του Ανδρέα Κωνσταντάτου

Το γεγονός ότι ενοχλήθηκε τόσο πολύ η Τουρκία με τη συμφωνία Ελλάδας -Γαλλίας, είναι καλό σημάδι. Γιατί σημαίνει πως η συμφωνία με τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης, ακόμα και από νατοϊκό σύμμαχο και η αγορά των υπερσύγχρονων φρεγατών, είναι ό,τι θετικότερο έχει πραγματοποιήσει η χώρα για την άμυνα της, τα τελευταία χρόνια και αναμένεται να λειτουργήσει αποτρεπτικά στα όποια σχέδια του “σουλτάνου”. Πρόκειται για μία συμφωνία και ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα, που αποδέχεται το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε., σε αντίθεση με την ισχυρή αντίδραση των συμμάχων στην αγορά των ρωσικών S-400 από την Τουρκία.

Με την ανακοίνωση του υπουργείου των Εξωτερικών της, η Τουρκία δείχνει απίστευτη εχθρότητα προς την Ελλάδα και ενόχληση, από τη συμφωνία με τη Γαλλία. Έφτασε μάλιστα να επικαλεστεί, κάτι που δεν το κάνει συχνά, το… διεθνές δίκαιο. Άρχισε λοιπόν να μας κατηγορεί για “μαξιμαλιστικές αξιώσεις” σε θαλάσσιες περιοχές και εναέριο χώρο, που είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο. Και μιλάει γι αυτά μία χώρα η οποία, μας απειλεί από το 1995 με casus belli, σε περίπτωση που επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια όπως έχουμε δικαίωμα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο που και η ίδια σήμερα επικαλείται αλλά πάντα παραβιάζει.

Αυτές όμως είναι οι αντιδράσεις και ενστάσεις της Τουρκίας, αναμενόμενες λίγο -πολύ, καθώς θεωρεί πως βρίσκεται ακόμα στην Οθωμανική εποχή, όπου το δίκαιο, ήταν πάντα το δίκαιο του ισχυρού. Όχι πως δεν ισχύει και σήμερα σε μεγάλο βαθμό, αλλά έχουν τεθεί και κάποιοι διεθνείς κανόνες για να περιορίζεται η… παρεκτροπή των ισχυρών.

Ενστάσεις για τη συμφωνία διατυπώνονται και στο εσωτερικό της χώρας. Διαφορετικής φύσεως, και αριστερής προέλευσης.

Πρώτον, υποστηρίζουν πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη καθυστέρησε την παραγγελία και τώρα η χώρα μας τις αγοράζει τώρα πανάκριβα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, είχε συμφωνήσει από το 2018 για την αγορά των συγκεκριμένων φρεγατών. Γιατί αλήθεια δεν τις παράγγειλε τότε για να τις έχουμε και νωρίτερα και φθηνότερα και να χρησιμοποιήσει και τα κρατικά ναυπηγεία, για τα οποία φωνάζει ότι μένουν έξω από το πρόγραμμα κατασκευής των φρεγατών; Έτσι κι αλλιώς θα αποπληρώνονταν με την παράδοση τους, σε επόμενους προϋπολογισμούς. Άλλη κυβέρνηση θα τους πλήρωνε…

Δεύτερον, σημειώνουν πως υπάρχει στη συμφωνία μια “γκρίζα” περιοχή, καθώς καλύπτεται από την αμοιβαία στρατιωτική συνδρομή η επικράτεια και όχι οι θαλάσσιες ζώνες, σε περίπτωση επίθεσης. Σωστά, όμως αυτό δεν σταμάτησε τον πρόεδρο Μακρόν, κατά την κρίση του 2020 να στείλει φρεγάτες στην ΝΑ Μεσόγειο και μάλιστα χωρίς τη συμφωνία, καθώς και η χώρα του έχει συμφέροντα στην περιοχή, που ταυτίζονται με τα δικά μας και πρέπει να προστατεύσει.

Τρίτον, τι θα γίνει, αν μέχρι το 2025 που η χώρα θα παραλάβει την πρώτη φρεγάτα έχουμε θερμό επεισόδιο με την Τουρκία; Μήπως θα είναι “δώρον άδωρον” η αγορά των φρεγατών σε μια τέτοια περίπτωση; Σαφέστατα υπάρχει ένα χρονικό διάστημα, αρκετά μεγάλο. Αλλά σ΄αυτό τον “νεκρό” χρόνο, η χώρα θα καλύπτεται από τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να δυσκολεύεται με την επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης ακόμα και αν η προσπάθεια ξεκίνησε επί της δικής του διακυβέρνησης. Το παρατηρεί κανείς στις δηλώσεις των στελεχών του και στην αμηχανία τους. Προσπαθεί να δημιουργήσει ερωτηματικά γύρω από τη συμφωνία και κλείνει τα μάτια στο “δάσος”.

Ότι δηλαδή, για πρώτη φορά η Ελλάδα, υπέγραψε συμφωνία με μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα και ισχυρή στρατιωτική δύναμη, στην οποία περιέχεται το περίφημο άρθρο 2 που γίνεται λόγος για τη χρήση ένοπλης βίας εάν διαπιστωθεί από κοινού , ότι υφίσταται ένοπλη επίθεση κατά τής πατρίδας μας.
Δεν αντιλαμβάνεται, ότι δεν είναι μόνο οι φρεγάτες, αλλά οι όροι που δένουν τις δύο χώρες στο εξής, όροι που ξεπερνούν το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ , το οποίο είναι στην ουσία άχρηστο σε περίπτωση επίθεσης από νατοϊκό σύμμαχο. Και παραβλέπει ότι δημιουργείται και ένα νέο περιβάλλον στην Ευρωπαϊκή Ένωση που μπορεί να προσδώσει δυναμική, στην ιδέα που καλλιεργείται ολοένα και πιο έντονα, για μια αμιγώς ευρωπαϊκή άμυνα.
Ας μείνουμε λοιπόν μόνο στην “ξινίλα” του Ερντογάν. Οι υπόλοιπες μας είναι περιττές…

Πηγή: afteroffice.gr