Ο Κυριάκος που θα βάλει κεραμίδια πάνω από το κεφάλι μας

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο άνθρωπος που έβαλε την Ελλάδα να κατεβάζει αρχεία PDF σαν να είναι Spotify, τώρα θέλει να βάλει και στέγη πάνω από τα κεφάλια μας. Και όχι μόνο πάνω από τα κεφάλια μας. Πάνω και από τα κεφάλια των τραπεζών, των Servicers, των κρατικών ακινήτων που μοιάζουν με τα στοιχειωμένα σπίτια της ΕΤΑΔ. Πάνω από όλα τα “δεν γίνεται” που άκουγε μια ολόκληρη γενιά ενοικιαστών και νέων γονιών που ζουν ακόμα στο παιδικό τους δωμάτιο μαζί με τον Γκάρφιλντ και τη συλλογή τους από DVD.

Ο Πιερρακάκης δεν είναι πολιτικός. Είναι τεχνοκράτης. Και δηλώνει – χωρίς να δηλώνει – ότι αν είναι να κάνεις επανάσταση, κάν’ την με ένα app. Το σχέδιο είναι απλό μόνο για όσους έχουν master στα Οικονομικά του Harvard: 25.000 ακίνητα ξεσκονίζονται από τις τράπεζες και τους servicers που τα κρατούσαν σαν πεθαμένα αποθέματα, επειδή είχαν πολεοδομικά κουσούρια.

Ταυτόχρονα, ενεργοποιείται η κοινωνική αντιπαροχή: το Δημόσιο δίνει ακίνητα – όχι δωρεάν, μη φανταστείτε – σε ιδιώτες developers που χτίζουν και μετά υποχρεούνται να παραδώσουν το 30% σε προγράμματα κοινωνικής στέγης. Το άλλο 70% πουλάνε κανονικά, με τιμή αγοράς, όχι με κουπόνια. Κοινώς: ούτε κρατική φιλανθρωπία, ούτε σκληρή αγορά. Ένα είδος ελληνικού… “κοινωνικού καπιταλισμού με ψηφιακή υπογραφή”.

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας, κάποιος μάζεψε σε μια σελίδα όλα τα προγράμματα στέγασης – 43 στο σύνολο, συνολικού ύψους 6,5 δισ. ευρώ – και τα έβαλε σε μια ψηφιακή πλατφόρμα που δεν κρασάρει! Πού ζούμε; Στην Εσθονία; Όχι, στον κόσμο του Πιερρακάκη.

Προγράμματα όπως το «Σπίτι μου 1», «Σπίτι μου 2», «Ανακαινίζω – Νοικιάζω», μειώσεις ΕΝΦΙΑ, bonus για μακροχρόνιες μισθώσεις, και χαστούκι στις βραχυχρόνιες. Όλα μαζεμένα σαν να έβαλες το κράτος σε ρόλο digital μεσίτη. Ο πολίτης, λέει, μπορεί να δει πόσα θα πάρει, πόσα θα δώσει, αν συμφέρει ή όχι. Όχι με ραντεβού στην πολεοδομία – με δύο clicks και το TAXISnet σου. Αυτό κι αν είναι ελληνική επανάσταση.

Αν ο Πιερρακάκης καταφέρει να ξεμπλοκάρει 25.000 σπίτια από τους servicers, να ενεργοποιήσει την κοινωνική αντιπαροχή με 1.000 κρατικά ακίνητα, να περάσει από το «δεν έχω πού να μείνω» στο «μπες να δεις τι παίζει στο stegasi.gov.gr»… τότε δεν θα είναι απλώς υπουργός. Θα είναι ο πιο αγαπητός πολιτικός της κυβέρνησης. Πιο λαμπερός από τον Άδωνι, πιο αξιοσέβαστος από τον Σκρέκα, πιο πρακτικός από τον Μητσοτάκη.

Ο τύπος που μπορεί να παντρέψει τον real estate ρεαλισμό με το ψηφιακό όραμα. Και να κάνει τους Millennials και Gen Z να ονειρευτούν ξανά… ένα διαμέρισμα 70 τετραγωνικά που δεν κοστίζει όσο η Ακρόπολη.

θα του χρωστάμε τα κλειδιά του σπιτιού μας – και λίγη πίστη στους  πολιτικούς. Και ας μην είναι του κόμματος μας.