Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Today Press
Συνέντευξη στη Μάρθα Λεκκάκου
Ο Νίκος Ναούμης είναι από τους πρώτους υποψηφίους ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που ανακοινώθηκαν. Η συζήτηση μαζί του είναι απολαυστική διότι διαθέτει υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, πολιτικό κριτήριο και πολύ χιούμορ. Πρώτιστα όμως ο Νίκος Ναούμης διαθέτει όραμα και ζήλο για δουλειά. Για μια Ευρώπη, όπως τονίζει, όπου η αναπηρία δεν είναι αδυναμία αλλά διαφορετικότητα. Για μια Ευρώπη, ίσων ευκαιριών για όλους.
Η συνέντευξη που ακολουθεί, αν και με ιδιαίτερο συναισθηματικό τόνο, είναι αμιγώς πολιτική, μιας και έχει επίκεντρο τον Άνθρωπο. Και δη τον ευάλωτο.
1. Ποιες είναι παιδικές σας αναμνήσεις;
Γεννήθηκα το 1981 από αγρότες γονείς. Κατάγομαι από την Αιτωλοακαρνανία και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όλα ήταν δύσκολα. Τα πρώτα μου βήματα, τα έκανα στο χωριό μου, την Παλαιομάνινα του Δήμου Ξηρομέρου. Ο καπνός, το βαμβάκι, το καλαμπόκι, το τριφύλλι, τα σύκα, τα καρπούζια, τα πεπόνια και οι μυρωδιές τους όπως και το άρωμα του ξύλου, αλλά και του βρεγμένου χώματος, συνθέτουν τα πρώτα κομμάτια από τις έντονες αναμνήσεις από εκείνα τα χρόνια, μαζί με τις εικόνες που τις συνοδεύουν. Δύσκολα, αλλά όμορφα χρόνια, γεμάτα αναμνήσεις που άφησαν ανεξίτηλες χαρακιές στην ψυχή μου. Χρόνια με στερήσεις, αλλά πολύ ανθρώπινα και γεμάτα αγάπη. Είμαι πολύ τυχερός που τα έζησα!
2. Πότε ξεκίνησαν τα προβλήματα με την όραση σας;
Όταν ήμουν έξι ετών, τόσο εγώ όσο κι ο μικρότερος μου αδελφός χάσαμε την όραση μας, αρχικά από το ένα μάτι. Χρόνια αργότερα διαπιστώσαμε ύστερα από ιατρικές εξετάσεις πως πάσχουμε από μία κληρονομική πάθηση της όρασης.
Η ζωή μας συνεχίστηκε με πολλά σκαμπανεβάσματα. Οι δυσκολίες πολλές, λόγω της όλης κατάστασης, αλλά αντέξαμε. Όταν το 1987 ήρθε στη ζωή και ο τρίτος αδελφός στην οικογένειά μας, οι απαιτήσεις αυξήθηκαν. Δύο χρόνια μετά, οι γονείς μου, πήρανε την απόφαση και μετανάστευσαν στην Αθήνα, για να μπορέσουμε τα αδέρφια μου κι εγώ να έχουμε περισσότερες ευκαιρίες από αυτές που είχαμε στο χωριό για καλύτερη εκπαίδευση κατά κύριο λόγο εξαιτίας της «κατάστασης» μας αλλά και επειδή ο βιοπορισμός έγινε δυσκολότερος.
3. Πως εξελιχθήκατε και φτάσατε σήμερα εδώ που βρισκόσαστε, να διεκδικείτε την είσοδο σας στην ευρωβουλή;
Η προσαρμογή στην πρωτεύουσα δεν ήταν εύκολη. Παλέψαμε αρκετά και τα καταφέραμε. Οι γονείς μου δουλεύανε σκληρά ως εργάτες κατά κύριο λόγο, ενώ τα αδέρφια μου κι εγώ προσπαθούσαμε να ενταχτούμε σε ένα κόσμο που ήταν πολύ διαφορετικός από αυτόν του χωριού. Τα νοσοκομεία, δεν έπαψαν να είναι μέρος της πραγματικότητας μας διότι η προσπάθεια με ένα μάτι ήταν επίπονη και αυτό μας κούραζε. Δυσκολευόμουν λόγω των συνθηκών να είμαι ο καλός μαθητής που ήθελα να είμαι και να προοδεύω. «Τίποτα όμως δεν είναι αδύνατο για αυτόν που θα προσπαθήσει» και έτσι στο τέλος παρά τις δυσκολίες μου πάντα τα κατάφερνα. Δεν θα αρνηθώ ότι δεχόμουν και μπούλινγκ στα μαθητικά μου χρόνια, εξαιτίας της μειωμένης μου όρασης. Αφενός όμως δεν με άγγιζε και αφετέρου, εισέπραξα πολλή αγάπη και φροντίδα από τους δασκάλους μου αλλά και το σύνολο των συμμαθητών μου τους οποίους και ευγνωμονώ όπου κι αν βρίσκονται σήμερα διότι με έκαναν να είμαι σήμερα αυτό που είμαι.
4. Συνεχίσατε τις σπουδές σας και σε ανώτερο επίπεδο μετά το σχολείο. Πότε χάσατε την όραση σας ολοκληρωτικά;
Πράγματι, παρά την κατάσταση μου έδωσα πανελλήνιες και κατάφερα να εισαχθώ στη σχολή που επιθυμούσα, το τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Όνειρό μου, ήταν να καταφέρω μέσω αυτής της σχολής, να ανοίξω την πόρτα του διπλωματικού σώματος ή να ακολουθήσω ακαδημαϊκή καριέρα στο αντικείμενο που είχα επιλέξει να εξειδικευτώ, τις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές. Κατά την διάρκεια του τρίτου έτους των σπουδών μου ωστόσο, από ένα βαρύ κρυολόγημα, άρχισα να βήχω επί ένα μήνα και έπαθα αποκόλληση του αμφισβληστροειδούς στο μοναδικό μου μάτι. Από εκεί, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την απώλεια της όρασης μου. Τα χειρουργεία αμέτρητα, όπως και τα ιατρικά λάθη και κάπου εκεί, το 2004, κατάλαβα ότι πλέον δεν θα ξαναδώ. Ήταν σκληρό. Δύσκολο. Φοβήθηκα. Όμως, βρήκα τη δύναμη και σηκώθηκα. Πήρα το πτυχίο μου, έμαθα σχεδόν μόνος μου υπολογιστή και μέσω της ΟΝΝΕΔ λίγα χρόνια αργότερα, άρχισα να υλοποιώ τα νέα μου όνειρα, που είχαν ως επίκεντρο τον άνθρωπο με αναπηρία κατά κύριο λόγο.
Άρχισα να αρθρογραφώ στον τύπο, ηλεκτρονικό και έντυπο, για ό,τι με απασχολούσε, ό,τι με προβλημάτιζε και ό,τι μου δυσκόλευε τη ζωή. Προσπαθούσα μέσα από το δικό μου παράδειγμα να δώσω δύναμη σε όσους αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα με το δικό μου και προσπαθούσα να περάσω στους υπόλοιπους το μήνυμα πως ότι είναι αυτονόητο για τους περισσότερους, για εμάς, τα άτομα με αναπηρία, είναι ένας καθημερινός αγώνας.
Η αγάπη μου για τον συνάνθρωπο ήταν η πυξίδα μου. Έτσι πάντα έβρισκα τρόπους να την εκφράσω.
Έχω διατελέσει δημοτικός σύμβουλος για μια πενταετία στον τόπο καταγωγής μου, το Ξηρόμερο Αιτωλοακαρνανίας και αυτό, με έφερε ακόμα πιο κοντά στις ανάγκες των πολιτών, διότι διαπίστωσα πως λαμβάνονται στην πράξη οι αποφάσεις που τους αφορούν άμεσα. Είμαι επίσης συγγραφέας ενός μυθιστορήματος, δημιουργός περιεχομένου στο διαδίκτυο και μουσικός παραγωγός. Όλα αυτά, όπως και το ότι είμαι εκδότης δέκα έργων ποίησης, πεζού λόγου και παραμυθιών, τα κατάφερα με μια μικρή ομάδα ατόμων με αναπηρία, η οποία έκανε τον κύκλο της. Στόχος της συγκεκριμένης κοινωνικής συνεταιριστικής κίνησης, ήταν να εντάξουμε ανθρώπους με διάφορες δυσκολίες στο πολιτισμικό γίγνεσθαι. Μπορεί ο εν λόγω κύκλος να έχει κλείσει, ποτέ όμως, δεν έπαψα να αγωνίζομαι για όλα όσα πιστεύω.
5. Σας αιφνιδίασε η πρόταση της ΝΔ; Αν τα καταφέρετε να εκλεγείτε που σας το ευχόμαστε ολόψυχα, τι θέλετε να πετύχετε ως ευρωβουλευτής;
Η αλήθεια είναι πως η πρόταση αυτή δεν με αιφνιδίασε. Το έργο μου είναι γνωστό και η συνεργασία μου ως πολιτικός επιστήμονας με τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ εδώ και δεκαπέντε χρόνια, με δίδαξε ότι τα πάντα στην πολιτική είναι απρόβλεπτα και αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Η πρόταση ωστόσο αυτή, με πέτυχε σε μια πολύ δύσκολη φάση της ζωής μου, Πριν περίπου έναν χρόνο, έχασα τον πατέρα μου και έξι μήνες πριν, τον αδερφό μου, το στήριγμα μου στα δύσκολα. Παλεύω εδώ και λίγους μήνες με πράγματα πρωτόγνωρα για εμένα. Να στηρίξω την οικογένεια μου. Να γίνω πατέρας για την κόρη του αδερφού μου.
Τι θέλω να πετύχω ως ευρωβουλευτής; Να εξασφαλίσω στην τρίχρονη ανιψιά μου, έναν κόσμο καλύτερο από αυτόν που έχει γεννηθεί τα τελευταία χρόνια. Έναν κόσμο που δεν έχει σχέση με αυτόν που έζησα ως παιδί. Θέλω να γίνω η φωνή των αναπήρων αλλά και όλων εκείνων που χάθηκαν ή δεν μπορούν να μιλήσουν. Οι ευάλωτοι συμπολίτες μου, οι κακοποιημένες γυναίκες, τα παιδιά που έχασαν το χαμόγελο τους για διάφορους λόγους.
6. Τελευταία έχουμε εντεινόμενα περιστατικά έμφυλη βίας, γυναικοκτονίες όπως και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτά;
Η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί αναμφισβήτητα θεμελιώδη αξία για την ευρωπαϊκή κοινωνία και θεμέλιο της δημοκρατίας. Αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής ταυτότητας και διαδραματίζει καίριο ρόλο στην οικοδόμηση μίας δίκαιης, δημοκρατικής και ευημερούσας Ευρώπης για όλους ανεξάρτητα από φυλή, θρησκεία, φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό.
Τώρα, σε ότι αφορά την έμφυλη βία, είναι γεγονός ότι αποτελεί ένα φαινόμενο που έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις στις μέρες μας. Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται στις έμφυλες ανισότητες και στα διαχρονικά στερεότυπα.
Δυστυχώς, η σιωπή και η ανοχή δρουν ανασταλτικά στην αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών βίας. Κανένα θύμα δεν πρέπει να μένει μόνο. Κανένα θύμα δεν πρέπει να μένει στη σιωπή. Κανένα θύμα δεν πρέπει να μένει απροστάτευτο… μέχρι τη στιγμή που δεν θα υπάρξει κανένα άλλο θύμα!
Για το λόγο αυτό πρωτίστως όσοι κατέχουν δημόσιο βήμα, θα πρέπει να κάνουν τη φωνή τους κραυγή και να συμβάλλουν όχι μόνο προς την κατεύθυνση της ευαισθητοποίησης, αλλά και της ενίσχυσης του θεσμικού πλαισίου τόσο σε επίπεδο πρόληψης όσο και σε επίπεδο καταστολής ανάλογων φαινομένων.
7. Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι τελευταίο. Πέρα από τα ανθρώπινα δικαιώματα και ειδικότερα τα δικαιώματα των αναπήρων συμπολιτών μας, ποιοι είναι οι άλλοι τομείς για τους οποίους θα ενδιαφερθείτε σε περίπτωση εκλογής σας στο ευρωκοινοβούλιο;
Ως παιδί αγροτών που είμαι και έχοντας μεγαλώσει όπως προανέφερα στα χωράφια, το αγροτικό ζήτημα και οι επιπτώσεις τις κλιματικής αλλαγής στη γεωργία, είναι ένας από τους τομείς που θα με απασχολήσουν χωρίς αμφιβολία. Πονάω όταν επισκέπτομαι το χωριό μου και διαπιστώνω ότι έχει γίνει ένας ερημότοπος. Θέλω οι νέοι να επενδύσουν ξανά στη γη μας και θα παλέψω γι’ αυτό. Θλίβομαι όταν μέσα στις όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο εν λόγω κλάδος πλέον βρίσκεται αντιμέτωπος και με τις επιπτώσεις του φαινομένου της κλιματικής κρίσης.
Ένας ακόμα τομέας των ενδιαφερόντων μου, είναι εκείνος που αφορά στις νέες τεχνολογίες και τη τεχνητή νοημοσύνη. Η ορθή τους χρήση, αποτελεί κομβικό σημείο και με τις κατάλληλες προσαρμογές θα είναι σε θέση να εξαλείψει κάθε μορφή ανισότητας ανάμεσα στους αρτιμελείς και τους ανάπηρους πολίτες. Ήδη αυτό το βιώνω προσωπικά στην καθημερινότητά μου.
Στις προσεχείς ευρωεκλογές, είμαι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία και απ’αυτό το μετερίζι, θα συνεχίσω τον αγώνα, προκειμένου η φωνή μου να ακουστεί μέχρι την καρδιά της Ευρώπης.
