Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Today Press
Χριστουγεννιάτικα προγράμματα που άφησαν εποχή. Σίριαλ – σταθμοί, που δεν έπαιζαν σε…επανάληψη, αλλά προσάρμοζαν το περιεχόμενό τους στην γιορτινή ατμόσφαιρα για να γίνουν ένα με την ελληνική οικογένεια. Λαμπερά σόου που έμειναν στην ιστορία. Αυτή ήταν η τηλεόραση των 90ς και των αρχών του 2000, που μας λείπει.
Η παλιά ελληνική τηλεόραση παραμένει μέχρι σήμερα ένα ισχυρό σημείο αναφοράς για το κοινό, όχι μόνο ως ανάμνηση αλλά ως μέτρο σύγκρισης. Ήταν μια τηλεόραση που αγαπήσαμε και ταυτόχρονα κριτικάραμε, μια τηλεόραση που είχε ατέλειες, αλλά διέθετε ταυτότητα, χαρακτήρα και ουσιαστική σχέση με τον θεατή. Σε αντίθεση με τη σημερινή εικόνα, όπου η ποσότητα συχνά υπερτερεί της ποιότητας, εκείνη η περίοδος παρήγαγε περιεχόμενο με σαφή προσανατολισμό και πολιτισμικό αποτύπωμα.
Οι τηλεοπτικές σειρές που άφησαν εποχή δεν στηρίχθηκαν σε εύκολες συνταγές. Οι «Τρεις Χάριτες», οι «Απαράδεκτοι», «Το Δις Εξαμαρτείν», «Τα Εγκλήματα», αλλά και αργότερα το «Στο Παρά Πέντε», κατάφεραν να συνδυάσουν το χιούμορ με την κοινωνική παρατήρηση, τη σάτιρα με τη συγκίνηση. Ήταν σειρές που μιλούσαν τη γλώσσα της καθημερινότητας και προσαρμόζονταν οργανικά στην ελληνική οικογένεια, χωρίς διδακτισμό και χωρίς την ανάγκη κραυγαλέων εντυπωσιασμών.
Το κοινό αναγνώρισε σε αυτές κάτι αυθεντικό. Οι χαρακτήρες τους δεν λειτουργούσαν ως καρικατούρες, αλλά ως οικείες φιγούρες, φορείς αδυναμιών, αντιφάσεων και μικρών ηρωισμών. Μέσα από το γέλιο, οι σειρές αυτές σχολίασαν τις κοινωνικές αλλαγές, τις σχέσεις, την οικογένεια, τη μοναξιά, ακόμη και το έγκλημα, πάντα με έναν τρόπο που σεβόταν τη νοημοσύνη του τηλεθεατή.
«Μπράβο» με τη Ρούλα Κορομηλά
Παράλληλα, η ψυχαγωγία της εποχής δεν περιοριζόταν στη μυθοπλασία.
Τα μεγάλα τηλεοπτικά σόου άφησαν επίσης το αποτύπωμά τους, προσφέροντας λάμψη και αίσθηση γιορτής, χωρίς να αποκόπτονται από το μέτρο και την αισθητική. Ήταν μια τηλεόραση που γνώριζε πότε να διασκεδάσει και πότε να αφουγκραστεί το κοινό της. Η Ρούλα Κορομηλά, έγινε το κορίτσι της διπλανής πόρτας αλλά και πρότυπο για χιλιάδες κοπέλες της εποχής.
Σήμερα, μέσα σε έναν τηλεοπτικό χάρτη κατακερματισμένο και συχνά θορυβώδη, η επιστροφή σε εκείνες τις σειρές λειτουργεί σχεδόν παρηγορητικά. Όχι από άρνηση του παρόντος, αλλά από ανάγκη σύγκρισης. Γιατί η παλιά ελληνική τηλεόραση, με όλα της τα λάθη, είχε ψυχή, αφήγηση και σεβασμό στον θεατή — στοιχεία που παραμένουν διαχρονικά ζητούμενα.
