Στη Λούτσα χάθηκε ένας ακόμη νέος άνθρωπος. Ένας 24χρονος, ο Σωτήρης, βρέθηκε στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή, όταν ένα αυτοκίνητο που κινούνταν με υπερβολική ταχύτητα χτύπησε τη δική του ζωή, τη ζωή της οικογένειάς του και την ασφάλεια όλων μας.
Δεν είναι η στιγμή για οργή απέναντι σε πρόσωπα. Είναι η στιγμή για αλήθεια απέναντι σε νοοτροπίες.
Γιατί αυτό που συνέβη εκείνο το βράδυ δεν είναι μεμονωμένο. Είναι η υπενθύμιση ότι, στη χώρα μας, πολύ συχνά:
-
οδηγούμε μετά από κατανάλωση αλκοόλ,
-
οδηγούμε υπό την επήρεια ουσιών,
-
οδηγούμε με το κινητό στο χέρι,
-
οδηγούμε σαν να μην υπάρχει κανείς άλλος στον δρόμο.
Και κάπως έτσι, μια απλή διαδρομή γίνεται επικίνδυνη. Κάπως έτσι, αφαιρούνται ζωές.
Το γεγονός όπως το κατέγραψαν οι αρχές
Σύμφωνα με τα στοιχεία από τις τοξικολογικές εξετάσεις, στο πρόσφατο αυτό περιστατικό διαπιστώθηκε υψηλή ταχύτητα, κατανάλωση αλκοόλ και χρήση ουσιών. Το όχημα έχασε τον έλεγχο, προσέκρουσε σε σταθμευμένα αυτοκίνητα και παρέσυρε τους ανθρώπους που βρίσκονταν δίπλα στο όχημά τους.
Σε λίγα δευτερόλεπτα, μια οικογένεια γκρεμίστηκε.
Δεν χρειάζονται χαρακτηρισμοί.
Δεν χρειάζεται εστίαση στο πρόσωπο που οδηγούσε.
Χρειάζεται εστίαση στη συμπεριφορά που στοίχισε μια ζωή.
Δεν είναι ατύχημα – είναι το αποτέλεσμα μιας κουλτούρας επικινδυνότητας
Κάθε φορά που κάποιος οδηγεί υπό την επήρεια, κινείται με υπερβολική ταχύτητα ή αποσπά την προσοχή του, παίζει με πιθανότητες που δεν έχουν επιστροφή.
Δεν είναι «ατυχία».
Δεν είναι «κακιά στιγμή».
Είναι η φυσική συνέπεια μιας απόφασης: να οδηγήσεις χωρίς επίγνωση του τι κρατάς στα χέρια σου.
Το τιμόνι δεν είναι παιχνίδι.
Το αυτοκίνητο δεν είναι προσωπικός χώρος.
Ο δρόμος είναι δημόσιο αγαθό και κάθε άνθρωπος που περπατά, περιμένει, φορτώνει πράγματα στο πορτμπαγκάζ του, οφείλει να νιώθει ασφαλής.
Χωρίς επίρριψη ευθυνών – αλλά με επίγνωση
Δεν χρειάζεται να κατηγορήσουμε κανέναν.
Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε βαριές λέξεις.
Χρειάζεται να θυμηθούμε ότι δεν γίνεται κάθε τόσο να θρηνούμε νέους ανθρώπους επειδή κάποιος, κάπου, θεώρησε πως «λίγο αλκοόλ», «λίγο κάτι άλλο» ή «λίγο παραπάνω ταχύτητα» δεν πειράζει.
Πειράζει.
Και το πληρώνουμε όλοι.
Ο Σωτήρης δεν ήταν ένας αριθμός. Δεν ήταν μια «είδηση».
Ήταν 24 χρονών. Δούλευε, ζούσε, αγαπούσε, σχεδίαζε.
Η απώλειά του δεν μπορεί να γίνει απλώς τίτλος. Πρέπει να γίνει μάθημα ευθύνης για όλους μας.
Η κοινωνία που οφείλουμε να γίνουμε
Η Τροχαία προχωρά σε νέα τεστ ανίχνευσης ουσιών, μια πρακτική που εφαρμόζεται διεθνώς. Είναι ένα θετικό, αναγκαίο εργαλείο.
Όμως, η πραγματική αλλαγή δεν θα έρθει από συσκευές ή κανονισμούς — αλλά από τους ανθρώπους που κάθε μέρα πιάνουν το τιμόνι.
Και η αλήθεια είναι απλή:
Όταν οδηγείς, δεν έχεις στα χέρια σου μόνο τη δική σου ζωή. Έχεις και των άλλων.
