Του Ανδρέα Κωνσταντάτου

Τρία χρόνια μετά την εθνική τραγωδία στο Μάτι, κανείς ακόμα δεν έχει καθίσει στο σκαμνί του δικαστηρίου.

Ο εισαγγελέας που έχει την ποινική δικογραφία στα χέρια του, από τον ανακριτή κύριο Μαρνέρη, την εξετάζει, προκειμένου να απαγγείλει κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος, αφού τα αιτήματα του ανακριτή για αναβάθμιση των κατηγοριών σε κακούργημα, απορρίφθηκαν.

Οι 102 νεκροί και οι συγγενείς τους, ζητούν δικαιοσύνη και τους προσφέρεται το… πλημμέλημα.
Εκείνη η βραδιά, του Ιουλίου του 2018, αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα, μιας απίστευτης κυβερνητικής πλειοψηφίας, που πήρε την εξουσία χωρίς κανένα σχέδιο, για τη χώρα και τους κατοίκους της, κι έτσι χωρίς σχέδιο αντιμετώπισε και την πυρκαγιά στο Μάτι.

Ποιος δε θυμάται τη νυκτερινή σύσκεψη στο κέντρο επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής, τα πελιδνά πρόσωπα του πρωθυπουργού και των υπουργών του, που προσπαθούσαν μπροστά στις κάμερες να ψελλίσουν δικαιολογίες προσπαθώντας να κρύψουν την αλήθεια;

Μια πόλη, το Μάτι, είχε καταστραφεί πλήρως από την πυρκαγιά και το έκρυβαν, γνώριζαν την ύπαρξη νεκρών και δεν έκαναν κουβέντα, σαν να μην υπήρχαν, ενώ ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη προσπαθούσε να ωραιοποιήσει την κατάσταση λέγοντας πως το μέτωπο της πυρκαγιάς, βρίσκεται σε ύφεση…

Έλεγαν ψέματα ανερυθρίαστα μπροστά στις κάμερες, μπροστά στον ελληνικό λαό.

Ειπώθηκε πως ο κ. Τσίπρας δεν είχε ενημερωθεί για την ύπαρξη νεκρών, πριν την σύσκεψη…

Αυτή η άποψη μπορεί να φαντάζει απίστευτη, απίθανη και εκτός πραγματικότητας, αλλά, είτε ειπώθηκε ως δικαιολογία, είτε ως πραγματικό γεγονός, δείχνει το μέγεθος της ασχετοσύνης και της ανικανότητας, αυτών που μας κυβέρνησαν για πάνω από τέσσερα χρόνια.
Δεν συζητώ βέβαια το γεγονός ότι λίγες μέρες αργότερα ο πρωθυπουργός έκανε διακοπές, στη θαλαμηγό της κας Παναγοπούλου ανέμελος, με το πούρο στο χέρι.
Απλά το παραθέτω σαν μια ακόμα ψηφίδα, στην εικόνα μιας αριστερής κατ΄ όνομα, κυβέρνησης, που ανέβηκε επάνω, με την οργή ενός λαού κατά του παλιού πολιτικού συστήματος και τελικά κατέληξε να απολαμβάνει, τις μικρές πολυτέλειες της εξουσίας ενός διαλυμένου, μετά από τρία μνημόνια, καπιταλιστικού κράτους.

Εν τέλει δεν γνωρίζω, αν θα καθίσουν στο σκαμνί οι υπαίτιοι της εθνικής αυτής τραγωδίας για πλημμέλημα η κακούργημα.

Πιστεύω όμως, το επιζητούν και οι συγγενείς των θυμάτων, ότι δεν πρέπει ξεχαστεί αυτή η τραγωδία, δεν πρέπει σβήσουν από τη μνήμη μας οι λεπτομέρειες ενός, απίστευτης φρίκης και πόνου, δράματος, οι 102 νεκροί, οι καταστροφές, αλλά και η ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού και οι ευθύνες όσων τότε κυβερνούσαν.

Αυτή θα είναι, η μεγαλύτερη και βαρύτερη ποινή τους.

Πηγή: afteroffice.gr