Δημοσιεύτηκε στην ψηφιακή εφημερίδα Ipaper
του Απόστολου Χονδρόπουλου
Σε στασιμότητα τους τελευταίους μήνες, αλλά η διαδικασία επανεκκίνησης των ελληνοτουρκικών σχέσεων που δρομολογήθηκε το καλοκαίρι του 2023, παραμένει ενεργή. Και τα νερά στο Αιγαίο, ήρεμα.
Νεότερα για το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας που εκκρεμεί από τις αρχές του 2025 δεν υπάρχουν, διεξήχθησαν όμως την προηγούμενη εβδομάδα νέος γύρος πολιτικού διαλόγου και συνομιλίες για την “θετική ατζέντα” όπου, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, “οι δύο πλευρές επανέλαβαν την κοινή δέσμευσή τους να διερευνήσουν περαιτέρω τομείς διμερούς και διεθνούς εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας”.
Στα τέλη Ιουνίου, Μητσοτάκης- Ερντογάν θα βρεθούν στην Χάγη για την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και πιθανότατα να έχουν συνάντηση στο περιθώριο των εργασιών. Μένει να δούμε εάν σε αυτήν, εφόσον γίνει, ξεκλειδώσει και ημερομηνία για το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας.
Αν δει βέβαια κανείς το… ποτήρι του ελληνοτουρκικού διαλόγου «μισοάδειο», τότε ναι, παρά τα όποια θετικά βήματα, ο τουρκικός αναθεωρητισμός καλά κρατεί. Παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, αντιδράσεις ακόμη και στα περιβαλλοντικού χαρακτήρα θαλάσσια πάρκα που δρομολογεί η χώρα μας, αρχής γενομένης ως το τέλος Ιουνίου από Ιόνιο και νότιες Κυκλάδες και με διαβεβαίωση ότι θα ακολουθήσουν και άλλα στο Αιγαίο.
Παρόλα αυτά, δύο χρόνια μετά την επανεκκίνησή του, ας επιμείνουμε να το βλέπουμε «μισογεμάτο».Και με ρεαλισμό. Οι τουρκικές θέσεις δεν έχουν αλλάξει, ο διάλογος όμως έχει και απτά αποτελέσματα όσον αφορά παραβιάσεις, οικονομική συνεργασία, μεταναστευτικό.
Κοντά στο να εκλείψουν οι μεγάλες διαφωνίες, σίγουρα δεν βρισκόμαστε. Όσο για τα μηνύματα της χώρας μας για το υπό συζήτηση στην ΕΕ, ενδεχόμενο τουρκικης συμμετοχής σε ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία είναι αυστηρά και ξεκάθαρα, μεταξύ άλλων και σε ότι αφορά την προϋπόθεση άρσης του casus belli.
Η ίδια η κυβέρνηση δηλώνει πως δεν είμαστε τόσο αφελείς, ούτε αιθεροβάμονες ώστε να πιστεύουμε ότι μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια μπορούμε να λύσουμε ζητήματα δεκαετιών, όπως είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών.
Μπορούμε όμως να συνεχίσουμε να συζητάμε, ακόμη και αν ξέρουμε ότι διαφωνούμε.
