του Σπύρου Μουρελάτου

Όταν το κομματικό υπερεγώ αδυνατεί να συλλάβει την ανάγκη των εθνικών επιλογών.

Εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιθυμούσε να αξιοποιήσει τον προχθεσινό ανασχηματισμό ως ένα σκαλοπάτι για την πολυπόθητη φυγή προς τα εμπρός, μάλλον θα πρέπει να αναζητήσει ικανά αντίβαρα.

Δεν ήταν μόνον η κατάληξη της υπόθεσης Αποστολάκη, αχρήστευσε τις όποιες πολιτικές επιδιώξεις του Μεγάρου Μαξίμου. Ήταν το εξόφθαλμο σφάλμα της συγκεκριμένης επιλογής ευθύς εξ αρχής.

Αλλά και οι προσδοκίες, που είχαν καλλιεργηθεί – είτε εκούσια, είτε ακούσια, αδιάφορο πλέον – για έναν ευρύτερο ανασχηματισμό με την πραγματικότητα μάλλον να τις διαψεύδει.

Το μείζον, όμως, δεν είναι τόσο η κυβέρνηση και το κατά πόσον απεδείχθη εύστοχη στις στοχεύσεις, που είχε θέσει.

Δεν είναι, εξάλλου, η πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση, που αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα δεν…αλλάζουν τον ρουν της ιστορίας.

Ούτε και υπήρξε προηγούμενο που κυβέρνηση αντιμετώπισε υπαρξιακού χαρακτήρα διλήμματα εξ αιτίας λαθών ή κακών υπολογισμών κατά την δρομολόγηση αλλαγών στο κυβερνητικό σχήμα.

Πολλώ μάλλον η παρούσα, που απολαμβάνει ένα σχετικά άνετο δημοσκοπικό προβάδισμα, παρά τον πολιτικά εφιαλτικό Αύγουστο, που διά πυρός και σιδήρου πέρασε.

Βεβαίως οι πολιτικοί χειρισμοί, που προκρίθηκαν κατά το damage control των καταστροφικών πυρκαγιών θα πρέπει να προβληματίσουν σφόδρα το κυβερνητικό επιτελείο και τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς για πρώτη φορά πλήττουν το ηγετικό προφίλ του πρωθυπουργού, αλλά αυτό δεν είναι σήμερα το επίδικο.

Στη σκιά της άτακτης υποχώρησης Αποστολάκη απογυμνώνεται το εγχώριο πολιτικό σύστημα, αποκαλύπτοντας σε όλο τους το μεγαλείο τις παθογένειες και τις υστερήσεις, που το ταλαιπωρούν διαχρονικά.

Τι μεσολάβησε άραγε από τις 25 Αυγούστου, όταν ο Αλέξης Τσίπρα ζητούσε επί λέξει πρόσωπο κοινής αποδοχής ως επικεφαλής της Πολιτικής Προστασίας έως προχθές, όταν χαρακτήριζε αποστάτη έναν δικό του Υπουργό, τον Ευάγγελο Αποστολάκη, ο οποίος επελέγη για αυτήν την θέση;

Τα μικροκομματικά αντανακλαστικά ενός οργανισμού, που έχει εθιστεί να πολιτεύεται αντιμετωπίζοντας όλες τις προκλήσεις ως παίγνια μηδενικού αθροίσματος αδιαφορώντας για τη συγκυρία ή τις επείγουσες ανάγκες του τόπου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διείδε στην επιλογή Αποστολάκη την προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να ανασκουμπωθεί μετά τις πυρκαγιές υφαρπάζοντας ένα στέλεχος των κυβερνήσεων του και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Ενεργοποίησε μηχανισμούς και ρητορική προηγουμένων δεκαετιών, μόνον και μόνον για να επιβεβαιώσει πως τα παθήματα της τελευταίας 10ετίας δυστυχώς για ορισμένους μεγαλόσχημους της πολιτικής δεν έγιναν μαθήματα.

Μπορεί οι προς στιγμήν πολιτικές εντυπώσεις να είναι με το μέρος του κ. Τσίπρα, που μέσω της υπόθεσης Αποστολάκη έβαλε και αυτός το λιθαράκι του, ώστε να ακυρωθεί ο ανασχηματισμός ως προωθητική πρωτοβουλία. Ούτως ή άλλως η πρωτοβουλία είχε υπονομευθεί προ της εκδήλωσης της από μία σειρά αστοχιών της ίδιας της κυβέρνησης, που δεν είναι της παρούσης.

Ουδέν κακόν αμιγές καλού, όμως.

Το επεισόδιο Αποστολάκη «τελείωσε» οριστικά και αμετάκλητα τις «ονειρώξεις» ορισμένων ρομαντικών ή…όχι και τόσο, εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου, που τάσσονται εδώ και καιρό υπέρ μιας μετριοπαθούς στάσης έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, ως απαραίτητο βήμα με στόχο τη συνεννόηση στα βασικά.

Ο πρωθυπουργός, από την πλευρά του, έπραξε το χρέος του. Προχώρησε σε μία κίνηση υψηλού συμβολισμού, εξαιρετικά δύσπεπτη από το εσωτερικό του κόμματος του, αντιπαραβάλλοντας το πολιτικό του κεφάλαιο για να απορροφήσει τους όποιους κραδασμούς.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε την…πεπατημένη και τράβηξε το χάλι κάτω από τα πόδια της εθνικής συνεννόησης επί ενός ζητήματος, που καθίσταται ήδη εθνικό, στο φόντο και των καταστροφικών πυρκαγιών. Επέλεξε, δηλαδή, να τοποθετηθεί απέναντι στην κοινωνία και τις ανάγκες της, όπως κατά πληροφορίες θα επισημάνει ο κ. Μητσοτάκης κατά την τοποθέτηση του στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, που ξεκινά σε λίγα λεπτά.

Οι όποιες…γέφυρες ανάμεσα σε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση βυθίστηκαν στο «ναυάγιο Αποστολάκη». Η κυβερνητική τακτική πλέον αλλάζει, κάτι, που θα γίνεται ολοένα και πιο ευδιάκριτο καθ οδόν προς την προσεχή εκλογική αναμέτρηση.

Πηγή: afteroffice.gr