του Ανδρέα Κωνσταντάτου

Με την τοποθέτηση του πρώην επιτρόπου της Κύπρου, αρμόδιου για τη διαχείριση κρίσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, Χρήστου Στυλιανίδη στο νεοσύστατο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και του επιχειρησιακού και έμπειρου πρώην αρχηγού ΓΕΑ Ευάγγελου Τουρνά στη θέση του υφυπουργού, ο πρωθυπουργός έκλεισε το κεφάλαιο “Αποστολάκη”.

Το Μέγαρο Μαξίμου πήρε το σαφές μήνυμα από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης και πως οι προτάσεις για διακομματικές λύσεις είναι λόγια του αέρα, όπως άλλωστε συνηθίζει χρόνια τώρα ο αρχηγός του Αλέξης Τσίπρας, να πετά δεξιά και αριστερά χωρίς πολύ σκέψη.

Γιατί, ποια μεγαλύτερη πολιτική ευκαιρία, θα έβρισκε ο Αλέξης Τσίπρας, αν αντί να καταγγείλει ως προδότη τον Αποστολάκη και την κυβέρνηση, έβγαινε και έλεγε πως ο ΣΥΡΙΖΑ, ως υπεύθυνο κόμμα προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στην κυβέρνηση, που παραπαίει, που τα έκανε μαντάρα με τις πυρκαγιές, τον σύμβουλό του ως επικεφαλή της Πολιτικής Προστασίας για να διασώσει ό,τι μπορεί από την καταστροφική ανικανότητα μιας κυβέρνησης;

Γιατί αλήθεια πότε θα είχε περισσότερα πολιτικά οφέλη, με την καταγγελία για “κλοπή” συμβούλου ή με την προσφορά βοήθειας σε μια κυβέρνηση που βρισκόταν σε κατάσταση σοκ, καθώς μέσα σε λίγες εβδομάδες κάηκαν πάνω από ένα εκατομμύριο στρέμματα δάσους μαζί με εκατοντάδες σπίτια και επιχειρήσεις;

Με μια κίνηση θα “βούλωνε” όλα τα στόματα για την τραγωδία στο Μάτι και θα έπαιρνε το αίμα του πίσω, για μια τέτοια αλλαγή πολιτικής, απαιτείται ευελιξία, φαντασία, τόλμη και καλό σχεδιασμό καθώς εμπεριέχει και το στοιχείο του πολιτικού ρίσκου. Αλλά γι αυτό υπάρχουν τα πολιτικά στελέχη και οι σύμβουλοι.

Ο κ. Τσίπρας έχασε μια μοναδική πολιτική στιγμή, το λένε και άνθρωποι του κόμματός του. Του έριξαν την μπάλα στα πόδια κι αυτός την πέταξε στην κερκίδα. Απλά γιατί έτσι έχει μάθει. Δεν μπορεί να παίξει άλλο παιχνίδι από αυτό που βίωνε στις πορείες των μαθητικών του χρόνων.

Ήταν η ευκαιρία, να γυρίσει το παιχνίδι και να αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα υπευθυνότητας και προσφοράς στη χώρα, ως ένα κόμμα που διαθέτει στελέχη τα οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες και στα οποία προσβλέπει για βοήθεια, ακόμα και ο κ. Μητσοτάκης.

Τώρα που αυτό το κεφάλαιο κλείνει, μπορεί να πει κανείς πως όχι μόνο και τα δύο κόμματα βγήκαν με απώλειες, αλλά και το ίδιο το πολιτικό σύστημα καθώς όπως απέδειξαν οι πρωταγωνιστές του, η εθνική συνεννόηση για μείζονα έστω ζητήματα, είναι απλά λόγια.

Η κάλυψη μιας ευαίσθητης θέσης ενός υπουργείου που παίζει καθοριστικό ρόλο για τις ζωές και τις περιουσίες των κατοίκων της χώρα μας , περνά στα χέρια ενός άξιου Κύπριου πολιτικού του Χρήστου Στυλιανίδη. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης , τελικά έκανε την υπέρβασή που τόσο ήθελε, έστω κι αν έφτασε στην Κύπρο.

Πηγή: afteroffice.gr