Δημοσιεύτηκε στην έντυπη εφημερίδα Today Press
του Ανέστη Γερονικολάκη
Μη μου πουν και εμένα πως «κόλλησε η βελόνα», όπως στα δημοσκοπικά μεγέθη του ΠΑΣΟΚ. Απλώς η ζωή μου δίνει αφορμή για σκέψεις, που μακάρι να μην έπρεπε να κάνω.
Τις προηγούμενες ημέρες, σφοδρά φαινόμενα κακοκαιρίας με το όνομα Byron έπληξαν τη χώρα. Οι βροχοπτώσεις προκάλεσαν προβλήματα –πολλά- οριζόντια στην Ελλάδα.
Έπεσαν τόνοι και τόνοι νερού.
Οι πόλεις μας έχουν «κακοχτιστεί» και -λυπάμαι που το διαπιστώνω- είναι αναπόφευκτο να υπάρχουν μικρά ή μεγαλύτερα ζητήματα, σε κάθε μια τόσο έκτακτη συνθήκη της φύσης.
Όμως το «σημάδι από το Θεό», μου μίλησε και μου υπενθύμισε όσα δεν έχουμε πράξει δεκαετίες τώρα που η ξηρασία έρχεται και φεύγει, πριν ακόμη από τα χρόνια της κλιματικής κρίσης.
Πως μπορείς να κοιτάς δακρύζοντας τον στερεμένο Μόρνο, όταν άνοιξαν οι κάνουλες του ουρανού για 48 και πλέον ώρες;
Ας παραδεχτούμε πως η φύση μας απλώνει χέρι σωτηρίας. Οι υποδομές μας όμως δεν είναι τέτοιες ώστε «σώσουν την κατάσταση» και να αποθηκεύσουμε τον τεράστιο όγκο νερού που τις τελευταίες μέρες μας χαρίστηκε…
Η ΕΥΔΑΠ μπορεί να συνεχίσει τα πανάκριβα πάρτι αποθέωσης της, στα όμορφα Μουσεία των Βορείων Προαστίων. Η εταιρία μπορεί να εξακολουθήσει να διαφημίζει τα δεινοσαυράκια του e-bill, αντί να κάνει καμπάνιες για το νερό. Μπορούμε όμως και εμείς με λύπη μας να διαπιστώσουμε πως κάποιοι τα έχουν κάνει… μούσκεμα.
Εξαιτίας τους, φέτος το καλοκαίρι κινδυνεύουμε να περάσουμε το μαρτύριο της σταγόνας!
