Η Κίμπερλι ανεβαίνει Θεσσαλονίκη
Την Πέμπτη, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ θα πατήσει το πόδι της στη Βόρεια Ελλάδα – και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη. Η πληροφορία που κυκλοφορεί στα υπουργικά και κομματικά γραφεία είναι μία: το πρόγραμμα της πρέσβη είναι πιο πυκνό κι από ατζέντα προεκλογικής περιοδείας.
Κλεισμένες συναντήσεις
Έχουν ήδη «κλειδώσει» αρκετές συναντήσεις, άλλες θεσμικές και άλλες πιο… παρασκηνιακές. Η Γκίλφοϊλ δεν πάει για μια απλή εθιμοτυπική βόλτα, ούτε για να βγάλει φωτογραφίες στη Νέα Παραλία. Το ταξίδι έχει στόχευση — και οι συνομιλητές της έχουν επιλεγεί προσεκτικά.
Ατζέντα με εκπλήξεις για τη Βόρεια Ελλάδα
Κρατήστε αυτό: η ατζέντα της κρύβει εκπλήξεις για τη Βόρεια Ελλάδα. Και όταν λέμε εκπλήξεις, δεν εννοούμε διακοσμητικού τύπου. Μιλάμε για θέματα που αγγίζουν επενδύσεις, logistics, ενέργεια και, όπως ψιθυρίζεται, κάποιες πρωτοβουλίες που θα αλλάξουν τους συσχετισμούς στην περιοχή.
Εκπλήξεις — το ξαναλέω με έμφαση. Δεν θα περάσει απαρατήρητη αυτή η επίσκεψη.
Το πρωινό τελεσίγραφο του Πιερρακάκη
Η απόφαση της διοίκησης των ΕΛΤΑ να αυξήσει τις αποδοχές των στελεχών έφερε – και εύλογα – έντονες αντιδράσεις. Δεν πρόλαβε να ξημερώσει καλά–καλά και ο Κυριάκος Πιερρακάκης, μόλις ενημερώθηκε για το θέμα, έστειλε αυστηρό μήνυμα: ή παίρνετε πίσω την απόφαση, ή τελειώσαμε εδώ. Το αποτέλεσμα; Η εταιρεία ανακοίνωσε άρον–άρον ότι οι αυξήσεις «παγώνουν».
Το σκεπτικό πίσω από τις αυξήσεις
Για να είμαστε δίκαιοι, η λογική πίσω από τις ενισχυμένες αποδοχές δεν ήταν εντελώς παράλογη: τα ΕΛΤΑ ήθελαν να προσελκύσουν ικανά στελέχη από την αγορά, άρα έπρεπε να προσφέρουν ανταγωνιστικές αμοιβές. Μόνο που… κάπου μπέρδεψαν τη σειρά των πραγμάτων.
Η σωστή προτεραιότητα και το λάθος timing
Ο Πιερρ ήταν σαφής: πρώτα αναδιάρθρωση, εξυγίανση και πραγματικός μετασχηματισμός της εταιρείας – μετά κουβέντα για υψηλές προσλήψεις από την αγορά. Το λάθος δεν ήταν η σκέψη· ήταν το timing. Και τα στελέχη των ΕΛΤΑ, όπως φαίνεται, σκέφτηκαν τελευταία αυτό που έπρεπε να σκεφτούν πρώτο.
Η ολισθηρή ρητορική
Η ακροβασία του Νίκου Ανδρουλάκη ανάμεσα στον νεοαυριανισμό και τον νεοτσιπρισμό έχει αρχίσει να μετατρέπει το ΠΑΣΟΚ σε ιδανικό αυτόχειρα. Ο τρόπος με τον οποίο «διαφήμισε» την εναλλακτική κυβερνητική του πρόταση —«Νιώθετε ότι δεν περνάτε καλά; Θέλετε καλύτερες μέρες; Είμαι εδώ να αγωνιστώ…»— θύμισε περισσότερο τηλεοπτικό σποτ παλαιάς κοπής παρά σοβαρή πολιτική πρόταση.
Η χθόνια δραματοποίηση
Ακόμη χειρότερα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να χτίσει ένα αφήγημα «εγκληματικής ζημιάς» από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, σε βαθμό που, όπως λέει, δεν θα έπρεπε να μπορεί ούτε καφέ να πιει στο Σύνταγμα. Η φράση του —«αν τη ζημιά που έχουν κάνει Μητσοτάκης και Τσίπρας την είχα κάνει εγώ…»— δεν είναι απλώς υπερβολική. Είναι επικίνδυνη. Δίνει άλλοθι, νομιμοποίηση και στόχους σε όσους ζουν και αναπνέουν μέσα από την τοξικότητα.
Η επιλεκτική μνήμη
Και μέσα σε όλα, η ατάκα «εγώ δεν έχω κυβερνήσει ούτε λεπτό» συμπληρώνει το παζλ της επιλεκτικής λήθης. Γιατί, καλή η δραματοποίηση, αλλά όταν κυβερνούσε το δίδυμο Σαμαρά – Βενιζέλου, ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν βρισκόταν σε κάποια εξωτική χώρα. Στο ΠΑΣΟΚ ήταν. Σε εκείνο το ΠΑΣΟΚ που έβαλε πλάτη στην πιο δύσκολη περίοδο της χώρας. Το ξέχασε τόσο εύκολα;
Μύλος, πράσινη σύγχυση και… ένα «μπράβο» που άναψε φωτιές
Οι δηλώσεις του Πέτρου Παππά για την εργατικότητα του Άδωνι Γεωργιάδη θύμισαν στο ΠΑΣΟΚ πόσο εύθραυστη είναι η εσωτερική του ισορροπία. Ένα «ο άνθρωπος δουλεύει» αρκούσε για να ανοίξει ξανά ο χορός των διαφορετικών γραμμών, των καχυποψιών και των τηλεφωνημάτων από τη Χαριλάου Τρικούπη με… προτροπές για αναδίπλωση. Ο Παππάς άλλαξε τροπάριο σε χρόνο dt, προειδοποιώντας ότι «η εργατικότητα δεν έχει καμία αξία όταν το ΕΣΥ καταρρέει». Μέχρι να το πει όμως, ο Άδωνις είχε ήδη γράψει το ευχαριστώ του στο Χ. Και φυσικά είχε κερδίσει το τρίτο ημίχρονο.
Η δηκτική παρέμβαση Καστανίδη
Μέσα στον αναβρασμό, πετάγεται και ο Χάρης Καστανίδης, ο οποίος δεν αφήνει να πάει χαμένη καμία ευκαιρία για να θυμίσει πως το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει τη γραμμή. Με μια ανάρτηση–καρφί, συνέκρινε την αναδίπλωση Παππά με τα θερμά λόγια του Παπαβασιλείου πριν… χαθεί ως παρ’ ολίγον διευθυντής του γραφείου Ανδρουλάκη. Με λίγα λόγια: «εκείνος αδικήθηκε, όχι ο Παππάς». Ήθελε να πει κάτι άλλο; Όχι. Τα είπε όλα.
Σενάρια συνεργασιών και πράσινες… γραμμές πυρός
Η ιστορία Παππά–Γεωργιάδη φώτισε ξανά το μεγάλο άγχος του ΠΑΣΟΚ: τα μετεκλογικά σενάρια. Στελέχη όπως Δούκας, Γερουλάνος και Χριστοδουλάκης πιέζουν να κλείσει «κάθε χαραμάδα» συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. Ο Δούκας μάλιστα θέλει απόφαση Συνεδρίου με καθαρό «όχι». Ο Χριστοδουλάκης το πάει κι ένα βήμα παραπάνω: ούτε κουβέντα με Τσίπρα – «κανένα στημένο rebranding δεν μας ξεπλένει όσα έγιναν».
Το συμπέρασμα;
Το ΠΑΣΟΚ ψάχνει στρατηγική ταυτότητα, αλλά προς το παρόν βρίσκει μόνο… αφορμές για εσωτερικούς καβγάδες. Και η ιστορία Παππά–Γεωργιάδη ήταν απλώς η σπίθα.
