του Δημήτρη Φρέσκου

Ήταν αναμενόμενο ότι η Τουρκία θα βάλει τα δυνατά της για να πάρει ρεβάνς από την Αθήνα. Η Ελληνική κυβέρνηση με τις κινήσεις της στην γεωπολιτική σκακιέρα και κυρίως με τις αμυντικές συμφωνίες που σύναψε με τις ΗΠΑ και με την Γαλλία ενόχλησε πολύ την Άγκυρα.

Ο Ερντογάν βρήκε στον Σάντσεθ τον ιδανικό συμπαραστάτη και μάλιστα εντός της Ε.Ε.

Αν ψάχνετε την απάντηση για αυτήν την περίεργη Ισπανική στάση που στην ουσία θέτει την χώρα της Ιβηρικής απέναντι στην Ελλάδα… τα πράγματα εξηγούνται εύκολα αν και κατ’ ουσία είναι περίπλοκα.
Αφενός η Τουρκία είναι ένας από τους πέντε μεγαλύτερους πελάτες της ισπανικής αμυντικής βιομηχανίας κάτι που αποτυπώνεται και στην τελευταία τους συμφωνία, αφετέρου και ίσως ο κυριότερος παράγοντας της ισπανικής χείρας βοήθειας είναι ότι οι ισπανικές τράπεζες είναι ανοικτές σε τουρκικό χρέος δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.

Αν «πέσει» η Τουρκία, «πέφτει» και η Ισπανία

Η έντονη διείσδυση των ισπανικών τραπεζών στην Τουρκία δημιουργεί πρωτοφανή επισφάλεια. Θα έλεγε κανείς πως η Ισπανία είναι υποχρεωμένη να υποστηρίξει την Τουρκία και να σταθεί απέναντι σε οποιεσδήποτε ενέργεια θα μπορούσε να την οδηγήσει στον γκρεμό, για έναν πολύ απλό λόγο. Αν “βουλιάξει” η Τουρκία, θα συμπαρασύρει μαζί της και το ισπανικό τραπεζικό σύστημα.

Το ισπανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει στο χαρτοφυλάκιό του δεκάδες δισ. τουρκικών ομολόγων ενώ έχει παραχωρήσει πολύ μεγάλα δάνεια επίσης δεκάδων δισ. Το συνολικό άνοιγμα αγγίζει τα 82,8 δισ. ευρώ και υπερβαίνει το ποσό με το οποίο βρίσκονται εκτεθειμένες στο τουρκικό χρέος, όλες οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες μαζί.(71.2 δισ.).

Οι δύο χώρες είναι τόσο στενά συνδεδεμένες οικονομικά μεταξύ τους που πρέπει η ταυτόσημη θέση τους σε πολλά ζητήματα να θεωρείται απολύτως φυσιολογική.
Το αποτέλεσμα είναι δυστυχώς η Ισπανία του σοσιαλιστή Σάντσεθ και των συνεταίρων του στο σχηματισμό της κυβέρνησης των  Ποδέμος  του Πάμπλο Ιγκλέσιας να συμπεριφέρεται με αυτό τον εχθρικό τρόπο, για μέλος της Ε.Ε., απέναντι την Ελλάδα.

Η σανίδα σωτηρίας για την έξοδο της Τουρκίας από την απομόνωση

Είναι σαφές πως η Τουρκία ίσως για πρώτη φορά βρέθηκε τόσο στο περιθώριο. Ο Λευκός Οίκος με τον δύσπιστο απέναντι στον Ερντογάν, Τζο Μπάιντεν και η Γαλλία με ισχυρή θέληση να έχει το πρώτο λόγο στην Ανατολική Μεσόγειο, ανέπτυξαν έναν πρωτοφανή «δίαυλο συνεννόησης» με την Ελλάδα οδηγώντας και την Ευρωπαϊκή Ένωση να τοποθετηθεί επικριτικά απέναντι στην Τουρκία όσο ποτέ άλλοτε.

Επιπροσθέτως με τους χειρισμούς της στο μεταναστευτικό η Τουρκία βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο κινδυνεύοντας με άμεσες κυρώσεις από την Ε.Ε.

Σε αυτό το φόντο γίνεται κατανοητό γιατί η Τουρκία θέλησε να κάνει την διπλωματική της ρελάνς. Η Ισπανία με την σειρά της μπήκε στο παιχνίδι για να στηρίξει το καθεστώς Ερντογάν που δεν διανύει και την καλύτερη του περίοδο καθώς στην πραγματικότητα δεν είχε άλλη επιλογή.
Και δεν είναι η πρώτη φορά που βάζει πλάτη. Είναι μία από τις χώρες που πάντοτε πρωτοστατούν στην ΕΕ για πιο ήπιες  διατυπώσεις σε ότι αφορά την Τουρκία.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια, επί κυβέρνησης του σοσιαλιστή Σάντσεθ, κάνει τα στραβά μάτια ακόμη και σε ζητήματα καταπάτησης ατομικών ελευθεριών στην γείτονα χώρα που καταδικάζουν όλες οι υπόλοιπες χώρες… Όπως επίσης τα στραβά μάτια κάνουν και εδώ στην Κουμουνδούρου, που είναι εξαιρετικά φειδωλοί σε σχόλια, για την ισπανική στήριξη, σε μια εχθρική προς την Ελλάδα χώρα, την Τουρκία, που καταπατά ευθέως τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Ελληνική αντίδραση

Αντίδραση υπήρξε πάντως από την πλευρά της κυβέρνησης και το υπουργείο εξωτερικών κάλεσε την ισπανική διπλωματική αντιπροσωπεία προκειμένου να διαμηνύσει την έντονη δυσαρέσκεια της  Αθήνας.

Για το διαφαινόμενο ρήγμα στις ελληνοισπανικές σχέσεις, δόθηκαν κάποιες πρώτες εξηγήσεις από την ισπανική πλευρά ενώ αναμένεται σύντομα επίσκεψη του Ισπανού υπουργού εξωτερικών στην Αθηνά ούτως ώστε να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο θα… πορευτούν στο εξής οι διμερείς σχέσεις των δύο χωρών.

Πηγή: afteroffice.gr