Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Today Press
του Ανδρέα Μαζαράκη
Πίσω και κάτω από το «ευρωπαϊκό» προσωπείο, τα καρτέλ των διεθνών αγορών, οι αδηφάγες πολυεθνικές περιουσιών και πλουτοπαραγωγικών πηγών κάνουν «πάρτι», ξεσκίζοντας τις σάρκες των Ελλήνων. Έτσι επιβεβαιώνεται η ρήση πως «όταν οι αριθμοί ευημερούν, οι άνθρωποι υποφέρουν». Κι αυτό, διότι η πίεσή τους για μεγαλύτερα πρωτογενή πλεονάσματα συνεπάγεται κλιμάκωση της αφαιμάξεως του εισοδήματος και αποστέρησή του από την αληθινή οικονομία και τα νοικοκυριά.
Το αποτέλεσμα αυτής της εφιαλτικής τακτικής έχει καταστεί αντιληπτό από τους πρώτους μήνες του 2024. Έχει επέλθει πτώση κατά 8,9% του όγκου των λιανικών πωλήσεων τον Ιανουάριο του 2024, συγκριτικά με τον αντίστοιχο μήνα του 2023. Πτώση κατά 11,6% σημείωσαν επίσης οι εξαγωγές τον Φεβρουάριο φέτος, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2023. Αύξηση της ανεργίας σημειώθηκε κατά 12% τον Φεβρουάριο φέτος, κατά τις πλέον επιεικείς εκτιμήσεις.
Και ενώ συμβαίνουν αυτά, η Ελλάδα παραμένει δεύτερη χώρα στον κόσμο ως προς το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Μια χώρα με διαρκώς μεγαλύτερες αρνητικές αποταμιεύσεις, με διαλυμένη παραγωγική βάση, με εσωτερικά και εξωτερικά ελλείμματα να καλπάζουν. Μία χώρα που την έκαναν να μην παράγει τίποτε, αφού κατέστησαν νωθρό τον πληθυσμό της, υπονόμευσαν τη βιοτεχνία, τη βιομηχανία και την αγροτική παραγωγή, αναίρεσαν κάθε μορφή προστασίας των ελληνικών προϊόντων, παραδίδοντας τη χώρα στην ευρωμαφία και σε όσους κρύβονται όπισθεν αυτής και κάνοντάς τη χώρα ανθρωποχωματερή κατατρεγμένων Αφροασιατών.
Και ενώ στα 300 δις ευρώ το χρέος δεν ήταν βιώσιμο, στα 496 δις ευρώ είναι; Μια αλήθεια που δεν την αναφέρουν, αλλά μας την κρατάνε για έκπληξη μετά από 8 χρόνια, όπου και πάλι η χώρα θα τεθεί σε ελεγχόμενη χρεοκοπία και θα βγάλει στο σφυρί τον πλούτο της. Αυτοσκοπός του δοσιλογικού πολιτικού κατεστημένου, που λειτουργεί ως προέκταση/τοποτηρητής της Ξενοκρατίας, είναι η παραμονή, πάση θυσία, της χώρας υπό το υφιστάμενο καθεστώς της Ε.Ε., ώστε να συντελεστεί η απόλυτη εκποίηση του εθνικού πλούτου της χώρας, επιφέροντας αμύθητα κέρδη στα καρτέλ της αισχροκέρδειας και στους μεσάζοντες.
Ευρωκατοχή
Και η παραμονή στο καθεστώς της «ευρωκατοχής» εξυπηρετεί τις δυνάμεις που εκφράζουν την αδίστακτη υπερεθνική κερδοσκοπία, αλλά και το ξέπλυμα του μαύρου επενδυτικού, πολιτικού και εγκληματικού χρήματος. Σήμερα, στην κοινωνία επικρατούν αποσταθεροποιητικές τάσεις, καθώς η συνοχή του κοινωνικού ιστού βάλλεται πανταχόθεν. Ανατροπή του αξιακού κώδικα και των αρχών που συνέχουν το κοινωνικό γίγνεσθαι, διαφθορά και ατομικισμός, ωφελιμισμός άνευ ορίων και πανηδονισμός, αποπνευματοποίηση και χαύνωση, είναι τα κυρίαρχα στοιχεία που συνθέτουν, από κοινού με την εγκληματικότητα και τη βία, ως απόρροια ψυχονευρωτικών διαταραχών και διανοητικής ανισορροπίας, την εικόνα αυτής της κοινωνίας.
Παράλληλα, η εισβολή εκατομμυρίων λαθροεποίκων, οι οποίοι είναι φορείς ριζικά διαφορετικών βιοψυχικών ιδιοτήτων, ηθών και εθίμων, μη συμβατών προς την ελληνική παράδοση και νοοτροπία, εντείνει το πρόβλημα, διογκώνοντας τις εκφάνσεις της παθογένειας και εντείνοντας τις συγκρούσεις. Η κοινωνία του σήμερα διακατέχεται από έναν ιδιότυπο συβαριτισμό. Αδιάφορη για το μέλλον του τόπου, εναποθέτει τις προσδοκίες της σε μεσσιανιστικά πρότυπα και, απεμπολώντας τις ευθύνες της, επιδίδεται σε ένα ξέφρενο όργιο ηδονιστικών απολαύσεων, δίχως συναίσθηση και επίγνωση των ιστορικών της ευθυνών.
Παρασυρόμενη από εφήμερα οράματα, πάθη και υλικές απολαύσεις, οι οποίες αποτελούν αυτοσκοπό, οι σύγχρονοι Ελλαδίτες προσομοιάζουν κατά πολύ προς τους κατοίκους της Συβάρεως, αποικίας ελληνικής στη Μεγάλη Ελλάδα, οι κάτοικοι της οποίας είχαν αφεθεί στη νωθρότητα και στη χλιδή. Ήταν τόσο αποχαυνωμένοι από τη λατρεία της απόλαυσης, που απαγόρευσαν στους σιδηρουργούς να επεξεργάζονται τα μέταλλα, κτυπώντας το σφυρί στο αμόνι, διότι τους ενοχλούσε ο ήχος και διέκοπτε τη ραστώνη τους.
Απαγόρευσαν τους αλέκτορες (πετεινούς) στην πόλη τους, για να μην τους διαταράσσουν τη νιρβάνα τους και, τελικά, όντας παραδομένοι στις ηδονές και νωθροί, εισέβαλαν στην πόλη τους στρατεύματα του Κρότωνα και τους αφάνισαν από προσώπου γης. Έκτοτε καθιερώθηκε ο όρος «συβαριτισμός» για να δηλώνει την παράδοση ενός λαού στον ηδονισμό, στη χλιδή και στην απεμπόληση των καθηκόντων του.
Οι σημερινοί Έλληνες
Οι σύγχρονοι Συβαρίτες είναι οι σημερινοί Έλληνες, οι οποίοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι, εάν δεν αναλάβουν ενεργό ρόλο στην πολιτική του τόπου τους, θα αφανιστούν από τις πολιτικές κακουχίες και από τους πολυπληθέστερους και ευρωστότερους αφροασιατικούς πληθυσμούς. Όσο κι αν ο λαός αντιστάθηκε με την αποχή του, τόσο στις βουλευτικές όσο και στις ευρωεκλογές, το σύστημα βρίσκει τον τρόπο να καταπίνει την αντίστασή του. Τα προβλήματα με τα οποία μας φορτώνουν είναι μόνο για να μην σηκώσουμε κεφάλι και να χαθούμε μέσα στο ασφυκτικό περιβάλλον ζωής που μας δημιουργούν. Όμως, εμείς είμαστε οι κύριοι αφέντες αυτού του τόπου.
Εμείς μπορούμε να πιέσουμε να αναδιαμορφωθούν τα χρέη, να δημευτούν περιουσίες δισεκατομμυρίων που χτίστηκαν με τα δικά μας δάνεια, να πεταχτούν έξω όλοι οι δοσίλογοι και εθνομηδενιστές, να εκτιμήσουμε την οικογένεια και, αφήνοντας τους ξενόφερτους τρόπους ζωής που οδηγούν στην κατάθλιψη και την τρέλα, να κάνουμε τα Ελληνόπουλα που θα συνεχίσουν τους αγώνες αυτού του τόπου, μέχρι να πάρουν όσα μας ανήκουν πίσω.
Δεν υπάρχει γερασμένη Ελλάδα. Η Ελλάδα ποτέ δεν γερνάει και ποτέ δεν πεθαίνει. Ξαποσταίνει μόνο, ξαποσταίνει για λίγο. Μπορεί εδώ και δεκαετίες να μας διαχωρίζουν από τον τόπο μας και την πνευματικότητά μας, μπορεί ο Έλληνας να έχει αποποιηθεί την πνευματική του ταυτότητα και υπόσταση και να έχει καταστεί μονοδιάστατα και σε απόλυτο σχεδόν βαθμό υλιστής, μπορεί το κοινωνικό σύνολο να έχει δηλητηριαστεί με συμπεριφορές όπως οι συγκρούσεις ανηλίκων με μαχαίρια στα σχολεία και στους δρόμους, η έξαρση νοσηρών φαινομένων όπως η παιδεραστία, η αποθέωση της διαστροφής και η άρνηση της φυσιολογίας, η καταστροφή του περιβάλλοντος με πυρκαγιές, «πράσινες αναπτύξεις», η εισβολή ολοένα και περισσότερων γενετικά τροποποιημένων τροφίμων και υβριδικών μεταλλάξεων στην αγορά, η καθιέρωση των αθέμιτων συνδιαλλαγών ως κάτι το «συνηθισμένο», η έξαρση του εθνομηδενισμού και η δυναμική επανεμφάνιση μειονοτικών κομμάτων όπως το DEB (ΚΙΕΦ) πρόσφατα στους νομούς της Θράκης, όμως μπορεί όλα αυτά να τα αποτινάξει από πάνω του. Είναι ψεύτικα, είναι φερτά, μας αποκρύπτουν τις ταυτότητες όλων αυτών των παραβατικών.
Η αντίστροφη μέτρηση
Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Το 60% της αποχής δεν είναι απάθεια, δεν είναι αδιαφορία, είναι ότι δεν συναινούν με κανέναν από τους υποψήφιους, δεν θέλουν κανέναν τους. Ο ελληνικός λαός έδειξε σε όλους αυτούς την έξοδο και ζήτησε την παύση της εκλογικής φαρσοκωμωδίας. Κατάλαβε πια ότι τον δουλεύουν λέγοντας τη φράση «ενεργός πολίτης», αφού το σύστημα έχει ενταφιάσει την πραγματική, ουσιαστική ιδιότητα του πολίτη, μετατρέποντάς τον σε παθητικό ψηφοφόρο. Έναν θεατή που αρκείται απλά στο να επικυρώνει υποψηφιότητες που του «προωθούνται», υποψηφιότητες που το παντοδύναμο υλικά κατεστημένο εμφανίζει ενώπιόν του, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.
Μέχρι στιγμής ο κόσμος, μην έχοντας ούτε τις γνώσεις, ούτε την πληροφόρηση, μα ούτε και τη διάθεση να ασχοληθεί με αυτά και να εγκύψει στην ουσία των ζητημάτων που αφορούν την Πολιτεία και τα οποία έχουν καταστεί πολυσύνθετης υφής, εκχωρούσε το δικαίωμα της ενασχόλησης με αυτά στους κατ’ επάγγελμα πολιτικούς. Οι τελευταίοι, τύποις τον αντιπροσωπεύουν, κατ’ ουσίαν όμως, δέσμιοι των καρτέλ συμφερόντων που τους χρηματοδοτούν και τους προωθούν, ασκούν πολιτική διάφορη από εκείνη της θελήσεως των ψηφοφόρων τους και τα προγράμματα που εφαρμόζουν στην πράξη αποκλίνουν σημαντικά από εκείνα που επικαλέστηκαν προεκλογικά για να υφαρπάξουν τη λαϊκή ψήφο. Ποιος Έλληνας θα έδινε την ψήφο του για να μας σύρει ο Γεώργιος Παπανδρέου στο Μνημόνιο;
Ξέρετε κάποιον Έλληνα που θα έδινε την ψήφο του στον Αλέξη Τσίπρα για να μας σύρει σε δύο Μνημόνια, να πουλήσει τη μισή Ελλάδα και να υπογράψει να δώσουμε το όνομα και την ιστορία μας σε ένα φτιαχτό κρατίδιο; Αλήθεια, ξέρετε κάποιον που εν γνώσει του θα τον ψήφιζε; Θα ήξερε ότι θα μετατρέψει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος από το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, θα μας αφήσει να μας βρίζει ο Σόιμπλε, που κόπτονταν να σωθούν οι τράπεζες και οι Γερμανοί, και θα τον ψήφιζε;
Ξέρετε κάποιον Έλληνα που θα ψήφιζε τον Μητσοτάκη για να πουλήσει το Αιγαίο στους Τούρκους, να δώσει τα χρυσοπληρωμένα όπλα της Ελλάδας σε ξένο κράτος και να αποστρατιωτικοποιήσει τα νησιά μας; Φυσικά και δεν υπάρχει τέτοιος Έλληνας. Και επειδή η ιστορία δεν γράφεται με υποθέσεις, αλλά με πραγματικότητες, τα χρόνια που διαγράφονται στον ορίζοντα θα είναι ιδιαίτερα καθοριστικά για το μέλλον του τόπου, καθώς διακυβεύεται πλέον η επιβίωση της εθνικής μας και κρατικής υπόστασης.
Το βέβαιο είναι πως η ελληνική κοινωνία δεν έχει την πολυτέλεια να αποδυθεί σε άλλες περιδινήσεις και πειραματισμούς, ούτε θα έχει επ’ αόριστον την πολυτέλεια των «διορθωτικών κινήσεων». Ο κλοιός σφίγγει ολοένα και περισσότερο σε όλα τα επίπεδα και, δίχως καμία διάθεση απαισιοδοξίας, αν δεν υπάρξει καίρια αντίδραση, τα τετελεσμένα που δημιουργούνται θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, έως και αδύνατον πλέον μετά, να ανατραπούν.
