Το υπό κατάθεση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ήταν το κύριο αντικείμενο της συνέντευξης που παραχώρησε η αρμόδια υπουργός Νίκη Κεραμέως στο ραδιόφωνο του «ΣΚΑΪ».
Η υπουργός απάντησε στην κριτική για το «δήθεν 13ωρο», σημειώνοντας ότι «είμαι 10 χρόνια στην πολιτική, ποτέ δεν πορεύθηκα με βάση το αν προκαλείται πολιτικό κόστος. Πολλές φορές χρειάζεται να πάρεις κάποιες αποφάσεις οι οποίες μπορεί να έχουν πολιτικό κόστος».
H Νίκη Κεραμέως ξεκαθάρισε ότι η συγκεκριμένη διάταξη δεν προβλέπει οριζόντια 13ωρη εργασία, αλλά μόνο κατ’ εξαίρεση, με προϋποθέσεις, και όχι για πάνω από 37 ημέρες τον χρόνο. «Άρα, φεύγει ο μύθος ότι πηγαίνουμε από το 8ωρο στο 13ωρο», είπε η υπουργός σημειώνοντας ότι και σήμερα μπορεί να εργάζεται κάποιος για 13 ώρες την ημέρα σε δύο εργοδότες. «Το μόνο που αλλάζει είναι ότι αυτή η δυνατότητα που έχεις σήμερα, για την οποία πρέπει να πάρεις το μηχανάκι σου και για την οποία δεν αμείβεσαι περισσότερο, θα μπορείς, αν το επιθυμείς, να το κάνεις στον ίδιο εργοδότη, υπό προϋποθέσεις, χωρίς να μετακινείσαι και με προσαύξηση 40% για κάθε φορά», είπε.
Απαντώντας στην κριτική ότι η άρνηση 13ωρης εργασίας μπορεί να οδηγήσει σε απόλυση, η υπουργός διευκρίνισε ότι για αυτό τον λόγο υπάρχει διάταξη στο νομοσχέδιο που προβλέπει ότι απαιτείται ρητά η συναίνεση του εργαζομένου, καθώς και ότι απαγορεύεται η απόλυση σε περίπτωση μη σύμφωνης γνώμης.
Η ίδια πρόσθεσε μάλιστα ότι «εάν τυχόν το θέμα πάει στο δικαστήριο, πρέπει ο εργοδότης να αποδείξει, και όχι ο εργαζόμενος, ότι δεν τον απέλυσε για αυτό τον λόγο». Η κα Κεραμέως σημείωσε ότι πλέον έχει ισχυροποιηθεί η θέση του εργαζόμενου λόγω της χαμηλής ανεργίας εξού και οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν εργαζόμενους.
«Όλη αυτή η συζήτηση περί δήθεν 13ωρου και εργασιακού μεσαίωνα, ξέρετε τι μου θυμίζει, κ. Τσίμα; Μία συζήτηση που είχε γίνει πριν από περίπου 14-15 μήνες, εγώ είχα μόλις αναλάβει τότε στο Υπουργείο Εργασίας, όπου οι τίτλοι όλων των Μέσων ή, τέλος πάντων, των περισσότερων Μέσων, ήταν η Ελλάδα περνάει σε εξαήμερη εργασία, θα δουλεύουμε πλέον όλοι έξι μέρες την εβδομάδα. Ήταν μία από τις πρώτες προκλήσεις που είχα όταν ήρθα στο Υπουργείο Εργασίας η εφαρμογή αυτής της ρύθμισης, και άφηνε να εννοηθεί με παρόμοιο τρόπο όπως τώρα, ότι ξαφνικά κάθε Έλληνας θα δουλεύει έξι μέρες την εβδομάδα».
Η Ν. Κεραμέως υπενθύμισε ότι η ίδια τόνιζε τότε, ότι η διάταξη ισχύει για πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις όπερ και αποδείχθηκε καθώς σήμερα η εξαήμερη εργασία εφαρμόζεται μόνο στο 0,1% των επιχειρήσεων.
Αναφορικά με την κριτική που της ασκείται και το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος η υπουργός τόνισε: «Είμαι δέκα χρόνια στην πολιτική, ποτέ δεν πορεύθηκα με βάση το αν προκαλείται πολιτικό κόστος. Πολλές φορές χρειάζεται να πάρεις κάποιες αποφάσεις οι οποίες μπορεί να έχουν πολιτικό κόστος». Η ίδια μάλιστα παρέπεμψε ενδεικτικά στην επί των ημερών της θεσμοθέτηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής η οποία όπως είπε «είχε πάρα πολύ μεγάλη αντίδραση», ωστόσο «έβαλε τα πράγματα σε μία σειρά».
Για την τετραήμερα εργασία, επισήμανε ότι πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό μέτρο ειδικά για τους γονείς, συμπληρώνοντας ότι «έχει ένα ενδιαφέρον να δούμε τι θα ψηφίσουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Γίνεται πολλή συζήτηση για το δήθεν 13ωρο, αλλά δεν ακούμε τίποτα για τη δυνατότητα που δίνεται να δουλεύεις τέσσερις ημέρες την εβδομάδα όλο τον χρόνο. Αυτό δεν είναι ένα πολύ σημαντικό μέτρο;»
Η Υπουργός και Βουλευτής του Βόρειου Τομέα Αθηνών της Ν.Δ., αναφέρθηκε τέλος και στην επόμενη δράση του Υπουργείου για τον επαναπατρισμό Ελλήνων του εξωτερικού, Rebrain Greece, στη Νέα Υόρκη, στις 7 Δεκεμβρίου, σημειώνοντας ότι «εδώ και ένα χρόνο, έχουμε πάει σε τέσσερις πόλεις, Άμστερνταμ, Λονδίνο, Ντίσελντορφ, Στουτγάρδη.
Η επόμενη είναι η Νέα Υόρκη, γιατί οι συνθήκες είναι, θα έλεγα, πολλά υποσχόμενες. Υπάρχουν πολλοί Έλληνες οι οποίοι θέλουν να γυρίσουν, από διάφορους κλάδους, όπως χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, κατασκευαστικό κλάδο, υγειονομικό κλάδο, ενέργεια. Πηγαίνουμε μαζί με 35 από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Ελλάδας. Και πάμε για να βρούμε τους Έλληνες εκεί και για να τους μιλήσουμε για την Ελλάδα του σήμερα και πόσο έχει αλλάξει η Ελλάδα του σήμερα από την Ελλάδα που οι ίδιοι άφησαν πίσω τους πριν από πέντε, δέκα, δεκαπέντε χρόνια.».
