του Σπύρου Μουρελάτου

Ευκαιρία, ιδίως για τους εκτός των συνόρων ενδιαφερομένους, ώστε να αμβλυνθούν οι αλγεινές εντυπώσεις, που προκάλεσε η εικόνα διχασμού των πολιτικών δυνάμεων στην ψηφοφορία για την έγκριση της Ελληνο- γαλλικής αμυντικής συμφωνίας αποτελεί η αποψινή εκδήλωση, που διοργανώνει το Ίδρυμα «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής» με θέμα «Κωνσταντίνος Καραμανλής- Η πορεία της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Η απροθυμία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να αντιληφθεί τα προφανή και πολλαπλά οφέλη μίας τέτοιας σημασίας διεθνούς συμφωνίας για την χώρα είναι βέβαιο πως ξένισε τις ξένες πρωτεύουσες, ενώ προκάλεσε διθυραμβικά σχόλια στην γειτονική Τουρκία, η οποία δεν κρύβει ακόμα τον εκνευρισμό της για την αμοιβαία αμυντική συνδρομή Παρισιού και Αθήνας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αποψινή εκδήλωση, καίτοι κομματικού χαρακτήρα εκ πρώτης όψεως, τουλάχιστον, λαμβάνει χώρα την κατάλληλη στιγμή, ώστε να οριοθετήσει ευκρινώς και πέραν πάσης αμφιβολίας το στρατηγικό όραμα, που πρέπει να διέπει την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση σε ένα περιβάλλον διευρυμένων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και ως εκ τούτου αυξημένης ανασφάλειας.

Το «παρόν» του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, και δύο πρώην, του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά υπό τη σκέπη της παρακαταθήκης του αείμνηστου ιδρυτού της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή, συμβολίζει πέραν όλων των άλλων το διαχρονικό των στρατηγικών προτεραιοτήτων της σύγχρονης Ελλάδος. Και το γεγονός πως και οι τρεις ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία δεν απομειώνει ούτε κατ’ ελάχιστον την «αλήθεια» και το διαυγές του στρατηγικού προσανατολισμού, που υπηρετούν και υπηρέτησαν και οι τρεις.

Ποιος, άλλωστε, από τους πρωθυπουργούς της Μεταπολίτευσης των άλλων κομμάτων τη εξαιρέσει του σημερινού αρχηγού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος καταψήφισε την Ελληνο– γαλλική αμυντική συμφωνία, κινούμενος προφανώς από μικροπολιτικά ελατήρια, δεν συμμερίζεται τους λόγους, για τους οποίους ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αγωνίστηκε να εντάξει την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Όπως θα επισημάνει κατά πληροφορίες στην αποψινή του ομιλία ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, ο «Εθνάρχης» ορθά αντιμετώπιζε την ΕΕ ως μία ομπρέλα ασφαλείας από την οποία η Ελλάδα λόγω της γεωγραφικής της θέσης και των διαχρονικών διλημμάτων ασφαλείας, που αντιμετωπίζει δεν είχε την πολυτέλεια να παραμένει εκτός των ορίων της.

Άλλωστε, η γεωπολιτική σημασία της ένταξης της Ελλάδος στο κλαμπ των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανέκαθεν είχε περίοπτη θέση στην Καραμανλική κοσμοθεωρία: καθόλου τυχαίο ως εκ τούτου ότι σε μία από τις κρισιμότερες στιγμές της νεότερης ιστορίας της χώρας, στο αλήστου μνήμης δημοψήφισμα το καλοκαίρι του 2015, όταν η ανιστόρητη στάση της τότε κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ παρ ολίγον να οδηγήσει την χώρα εκτός της ευρωπαικής οικογένειας, ο Κώστας Καραμανλής επέλεξε στην δήλωση του υπέρ του ΝΑΙ να υπογραμμίσει τους τεράστιους κινδύνους, που ελλόχευαν για την ασφάλεια της χώρας από τυχόν εξοστρακισμό της από την ΕΕ.

Πόσο επίκαιρη, μοιάζει, εξάλλου, μία τέτοια ιστορικής σημασίας υπόμνηση, σε μία περίοδο, που η τουρκική επιθετικότητα συνιστά υπαρξιακή απειλή για την χώρα μας. Και πόσο συμβατές με το Καραμανλικό δόγμα μοιάζουν οι επιλογές της σημερινής ηγεσίας της χώρας: από τη σύμπηξη του Ελληνο-γαλλικού αμυντικού συμφώνου έως την εντός των ημερών επέκταση της αμυντικής συμφωνίας Ελλάδος – ΗΠΑ, οι στρατηγικές επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη διέπονται από οξυδέρκεια και τοποθετούν την χώρα στη… σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Η κινητικότητα, που επιδεικνύει εσχάτως η Ελληνική διπλωματία, δεν υπαγορεύεται μόνον από τον επικίνδυνα αποσταθεροποιητικό χαρακτήρα, που προσλαμβάνουν οι τουρκικές ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο. Αποτελεί και ένα καμπανάκι αφύπνισης της ηγεσίας της ΕΕ, ότι πρέπει να κινηθεί τάχιστα στην κατεύθυνση επίτευξης της μεγαλύτερης δυνατής στρατηγικής αυτονομίας, ιδίως τώρα, που η υπαναχώρηση των ΗΠΑ από διάφορες περιοχές του πλανήτη, όπως προ εβδομάδων από το Αφγανιστάν, ώστε να προσηλωθούν στην κύρια στρατηγική αναμέτρηση με την Κίνα στον Ειρηνικό Ωκεανό, προσκαλεί την ΕΕ να διαδραματίσει έναν βαρύνοντα ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις.

Πηγή: afteroffice.gr