Του Σπύρου Μουρελάτου

Εάν κάτι μας έχει διδάξει η περιπέτεια της πανδημίας του κορωνοϊού τον τελευταίο 1,5 χρόνο και πλέον, είναι πως δεν υπάρχει… τυφλοσούρτης για την αντιμετώπισή του.

Ανά περιόδους ακόμη και τα πλέον ισχυρά υγειονομικά συστήματα των προηγμένων κρατών της Δύσης βρέθηκαν σε θέση αδυναμίας να προλάβουν αναζωπυρώσεις μιας πανδημίας, η εξέλιξη της οποίας μόνο γραμμική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Και όταν αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες, ιδίως των χωρών – τουριστικών προορισμών, ανάμεσα στους οποίους και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέστρωναν τη στρατηγική του ανοίγματος Οικονομίας και κοινωνίας εν όψει της εφετινής σεζόν δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί ούτε η επικράτηση της μετάλλαξης Δ, ούτε ασφαλώς και η επικινδυνότητά της.

Εκεί, λοιπόν, που δεν υπάρχει τυφλοσούρτης… υπάρχει προσαρμοστικότητα. Βασισμένη στην εμπειρία του πρόσφατου παρελθόντος. Καθώς διανύουμε το δεύτερο καλοκαίρι σε περιβάλλον πανδημίας, είναι κρίσιμο τα παθήματα του περσινού να γίνουν μαθήματα του εφετινού.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι περιορισμοί στη μεταμεσονύχτια διασκέδαση, που επεβλήθησαν στην Μύκονο, προδίδουν τη βούληση του Μεγάρου Μαξίμου να υιοθετήσει εξ αρχής δραστικά μέτρα, αντί να καταφύγει σε ηπιότερα αμφίβολης ωστόσο αποτελεσματικότητας.
Το λεγόμενο «μοντέλο της Πάρου», το κυρίως μείγμα του οποίου εφαρμόστηκε το προηγούμενο Σάββατο στη Μύκονο, είχε ενεργοποιηθεί πέρσι μετά την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου, στο απόγειο της τουριστικής σεζόν και αφού είχαν προηγηθεί κάποιες εβδομάδες σταθερής αύξησης της διασποράς του κορωνοϊού στους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της επικράτειας.

Αντιθέτως, με την θεραπεία του… σοκ, που προκρίθηκε φέτος επιδιώκεται: πρώτον να εξομαλυνθεί η κατάσταση πριν από τις αρχές Αυγούστου, ώστε να μην τεθεί εν κινδύνω ο πλέον σημαντικός μήνας της τουριστικής σεζόν στη Μύκονο και δεύτερον να… «ταρακουνηθούν» ελεγκτικές και τοπικές αρχές και σε άλλα νησιά με την ίδια προβληματική εικόνα, όπως η Πάρος και η Ίος, ώστε να μην χρειαστεί να ακολουθήσουν το ίδιο επώδυνο μονοπάτι.

Το μήνυμα, άλλωστε, είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο: αφ΄ης στιγμής περιορισμοί στην διασκέδαση επεβλήθησαν σε ένα από τα πιο «βαριά» τουριστικά brands της χώρας, κανένα νησί ή τουριστικός προορισμός της ηπειρωτικής Ελλάδος δεν μπορεί να θεωρηθεί πως είναι στο απυρόβλητο.
Και τα πρώτα στοιχεία μοιάζουν ενθαρρυντικά. Γιατί παρά την εικόνα…ενταφιασμού της τουριστικής σεζόν, που προ οικονομούσαν πολιτικές και μη… Κασσάνδρες, ούτε κύμα ακυρώσεων παρατηρείται στο νησί των Ανέμων, ούτε και κάμψη της γενικότερης τουριστικής κίνησης.

Εφ’ όσον, δε, δεν αλλάξει επί τα χείρω η κατάσταση, εκτιμάται βασίμως πως οι ισχύοντες περιορισμοί θα αρθούν στις 26 Ιουλίου, ώστε ο εφετινός Αύγουστος να αποδειχθεί, όπως συνηγορούν όλα ανεξαιρέτως τα δεδομένα, πιο προσοδοφόρος από τον αντίστοιχο περσινό.

Το πάθημα της Μυκόνου, δε, φαίνεται πως γίνεται μάθημα και για τα υπόλοιπα νησιά, που ταλαιπωρούνται από την εκθετική αύξηση των κρουσμάτων του κορωνοϊού, καθώς οι έλεγχοι έχουν εντατικοποιηθεί και η εικόνα υπερβολικής χαλάρωσης και αμεριμνησίας έχει δώσει την θέση της σε μία πιο συγκρατημένη και συνετή στάση τόσο των παραθεριστών, όσο και των επιχειρηματιών της διασκέδασης.

Ούτως ή άλλως, το στοίχημα, που καλούμαστε να κερδίσουμε είναι συλλογικό: όσα μέτρα και εάν πάρουν κυβέρνηση και τοπικές αρχές απαιτείται και η συνεργασία τουριστών και επιχειρηματιών, ώστε να παραμείνει… άθικτη η μοναδική εμπειρία της Ελλάδος ως πολιτιστικό τουριστικό προϊόν.

Πηγή: afteroffice.gr