Του Δημήτρη Φρέσκου

«Για το Ελεγκτικό Συνέδριο, παρότι σέβομαι τους θεσμούς, δεν θέλω να πω τη λέξη που ταιριάζει»

Βεζυρόπουλος. Αντώνης Βεζυρόπουλος

Αυτό το όνομα στους περισσότερους ίσως να μην λέει τίποτα. Όμως ο γεράκος που άφησε τα ξημερώματα της Τετάρτης στην Ψέριμο των 20 κατοίκων την τελευταία του πνοή σε ηλικία 94 χρονών, είχε μια ιδιότητα με βαθιά εθνική σημασία. Ήταν «Ο βοσκός των Ιμίων»

Μια εμβληματική μορφή που έχει βάλει τη δική της σφραγίδα στην ελληνικότητα των δύο νησίδων

Ήταν το 1984 όταν ο βοσκός που έμενε στην Κάλυμνο αποφάσισε να βάλει μερικές δεκάδες αιγοπρόβατα στις δύο νησίδες.

Για περισσότερο από 20 χρόνια ο Αντώνης Βεζυρόπουλος ήταν ο μόνος που επισκεπτόταν ακόμα και σε καθημερινά τα Ίμια. Χωρίς να φοβάται, χωρίς να διστάζει λεπτό απέναντι στις τουρκικές ακταιωρούς που από τις αρχές της 10τιας του 1990 άρχισαν να τον ενοχλούν. Ήταν η περίοδος που οι Τούρκοι ανακάλυψαν τα Καρντακ όπως αποκαλούν τα Ίμια και άρχισαν να εγείρουν διεκδικήσεις εντείνοντας την παρουσία τους στην περιοχή.

Αυτό το τουρκικό σχέδιο θα οδηγούσε λίγο αργότερα στα γεγονότα των Ιμίων.

Η παρουσία έστω και ενός βοσκού με μερικά κατσίκια ενοχλούσε το σχέδιο τους. Νομικά σήμαινε οικονομική δραστηριότητα και μετέτρεπε τις νησίδες σε κάτι πολύ περισσότερο από δύο διεκδικούμενους βράχους. Κατά το Δίκαιο της θάλασσας σήμαινε ότι τα Ίμια έχουν την δική τους υφαλοκρηπίδα και τη δική τους ΑΟΖ. Η παρουσία του υπερτόνιζε την ελληνικότητα των νησιών που οι Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις κατοχυρώνουν έτσι και αλλιώς στην Ελλάδα.

Η ελληνική πολιτεία με σαφή επίγνωση της σημασίας της διαρκούς παρουσίας του Αντώνη Βερόπουλου που ως άλλη Κυρά της Ρω φύλασσε τα πάτρια εδάφη θέσπισε ένα οικονομικό βοήθημα ένα επίδομα καυσίμων για τη βάρκα του.

Ο τελευταίος άνθρωπος που δραστηριοποιούνταν στις δυο κουκκίδες στο χάρτη, επισκεπτόταν ανελλιπώς τα Ίμια για όσο καιρό του το επέτρεψαν. Την 1η Ιανουαρίου 2003 ο Δήμος Καλυμνίων και το Υπουργείο Εξωτερικών επί κυβέρνησης Σημίτη σταμάτησαν να τον βοηθούν. Το «υπέρογκο» κονδύλι των 6000 ευρώ κόπηκε.

Και όμως ο πολύτεκνος και φτωχός βοσκός, δεν εγκατέλειψε. Ο Αντώνης Βεζυρόπουλος, συνέχισε να πηγαίνει για περίπου ενάμιση χρόνο στα Ίμια δίνοντας μάχη κάθε φορά με τα απόνερα που προκαλούσαν τα σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής προσπαθώντας να τον βυθίσουν.

Η μάχη άνιση, τα έξοδα πολλά. Το Πάσχα του 2004 βιολογικά και ψυχικά καταπονημένος ο 73χρονος τότε ακρίτας αποφασίζει δυστυχώς να πάρει τα κατσίκια του από τις βραχονησίδες των Ιμίων.

Σε συνέντευξη πριν από τρία χρόνια περιγράφει εκείνη την τελευταία στιγμή που πάτησε στα Ίμια «Οι λιμενικοί μου είπαν ότι δε μπορώ να ανέβω μόνος μου στα Ίμια. Εγώ τους απάντησα ότι δεν χρειάζομαι συνοδεία. Είχα ακόμα κάποια κατσίκια εκεί. Δεν με ενδιέφερε αν συναντούσα Τούρκους. Εγώ θα έκανα τη δουλειά μου. ‘Το σκέφτηκες καλά;’ μου είπαν. Τελικά πήγαμε μαζί. Πράγματι προσπάθησαν να μας εμποδίσουν. Θυμάμαι να ταξιδεύω με τη βάρκα μου για τη νησίδα και να έρχονται δίπλα μου μεγάλα τουρκικά σκάφη κάνοντας ελιγμούς. Σαν τώρα θυμάμαι τα άσπρα μεγάλα πλωτά τους. Δημιούργησαν απόνερα με σκοπό να με βουλιάξουν.

Η βάρκα μου ήταν πολύ μικρή σε σχέση με τα δικά τους σκάφη. Έδειχναν να μην τους ενδιαφέρει αν πέσω στη θάλασσα και πνιγώ από τα κύματα. Τους έδειχνα, όμως, από την πλευρά μου ότι είχα το σθένος να συνεχίσω.

Έκανα σαν να μην υπάρχουν. Συνέχιζα να ταξιδεύω προς τον προορισμό μου. Μου είχε τύχει πολλές φορές να βρίσκομαι πάνω στη βραχονησίδα και να περνούν από πάνω μου αεροσκάφη και ελικόπτερα. Σήμερα είμαι 91 ετών. Αν μου έλεγαν να πάω ξανά στα Ίμια, θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη…».

Και όμως η ελληνική πολιτεία αντί να τιμήσει αυτόν τον Έλληνα πατριώτη, ζητά την επιστροφή των χρημάτων που κατέβαλε ως βοήθημα ως «αχρεωστήτως καταβληθέντα» από το Δήμαρχο Καλύμνου Δημήτρη Διακομιχαλή.

«Η υπόθεση βρίσκεται στο ελεγκτικό συνέδριο, η ολομέλεια του οποίου θα αποφασίσει επί του θέματος. Ο Δήμος Καλυμνίων και εκείνη την περίοδο που είχα την τιμή να είμαι Δήμαρχος της Καλύμνου, πλήρωνε το βοσκό από το Δημοτικό προϋπολογισμό και σήμερα δυστυχώς βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση εάν το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει τελικά τις δαπάνες αυτές για την πληρωμή του βοσκού μη νόμιμες να πρέπει να επιστρέψουμε στο Δήμο Καλυμνίων τα χρήματα που πήρε από την 1-1-1996 μέχρι 31-12-2002 και μάλιστα εντόκως.»

Τη σχεδόν απίστευτη άγνωστη αυτή πτυχή της ιστορίας του «Βοσκού των Ιμιών» αφηγήθηκε σήμερα, απευθυνόμενος στην Ολομέλεια της Βουλής, ο Α’ αντιπρόεδρος του σώματος, Νικήτας Κακλαμάνης ζητώντας από τον υπουργό Εσωτερικών Στέλιο Πέτσα να τακτοποιήσει το θέμα.

«Διάβασα σήμερα το πρωτοσέλιδο την εφημερίδα “ΕΣΤΙΑ” ότι απεβίωσε ο βοσκός των Ιμίων. Η Βουλή τού λέει το τελευταίο αντίο. Ακούστε όμως τι άλλο διάβασα. Του εδίδετο ένα επίδομα από το δήμο της Καλύμνου για τη βενζίνη που έβαζε στη βάρκα του για να πάει απέναντι. Και έρχεται το Ελεγκτικό Συνέδριο και βγάζει απόφαση ως αχρεωστήτως καταβληθέντα και ζητάει από τους κληρονόμους του και από το Δήμο Καλύμνου να επιστρέψουν τα λεφτά. Θέλω να πιστεύω ότι ο κ. Πέτσας θα μας ακούσει και αμέσως θα τακτοποιήσει το θέμα. Για το Ελεγκτικό Συνέδριο, παρότι σέβομαι τους θεσμούς, δεν θέλω να πω τη λέξη που ταιριάζει».

Ούτε εγώ θα πω την λέξη που ταιριάζει.

Δικό σας .