Για σχεδόν ένα δισεκατομμύριο χρόνια η διάρκεια της ημέρας στη Γη δεν ήταν 24 ώρες, αλλά περίπου 19, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature Geoscience. Τα ευρήματα προκύπτουν από ανάλυση γεωλογικών δεδομένων και αμφισβητούν την άποψη ότι η επιβράδυνση της περιστροφής της Γης ήταν συνεχής και ομαλή.
Η έρευνα δείχνει ότι κατά την Προκάμβρια περίοδο υπήρξε μια μακρά φάση σταθερότητας, όπου οι παλιρροϊκές δυνάμεις της Σελήνης, που επιβραδύνουν την περιστροφή της Γης, εξισορροπήθηκαν από τις ατμοσφαιρικές παλίρροιες που προκαλεί η ηλιακή θέρμανση. Αυτή η ισορροπία κράτησε τη διάρκεια της ημέρας σχεδόν αμετάβλητη.
Οι επιστήμονες αξιοποίησαν τη μέθοδο της κυκλοστρωματογραφίας, αναλύοντας ρυθμικά μοτίβα σε ιζηματογενή πετρώματα που συνδέονται με τους κύκλους Milankovitch. Με αυτόν τον τρόπο δημιούργησαν το πιο λεπτομερές αρχείο μέχρι σήμερα για την εξέλιξη της διάρκειας της ημέρας στο βαθύ γεωλογικό παρελθόν.
Η μελέτη συνδέει τη σταθερότητα των 19 ωρών με τη Μεγάλη Οξυγόνωση και υποστηρίζει ότι η περιορισμένη διάρκεια της ημέρας επηρέασε τη φωτοσύνθεση και την εξέλιξη της ζωής. Μόνο όταν η Γη άρχισε ξανά να επιβραδύνει και η ημέρα να μεγαλώνει, κατέστη δυνατή η ανάπτυξη πιο σύνθετων μορφών ζωής, οδηγώντας τελικά στο σημερινό 24ωρο.
