Δημοσιεύτηκε στην ψηφιακή εφημερίδα Ipaper
Περπατούσα στην πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο. Η θέα του τεράστιου σπιτιού ανακύκλωσης που έχει στηθεί εκεί –όπως και σε αναρίθμητα άλλα κεντρικά σημεία της πόλης- «κόβει την ανάσα».
Η Αθήνα έχει μετατραπεί ατύπως σε μια «παραγκούπολη», με τους ιδιώτες να κάνουν ό,τι θέλουν εις βάρος των συμφερόντων των δημοτών που αξίζουν ελεύθερους χώρους για να κάνουν έναν περίπατο, αντί να μετατρέπονται πάρκα και πλατείες σε πεδίο άσκησης «βαρβάτων» επιχειρηματικών σχεδίων.
Θυμήθηκα εκείνη την ανακοίνωση κόλαφο του συλλόγου Αρχιτεκτόνων (τον Αύγουστο του 2022), επί δημαρχίας Κώστα Μπακογιάννη που ζητούσε:
-Την άμεση κατάργηση του φωτογραφικού άρθρου 39 του ν.4964/2022, η οποία θα πρέπει να λάβει και αναδρομικό χαρακτήρα, που συνεπάγεται αποξήλωση των μεταλλικών container και των συνοδών φυλακίων, τουαλετών, κ.λπ. και επανατοποθέτηση αυτών ή άλλων παρόμοιων εγκαταστάσεων σε δημόσιο χώρο μόνο μετά από πλήρη διαδικασία σχετικών εγκρίσεων, όπως απαιτούνται και για οποιαδήποτε άλλη κατασκευή.
-Την ταχεία και πλήρη ολοκλήρωση των ελέγχων του διαγωνισμού για την τοποθέτηση των εν λόγω μεταλλικών container και το εύλογο του κόστους με απόλυτη διαφάνεια. Σε περίπτωση που αποδειχθούν οι καταγγελίες απαιτείται η παραίτηση των πολιτικά υπεύθυνων και η διερεύνηση και ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών.
Άλλη στιγμή, θα σας θυμίσω και τις «υπεκοστολογήσεις» που έχει κατά καιρούς δει η Κομισιόν αφού το ελληνικό κράτος να αγοράσει από την ΤΕΧΑΝ αντί 300.000 ευρώ ό,τι σε αντίστοιχους διαγωνισμούς στην Ευρώπη «κοστολογείται μεταξύ 30.000 και 70.000 ευρώ, δηλαδή πέντε με δέκα φόρες λιγότερο». Αδιανόητα πράγματα!
Έως τότε ελπίζουμε η νυν ηγεσία του Δήμου της Αθήνας, ο Χάρης Δούκας, να αντιμετωπίσει την «κληρονομιά» που παρέλαβε και να βρει λύση.
