Το «πορτοκαλί» κύμα πάνω από την Αθήνα
Αμερικανικό… αποβατικό σχήμα φτάνει στην Αθήνα στις 6 και 7 Νοεμβρίου. Όχι ένα, ούτε δύο, αλλά τρία κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ ετοιμάζονται να περάσουν το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου: ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ, ο υπερυπουργός Εσωτερικών Νταγκ Μπέργκαμ και –last minute προσθήκη– ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ Μάικλ Ρήγας.
Και μετά σου λένε ότι η Ουάσιγκτον του Τραμπ κρατά αποστάσεις από τον Μητσοτάκη! Αν αυτό είναι «ψυχρότητα», τότε φανταστείτε τι θα σήμαινε… θερμή σχέση. Εκτός αν περιμέναμε να μας φέρουν δώρο και τα κλειδιά της Κωνσταντινούπολης.
Όπως ακούω, και οι τρεις θα έχουν επαφές με τον πρωθυπουργό. Αν συνεχίσει έτσι, στο τέλος θα έχουμε ολόκληρο υπουργικό συμβούλιο της διοίκησης Τραμπ να συνεδριάζει στο Μαξίμου. Μια χαρά πάει η «μη φιλική» σχέση…
Τα αμερικανικά γεωτρύπανα και τα… ψιθυριστά μηνύματα
Μου λένε πως στο Μαξίμου έπεσε το σύνθημα: «Τέρμα οι καθυστερήσεις». Η Chevron πήρε σήμα να ανεβάσει ρυθμούς, με στόχο οι πρώτες γεωφυσικές έρευνες να έχουν τελειώσει μέχρι τα μέσα του 2026. Ο πρωθυπουργός θέλει να δείξει ότι το project των υδρογονανθράκων δεν είναι απλώς μια εξαγγελία – είναι πολιτική επιλογή.
Μόνο που το παρασκήνιο δεν τελειώνει στο γεωτρύπανο. Το ενδιαφέρον των Αμερικανών απλώνεται παντού: στα φορτία LNG, στον Κάθετο Διάδρομο που θα αλλάξει τους χάρτες της ενέργειας, και –κυρίως– στα λιμάνια. Εκεί όπου, όπως μου ψιθυρίζουν, παίζονται οι πραγματικά μεγάλες μπίζνες.
Και δεν είναι τυχαίο ότι τα χαμόγελα της Ουάσιγκτον προς την Αθήνα γίνονται ολοένα πιο πλατιά. Όταν οι Αμερικανοί αρχίζουν να «σκάβουν» σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα, κάτι μεγάλο ετοιμάζεται…
Νερά… θολά πριν τις κάλπες
Χθες παρουσιάστηκε –με κάθε επισημότητα– το νέο κυβερνητικό σχέδιο για τη λειψυδρία. Επιτέλους, θα πει κανείς, γιατί όταν πριν μερικές εβδομάδες γράφαμε ότι υπάρχει κινητικότητα για το θέμα, κάποιοι υπηρεσιακοί έσπευσαν να διαψεύσουν τα… αυτονόητα. Τώρα όμως, που η κατάσταση πιέζει, όλοι θυμήθηκαν πως «το νερό είναι το νέο πετρέλαιο».
Στο παρασκήνιο, πάντως, οι διοικήσεις των εταιρειών ύδρευσης έβλεπαν αλλιώς το πράγμα. Θα ήθελαν –πώς να το πούμε κομψά– ένα «φρεσκάρισμα» στα τιμολόγια, που έχουν να αυξηθούν εδώ και χρόνια. Μόνο που από το Μαξίμου ήρθε το μήνυμα: «Όχι». Εκλογές έρχονται, δεν είναι εποχή για τέτοιες συζητήσεις.
Οπότε, προς το παρόν, τα νερά παραμένουν ήσυχα. Αλλά μόνο επιφανειακά. Γιατί όσοι γνωρίζουν το παρασκήνιο, λένε ότι μετά τις κάλπες, το θέμα της τιμολόγησης θα επιστρέψει με… ορμή καταρράκτη.
Ο Αλέξης και οι «41»
Αν κάτι φάνηκε καθαρά από την παρουσίαση του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου «Αλέξης Τσίπρας», είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός ψάχνει εναγωνίως τον τρόπο να ξαναμπεί στο κάδρο – όχι της εξουσίας (ακόμα), αλλά της σοβαρότητας. Γι’ αυτό και τα 41 ονόματα που ανακοίνωσε δεν είναι τυχαία. Μιλάμε για μια ομάδα «τεχνοκρατών», πανεπιστημιακών και πρώην στελεχών που καλούνται να δώσουν επιστημονικό βάθος σε ένα πολιτικό comeback.
Πίσω από τις πόρτες, πάντως, ακούγεται ότι την επιμέλεια του rebranding έχει αναλάβει γαλλική εταιρεία επικοινωνίας – με σαφές ζητούμενο να σβηστούν οι μνήμες της ριζοσπαστικής περιόδου και να προβληθεί μια πιο «ευρωπαϊκή» εκδοχή του Τσίπρα. Το πρόβλημα είναι πως η κοινωνία παραμένει κουμπωμένη. Δέκα χρόνια μετά το πρώτο «Πρώτη Φορά Αριστερά», οι πολίτες δεν δείχνουν να ψάχνουν δεύτερο γύρο του ίδιου έργου.
Ακόμα κι αν ο Σωκράτης Φάμελλος δηλώνει δημοσίως ότι οι δρόμοι του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη «οφείλουν να συγκλίνουν», το ερώτημα παραμένει: ποιος θα συγκλίνει με ποιον; Γιατί το νέο κόμμα του Τσίπρα –ή όπως τελικά θα λέγεται– είναι ακόμη μια λευκή σελίδα. Και η κοινωνία, κουρασμένη και δύσπιστη, δεν δείχνει διάθεση να την ξαναγράψει απ’ την αρχή.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Αλέξης προσπαθεί να απευθυνθεί ξανά στο κοινό του 2015. Μόνο που εκείνη η γενιά έχει πια μεγαλώσει — και μάλλον δεν έχει διάθεση να ξανακούσει υποσχέσεις για «ελπίδες που έρχονται».
Μισόλογα και κατηφόρα
Άλλη ιστορία εκεί στο ΠΑΣΟΚ. Κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή βγαίνει ο Γερουλάνος και τη «σουτάρει» προς τον Νίκο – πάντα κομψά, πάντα με υπαινιγμούς, ποτέ στα ίσια. Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο παίρνει τη σκυτάλη η Αννούλα, με την ίδια τακτική: λίγο «τσιμπάει», λίγο τα μαζεύει, και πάει λέγοντας.
Τα είπε… και τα πήρε πίσω
Μία φορά μόνο ο Παύλος τα είπε όπως τα ένιωθε – για τη «βελόνα που δεν κουνιέται» – και μετά τα μάζεψε μέσα σε λίγες ώρες. Από τότε, επικρατεί το κλασικό πασοκικό θέατρο σκιών: όλοι δυσαρεστημένοι, κανείς όμως δεν παίρνει ρίσκο να μιλήσει καθαρά.
Ο αρχηγός και η κατηφόρα
Το αποτέλεσμα; Ο Νίκος θα τους πάρει όλους μαζί του στην κατηφόρα – και τον Παύλο και την Άννα. Γιατί, όπως λέει και ο κόσμος, ή κάντε κάτι επιτέλους ή σταματήστε τα μισόλογα. Το «λίγο από όλα» δεν φέρνει άνοιξη, μόνο μιζέρια.
Αλλαγή φρουράς στη Βόρεια πρωτεύουσα
Η είδηση των ημερών δεν έρχεται από τη Βουλή ούτε από το Μαξίμου, αλλά από τη Θεσσαλονίκη. Η πόλη αλλάζει αφεντικό. Και μαζί της, όλα δείχνουν πως θα αλλάξει χέρια και ο ΠΑΟΚ.
Μετά την εποχή του Ιβάν, έρχεται –όπως φαίνεται– η εποχή του Τέλη. Οι συζητήσεις είναι σε πλήρη εξέλιξη, οι δύο πλευρές μιλούν και, σύμφωνα με ανθρώπους που έχουν εικόνα, η συμφωνία δεν είναι μακριά.
Η Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται για μεγάλο ανακάτεμα – πολιτικό, επιχειρηματικό και ποδοσφαιρικό. Όπως σας βλέπω και με βλέπετε: έρχεται αλλαγή φρουράς στη Βόρεια πρωτεύουσα.
Το Σινά ενώνει — ξανά
Με φόντο το επιβλητικό μοναστήρι στους πρόποδες του όρους Χωρήβ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν κάνει απλώς ένα ταξίδι πίστης. Η παρουσία του στην ενθρόνιση του νέου Αρχιεπισκόπου Συμεών είναι μήνυμα πολιτικό, θρησκευτικό και γεωστρατηγικό μαζί: η Ελλάδα επιστρέφει δυναμικά στο Σινά, εκεί όπου η Ορθοδοξία συναντά την αιγυπτιακή σταθερότητα. Η συμφωνία Αθήνας–Καΐρου για το καθεστώς της Μονής είναι σχεδόν έτοιμη — κι ο Πρωθυπουργός θέλει να τη σφραγίσει με προσωπική παρουσία.
Η διπλωματία των μοναχών
Στο Μαξίμου γνωρίζουν πως το Σινά δεν είναι μόνο σύμβολο πίστης, αλλά και σταυροδρόμι ισχύος. Γι’ αυτό και η «σιωπηλή» διαπραγμάτευση των τελευταίων μηνών με το Κάιρο υπήρξε κρίσιμη, με τον Γιώργο Γεραπετρίτη να κρατά το τιμόνι των επαφών. Η ενθρόνιση του Συμεών λειτουργεί ως γέφυρα για την οριστική διευθέτηση των εκκρεμοτήτων, ενώ η Αθήνα στέλνει μήνυμα ότι η μοναστική κοινότητα δεν θα γίνει ποτέ εργαλείο ξένων σκοπιμοτήτων.
Το βλέμμα στη Γκίζα
Το Σάββατο, ο Μητσοτάκης θα σταθεί πλάι στον Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στα εγκαίνια του Μεγάλου Αιγυπτιακού Μουσείου. Μια συμβολική κίνηση με βαριά σημειολογία: μετά τις παρεξηγήσεις και τις εντάσεις, η ελληνοαιγυπτιακή σχέση επιστρέφει σε τροχιά στρατηγικής ωριμότητας. Από το Σινά ως τη Γκίζα, το μήνυμα είναι ένα — πίστη, σταθερότητα και συμμαχίες που αντέχουν στον χρόνο.
