της Μάρθας Λεκκάκου

Ο Νάσος, ο χρυσός Παραολυμπιονίκης του Τόκιο είναι μόλις 22 χρόνων και από τα 10 του χρόνια, μαθητής της Τετάρτης δημοτικού, έχασε την όρασή του.

Ο σπουδαστής της ψυχολογίας, Θανάσης Γκαβέλας κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα κατηγορίας Τ11 με χρόνο 10.82 και μαζί με τον συνοδό – οδηγό του, Σωτήρη Γκαραγκάνη, ανέβηκαν στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου, φανερά συγκινημένοι, δακρυσμένοι και αγκαλιασμένοι κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου στην ιαπωνική πρωτεύουσα.

Αθλητής από μικρό παιδί, καταπιάστηκε με το ποδόσφαιρο και το τένις, αθλήματα που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει καθώς η όρασή του, εξαιτίας της νόσου Stargardt τον εγκατέλειπε και αυτή με γοργούς ρυθμούς, με αποτέλεσμα, όπως ο ίδιος ο Νάσος Γκαβέλας έχει πει σε συνέντευξή του χαριτολογώντας, να μην μπορεί να βρει στο γήπεδο εύκολα τους συμπαίκτες του. Ακόμη και όταν η νόσος προχώρησε πολύ όμως, ο Νάσος δεν τα παράτησε και καθώς ήταν ένα γυμνασμένο παιδί, ασχολήθηκε με τον στίβο, εξασκώντας την εκρηκτικότητα που είχε. Χάρις στην εξαιρετικά υποστηρικτική οικογένειά του αλλά και σε έναν παρατηρητικό προπονητή που εντόπισε από νωρίς το χάρισμά του στην ταχύτητα σε ένα κατοστάρι που έτρεξε στο γήπεδο του Μπαρουτάδικου στο Αιγάλεω, ασχολήθηκε τελικά με τον στίβο.

Ακούγοντας τις διακρίσεις των Ελλήνων παραολυμπιονικών στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, θαυμάζουμε όλοι τη δύναμη της θέλησης που έχουν.

Κάποιοι μύχια τούς οικτίρουν για την πάθηση που έχουν ή το ατύχημα που τούς συνέβη στη ζωή τους και έχουν απωλέσει την αρτιμέλειά τους. Βέβαια οι ίδιοι δεν θέλουν τέτοια πράγματα. Ούτε γλυκανάλατα καλοπιάσματα, ούτε εγκωμιαστικά σχόλια, ούτε υπερβολές προσκοπικής συμπεριφοράς… Να μπορούν να ζουν άνετα στις πόλεις αυτής της χώρας θέλουν. Ελεύθεροι και ίσοι. Να μπορούν να κινούνται, να κυκλοφορούν και να ζουν τις ζωές τους χωρίς έξτρα προβλήματα που οι αρτιμελείς τους έχουμε φορτώσει.

«Μόνο στο Καλλιμάρμαρο έχει φανάρι με ήχο» έχει πει στο παρελθόν με παράπονο ο Νάσος Γκαβέλας και έχει απόλυτο δίκιο να διαμαρτύρεται. Διότι το να μην έχουν ηχητική ειδοποίηση τα φανάρια σημαίνει ότι η Πολιτεία τούς έχει εξαφανισμένους τους ανθρώπους με περιορισμένη όραση.

Η αλήθεια από την άλλη είναι ότι το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία που έχει παρουσιασθεί από πέρυσι τον Δεκέμβριο από την Κυβέρνηση, έχει αρχίσει να υλοποιείται, έστω και μερικώς. Πρόκειται ωστόσο όχι απλά για ένα φιλόδοξο σχέδιο, αλλά για ένα πολυσύνθετο εγχείρημα το οποίο αν εφαρμοστεί έστω και στο μισό, η χώρα θα έχει κάνει άλματα… ολυμπιακών διακρίσεων και οι άνθρωποι με αναπηρία στην χώρα, που αποτελούν περί το 10% του γενικού πληθυσμού, θα ζουν τουλάχιστον ικανοποιητικά. Προσβασιμότητα σε όλα τα δημόσια κτήρια και χώρους εργασίας, χρηματοδότηση προσβασιμότητας των κατοικιών, καθιέρωση του Προσωπικού Βοηθού είναι κάποιοι από τους βασικούς στόχους.

Αναγκαία, απαραίτητη, επείγουσα η Εφαρμογή το Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία.

Ειδικά για όσους δεν φέρουν ποτέ μετάλλιο στη χώρα.

Για να βγουν έξω από τα σπίτια τους και να τούς γνωρίσουμε και αυτούς.