Γράφει ο Δημήτριος Βουδούρης *
Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι η γήρανση δεν είναι ένα ξαφνικό γεγονός, είναι μια αργή, διακριτική διαδικασία. Μια πορεία που, σε μοριακό επίπεδο, σημαίνει απώλεια λειτουργικών δυνατοτήτων, μικρές φθορές που συσσωρεύονται, αλλαγές που δεν φαίνονται στην αρχή αλλά τελικά καθορίζουν πώς στεκόμαστε απέναντι στη ζωή.
Και ναι, αυτή η πορεία είναι δεδομένη. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να της ξεφεύγει.
Όμως δεν παύει να με απασχολεί κάτι βαθύτερο: είναι άραγε μονόδρομος ως προς την ποιότητά της;
Με τα χρόνια, διαβάζοντας, δουλεύοντας με ανθρώπους, παρατηρώντας σώματα και συμπεριφορές, καταλαβαίνω όλο και πιο καθαρά πως όχι, δεν είναι. Η άσκηση δεν αλλάζει το βιολογικό τέλος, αλλά αλλάζει ριζικά το πώς φτάνουμε εκεί. Και αυτό, προσωπικά, έχει τεράστια σημασία.
Δεν με ενδιαφέρει να αποφύγω τον θάνατό μου. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο.
Με ενδιαφέρει όμως —και το νιώθω κυριολεκτικά σαν ανάγκη— να παραμείνω λειτουργικός. Να στέκομαι στα πόδια μου. Να σκέφτομαι καθαρά. Να μη χάσω το αυτεξούσιο, τη δυνατότητα να ζω τη ζωή μου χωρίς να χρειάζομαι υποστήριξη για τα βασικά.
Και αυτό δεν είναι αυτονόητο. Είναι αποτέλεσμα προσπάθειας.
Η επιστήμη το επιβεβαιώνει, αλλά πριν από την επιστήμη, το βλέπεις στην πράξη: η σωστά προσαρμοσμένη άσκηση ενισχύει τον εγκέφαλο, το νευρικό σύστημα, τους πνεύμονες, τους μυς, τα οστά, τον μεταβολισμό, την ανοσολογική ισορροπία. Μειώνει τη φλεγμονή, βελτιώνει τη σύσταση σώματος, διατηρεί την κινητικότητα, την ευελιξία, την αυτονομία.
Δεν χρειάζονται περίπλοκες εξηγήσεις για να το καταλάβει κανείς. Αρκεί να δει έναν άνθρωπο που γυμνάζεται και έναν που δεν γυμνάζεται καθώς μεγαλώνουν παράλληλα. Το σώμα τους —και μαζί του η ζωή τους— ξετυλίγονται διαφορετικά.
Αν κάτι κρατώ όλα αυτά τα χρόνια, είναι πως η άσκηση δεν είναι «συνήθεια». Είναι θέση ζωής. Είναι μια καθημερινή υπενθύμιση ότι έχω λόγο στο πώς θα γεράσω.
Το γεγονός παραμένει: όλοι θα φύγουμε κάποτε.
Η ευχή όμως είναι να γεράσουμε όμορφα.
Και η ευχή, όταν γίνεται επιλογή, μπορεί να μετατραπεί σε πράξη.
* ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒSc, HND, PhDc
O Βουδούρης Δημήτρης γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1972 στην Αθήνα. Πραγματοποιώντας την επιθυμία του, κατόπιν Πανελλήνιων Εισαγωγικών εξετάσεων το 1991 εισήχθη στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών απ΄όπου και αποφοίτησε με την ειδικότητα της Ειδικής Φυσικής Αγωγής. Από τα φοιτητικά του, κιόλας, χρόνια μπήκε στην αγορά του Fitness εργαζόμενος σε μεγάλα γυμναστήρια της Αθήνας ως Fitness instructor ενώ περιοδικά εμφανιζόταν σε τηλεοπτικές εκπομπές με σχετική θεματολογία.
Από το 2000 κι έπειτα ασχολήθηκε με την προσωπική εκγύμναση ανθρώπων με σκοπό την βελτίωση της λειτουργικότητάς των ασκούμενων και την βελτίωση της φυσικής τους κατάστασης. Η δίψα του για νέα γνώση και βελτίωση των επαγγελματικών του δεξιοτήτων τον οδήγησε σε ένα νέο κύκλο σπουδών, 2ετούς διάρκειας, στο Αττικό κολέγιο στην επιστήμη της Διατροφής. Έπειτα από 2 χρόνια σπουδών απέκτησε το HND in Dietetics από το Cambridge Regional College (2013) και ένα χρόνο μετά εκπαιδεύτηκε πάνω στις Διατροφικές Διαταραχές και την Παχυσαρκία μέσω του προγράμματος του National Centre of Eating Disorders στη Μεγάλη Βρετανία (2014), αποκτώντας 6 μήνες μετά τον σχετικό τίτλο.
Το 2018 εισήχθη ως Μεταπτυχιακός φοιτητής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών στο πρόγραμμα της Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας απ’ όπου και αποφοίτησε με «Άριστα» (9,7) τον Οκτώβρη του 2020. Από τον Μάη του 2023 συνεχίζει τις σπουδές του ως Διδακτορικός Φοιτητής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών με το ερευνητικό του ενδιαφέρον να εστιάζει στην γυναικεία εμμηνόπαυση, την παχυσαρκία και το Healthy Ageing.
Είναι εκπαιδευτής στο Κέντρο Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών και συνεχίζει, ακούραστα να γυμνάζει ως προσωπικός trainer στο γυμναστήριό του στο Νέο Ηράκλειο κόσμο και να τους εκπαιδεύει ταυτόχρονα σε ένα φροντιστικό μοντέλο σκέψης.
Eπικοινωνία: voudoudi@med.uoa.gr , Επικοινωνήστε μαζί μου – Βουδούρης Δημήτριος (healthex.gr), Facebook
