Δημοσιεύτηκε στην ψηφιακή εφημερίδα Ipaper
του Δημήτρη Κουκλουμπέρη
Η διαβίβαση στη Βουλή της νέας ογκωδέστατης δικογραφίας για τα Τέμπη, με μαρτυρικές καταθέσεις που -σύμφωνα με πληροφορίες- θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κακουργηματικές ευθύνες του πρώην υπουργού Μεταφορών Κώστα Καραμανλή φέρνει ξανά δυναμικά στο προσκήνιο την εθνική τραγωδία με τους 57 νεκρούς.
Η αντιπολίτευση έχει προεξοφλήσει την κατάθεση αιτήματος για προανακριτική επιτροπή, ζητώντας αυτή να συσταθεί και να λειτουργήσει κανονικά και σύμφωνα με το Σύνταγμα και προειδοποιώντας την κυβερνητική πλειοψηφία να μην ακολουθήσει πάλι το «μοντέλο Τριαντόπουλου».
Ωστόσο, μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να υποβάλλει πρόταση αυτοτελώς, αφού κανένα άλλο κόμμα δεν διαθέτει τους μίνιμουμ 30 βουλευτές που χρειάζονται. Ως γνωστόν, στην Χαριλάου Τρικούπη έχουν ξεκαθαρίσει ότι θα κινηθούν αυτόνομα, απορρίπτοντας εισηγήσεις για συμμαχίες. Άλλωστε, η αξιωματική αντιπολίτευση και στις δύο άλλες φορές (το Νοέμβριο του 2023 για τον Κ. Καραμανλή και τον Φεβρουάριο του 2025 για τον Χρ. Τριαντόπουλο) μόνη της είχε ενεργήσει. Όσοι τώρα προτείνουν αντιπολιτευτική σύμπραξη και μέτωπα, παραβλέπουν ότι η διερεύνηση τυχόν ευθυνών μέσω προανακριτικής είναι μια νομική – δικαστική διαδικασία. Επιπλέον, συγχέουν ότι είναι διαφορετική περίπτωση η πρόταση δυσπιστίας που συνιστά μομφή εναντίον της κυβέρνησης και άρα το αίτημα είναι αμιγώς πολιτικό, ενώ η μέγιστη δυνατή συσπείρωση ενισχύει τον στόχο. Σε ό,τι δε αφορά την πρόσφατη πρωτοβουλία που είχε λάβει το ΠΑΣΟΚ, λησμονούν ότι απαιτούνταν 50 υπογραφές και άρα ήταν αναγκασμένο να εξασφαλίσει στήριξη και από περισσότερα κόμματα, τα οποία όμως συνυπέγραψαν το κείμενο που ο Νίκος Ανδρουλάκης και οι βουλευτές του είχαν συντάξει.
Εν κατακλείδι, τα μέτωπα για την προανακριτική στερούνται ουσίας και αποπροσανατολίζουν από το ζητούμενο που είναι να πέσει άπλετο φως, να γίνει ενδελεχής έρευνα και να μην έχουμε διαδικασία-εξπρές. Θα ήταν «κατόρθωμα» των μικρότερων κομμάτων της αντιπολίτευσης με τη στάση τους -και χάριν φθηνών επικοινωνιακών εντυπώσεων- να δώσουν λαβή στην κυβέρνηση και στους μηχανισμούς της, μεταφέροντας το πρόβλημα στο αντίπαλο τερέν.
