδοσιακή κομματική νόρμα.
Η είσοδός του στην πολιτική σκηνή το 2004, με την εκλογή του στη Β’ Αθηνών, σηματοδότησε την αρχή μιας σταθερής πορείας. Ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης στην κυβέρνηση Σαμαρά βρέθηκε στο επίκεντρο σφοδρής κριτικής για τις δύσκολες αποφάσεις της μνημονιακής περιόδου, τις οποίες όμως υπερασπίστηκε ως αναγκαίες για τη λειτουργία του κράτους.
Η ανατροπή του 2016 και η «μεγάλη ευθύνη»
Μετά την ήττα της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπήκε στη μάχη της ηγεσίας ως φαβορί… των αουτσάιντερ. Κόντρα στις αρχικές εκτιμήσεις, κατάφερε να ανατρέψει τα δεδομένα και να κερδίσει μια σκληρή εσωκομματική αναμέτρηση, παρουσιάζοντας ένα αφήγημα ανανέωσης, ενότητας και πολιτικής διεύρυνσης.
Το βράδυ της νίκης του μίλησε για «ιστορική στιγμή» και για μια παράταξη που καλείται να ξαναγίνει αξιόπιστη κυβερνητική επιλογή. Το σύνθημα της «μεγάλης ευθύνης» αποδείχθηκε προοίμιο μιας πορείας με υψηλές φιλοδοξίες.
Από την αντιπολίτευση στην αυτοδυναμία
Ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επέλεξε στρατηγική καθαρής σύγκρουσης με τον Αλέξης Τσίπρας, επενδύοντας ταυτόχρονα στη διεύρυνση προς το κέντρο. Οι ευρωεκλογές του 2019 άνοιξαν τον δρόμο και οι εθνικές κάλπες επιβεβαίωσαν την επιστροφή της ΝΔ στην εξουσία με ισχυρή αυτοδυναμία.
Η πρώτη κυβερνητική τετραετία κάθε άλλο παρά ανέφελη υπήρξε. Πανδημία, γεωπολιτικές εντάσεις, μεταναστευτικό, πόλεμος στην Ουκρανία, υποκλοπές, τραγωδία στα Τέμπη: οι κρίσεις διαδέχονταν η μία την άλλη. Παρ’ όλα αυτά, το πολιτικό του αποτύπωμα παρέμεινε ανθεκτικό, με τις εκλογές του 2023 να επιβεβαιώνουν εκ νέου την κυριαρχία του, ενώ και στις ευρωεκλογές του 2024 η ΝΔ διατήρησε την πρώτη θέση.
«Τeflon» στην πολιτική φθορά
Στο εσωτερικό της ΝΔ, συνεργάτες του συχνά αστειεύονται αποκαλώντας τον «Teflon», υπονοώντας ότι οι κρίσεις και οι φθορές δεν αφήνουν μόνιμα σημάδια. Πέρα από τις εμφανείς πλέον γκρίζες τούφες, η πολιτική του εικόνα παραμένει κυρίαρχη σε ένα τοπίο όπου οι αντίπαλοι είτε κατακερματίστηκαν είτε αναζητούν ακόμη ταυτότητα.
Δέκα χρόνια πριν, το πολιτικό σκηνικό ήταν εντελώς διαφορετικό: ο ΣΥΡΙΖΑ στην άνοδο, το ΠΑΣΟΚ σε ανασύνταξη, τα εσωκομματικά μέτωπα ανοιχτά. Σήμερα, νέες πρωτοβουλίες συζητούνται, παλιοί συσχετισμοί έχουν διαρραγεί, όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις.
Το βλέμμα στο ρεκόρ
Ο ίδιος έχει ξεκαθαρίσει ότι επιθυμεί να διεκδικήσει και τρίτη θητεία. Αν ολοκληρώσει τη δεύτερη, θα πλησιάσει ιστορικά ρεκόρ πρωθυπουργικής διάρκειας. Αν κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών, ενδέχεται να γράψει ιστορία ως ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης και ο πιο μακροχρόνιος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας.
Σε κάθε περίπτωση, η δεκαετία Μητσοτάκη έχει ήδη αφήσει ισχυρό αποτύπωμα – και η πολιτική του διαδρομή δείχνει πως δεν έχει ακόμη φτάσει στο τέλος της.
