Σφίξαν τα δόντια στην αγορά
Μεγάλη τσαντίλα σε γνωστά επιχειρηματικά σαλόνια για την ενεργειακή συμφωνία που αλλάζει ισορροπίες, ρόλους και μερίδια. Κάποιοι πίστευαν ότι το ενεργειακό ταμπλό είχε κλειδώσει για χρόνια. Ε, λοιπόν όχι. Το παιχνίδι ξαναμοιράζεται.
Το νέο μήνυμα προς τους «παλιούς»
Κι επειδή ακούγονται βαριές κουβέντες σε γραφεία και πριβέ τραπεζώματα, ας το πούμε καθαρά: δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα. Νέα πρόσωπα μπαίνουν στην αγορά, άλλοι ανεβαίνουν πίστα, άλλοι θα κάνουν χώρο θέλοντας και μη. Το rotation δεν τελειώνει εδώ.
Η λεπτομέρεια που πονάει
Όσο κι αν δεν τους αρέσει, τα κλειδιά δεν τα κρατούν πια όσοι νόμιζαν ότι τοποθέτησαν… αιώνιους θυρωρούς στις ενεργειακές μπάρες. Τα κρατάει η Κίμπερλι. Και θα τα γυρίζει όπως νομίζει.
Καλώς ήρθατε στη νέα εποχή. Όποιος δεν προσαρμοστεί, θα τον προσαρμόσει η πραγματικότητα.
Οι λίστες, τα τηλεφωνάκια και μια «αυτοκριτική» με όνομα και επίθετο
Στο «Παλλάς» η παρουσίαση στις 3 Δεκεμβρίου και στο παρασκήνιο το έλα να δεις. Οι καλεσμένοι δεν έχουν κλειδώσει – ούτε ΓΑΠ, ούτε Καραμανλής, ούτε Στουρνάρας, παρά τα σενάρια που κυκλοφόρησαν. Το αλισβερίσι πάντως καλά κρατεί: μηνύματα, τηλεφωνάκια, «να περάσεις λίγο, να σε δουν», classic.
Το πιο juicy; Μαθαίνω πως ο Αλέξης σκοπεύει να κάνει αυτοκριτική και για «ευαίσθητα οικογενειακά ζητήματα» εκείνης της περιόδου που είχαν χτυπηθεί με μεγάλη… εμμονή τότε. Να δούμε αν θα μιλήσει ξεκάθαρα ή θα τα αφήσει πάλι μισόλογα και νύξεις με φόντο τους «κακούς συμβούλους» που τον παρέσυραν.
Το μόνο σίγουρο: το ενδιαφέρον δεν είναι ποιος θα πάει, αλλά ποιος δεν θα πάει — και ποιοι θα προσποιηθούν πως «είχαν άλλο πρόγραμμα».
Το πρώτο «σινιάλο» για τις γαλάζιες λίστες
Με την αλλαγή του χρόνου, στο Μαξίμου και στην Πειραιώς δεν αλλάζουν μόνο οι σελίδες του ημερολογίου, αλλά και οι ρυθμοί. Ο Θανάσης Νέζης –ο άνθρωπος που έχει τα data… – μαζί με τον γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής Κώστα Σκρέκα ξεκινούν ένα απαιτητικό φιλτράρισμα βιογραφικών για τα ψηφοδέλτια της επόμενης μέρας.
Το αφήγημα λέει «ανανέωση». Ωραίο, ευγενικό, πολιτικά σωστό. Φρέσκες δυνάμεις, καινούριες διαδρομές, χώρο σε όσους δεν έχουν κουραστεί από τις καρέκλες και τα έδρανα. Μόνο που όσοι ξέρουν τις εσωτερικές λειτουργίες των κομμάτων έχουν ήδη καταλάβει πως η διαδικασία αυτή θυμίζει κάτι πιο συγκεκριμένο: τα πρώτα προκαταρκτικά για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Γιατί όταν ένα κόμμα αρχίζει να μετράει περιφέρειες, να ψάχνει κενά, να μαρκάρει πρόσωπα για αξιολόγηση και να ανοίγει φακέλους πιθανών υποψηφίων, αυτό δύσκολα το λες απλώς «οργανωτική τακτοποίηση». Μοιάζει περισσότερο με το διακριτικό πάτημα του κουμπιού «Προεκλογική προθέρμανση: ON».
Κανείς φυσικά δεν θα το ομολογήσει. Θα επιμείνουν ότι «άλλο οι εκλογές, άλλο η αναβάθμιση του στελεχιακού δυναμικού». Μόνο που με το επιτελικό manual ανοιχτό στο κεφάλαιο «Σχεδιασμός υποψηφίων 2027», χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να πιστέψει κανείς ότι πρόκειται απλώς για μια αθώα άσκηση ανανέωσης.
Το «μανιφέστο» Γερουλάνου
Προ ημερών, ο Παύλος Γερουλάνος αποφάσισε να τραβήξει γραμμή στο πράσινο τεφτέρι. Έγραψε πως αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να φέρει «έκρηξη δημοκρατίας» με αξιοκρατία, διαφάνεια, δικαιοσύνη και θεσμικότητα, τότε οφείλει να ξεκινήσει από το σπίτι του. Γι’ αυτό και προτείνει ένα Συνέδριο… Αναγέννησης. Ένα retreatment, όπως το βάφτισε. Για να κουμπώσει – λέμε τώρα – με το rebranding που επιχειρεί ο Τσίπρας.
Μια ομπρέλα για… όλο το φάσμα
Στη σκέψη Γερουλάνου, η «έκρηξη δημοκρατίας» σημαίνει ανοιχτό κάλεσμα σε ψηφοφόρους από όλο το προοδευτικό στερέωμα: Τσίπρα, Φάμελλο, Βαρουφάκη, Λαφαζάνη, Ζωή, Κασσελάκη, Χαρίτση κ.λπ., μέχρι και τον απογοητευμένο ψηφοφόρο του Κυριάκου. Φαρδιά ομπρέλα, που λέμε. Με λίγα λόγια, ο Παύλος δείχνει κατεύθυνση: όλοι μέσα — αρκεί να μη φοράνε μπλε γραβάτα.
Να το πούμε απλά
Ο Γερουλάνος υποστηρίζει ότι οι «καθαρές κουβέντες» για συνεργασίες δεν πρέπει να τρομάζουν το ΠΑΣΟΚ. Κι επειδή οι ωραιοποιήσεις δεν ταιριάζουν στον Παύλο, το νόημα αποδόθηκε με απλή γεωμετρία: με όλους εκτός από τη ΝΔ. Δηλαδή; Για να μην κουραζόμαστε: Με τον Αλέξη. Όλα τα άλλα είναι για να συζητιούνται στα διαλείμματα των Οργανώσεων.
Και επειδή κάποιοι δεν έπιασαν το υπονοούμενο, φρόντισε να το κλειδώσει: αν πέσει στο τραπέζι πρόταση συνεργασίας με τη ΝΔ, «θα δημιουργηθεί πρόβλημα στη χώρα και στον χώρο». Άρα; Η απάντηση βγαίνει μόνη της.
Το συμπέρασμα δικό μας, αν και δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση:
Στην Ιπποκράτους, άλλοι μιλούν για ΠΑΣΟΚ του μέλλοντος. Ο Παύλος δείχνει πως πρώτα πρέπει να αποφασίσουν… με ποιο μέλλον.
Ε, πώς να το έλεγε αλλιώς;
Στη Χαριλάου Τρικούπη κάνουν πως αναρωτιούνται αν ο Αλέξης Τσίπρας είναι συνομιλητής του ΠΑΣΟΚ. Ρητορικό το ερώτημα, αφού η Ράνια Θρασκιά είχε κάθε λόγο να απαντήσει καταφατικά. Ο πρώην πρωθυπουργός την είχε επιλέξει ο ίδιος για το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη, της έδωσε αναγνωρισιμότητα, σταυρούς και παρουσία. Και λίγους μήνες μετά η ίδια βρέθηκε στην πράσινη Κοινοβουλευτική Ομάδα. Όλα ανθρώπινα.
Συνομιλητής ο Τσίπρας;
Στα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, ο κυρίαρχος στόχος όπως ακούγεται όλο και πιο συχνά είναι να μη βρεθεί η ΝΔ μπροστά σε τρίτη συνεχόμενη νίκη. Και αρκετοί βλέπουν πως χωρίς συνεννόηση στον αποκαλούμενο προοδευτικό χώρο δεν βγαίνουν οι αριθμοί. Γι’ αυτό και στο κομματικό ακροατήριο, όσο κι αν δεν το λένε όλοι δημόσια, η προοπτική συζήτησης με τον Τσίπρα δεν προκαλεί την ίδια ένταση που θα προκαλούσε λίγους μήνες πριν.
Τα πυρά του Νίκου Ανδρουλάκη προς τον πρώην πρωθυπουργό δεν αγγίζουν τα βαριά της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το μέγιστο που του καταλογίζει είναι πως εκείνος ευθύνεται για το γεγονός ότι παραμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην εξουσία. Από εκεί και πέρα, η κριτική περνά μάλλον συντηρητικά από τα δύσκολα σημεία της τετραετίας 2015–2019.
