Του Σπύρου Μουρελάτου

Έκτακτες περιστάσεις απαιτούν έκτακτες λύσεις.

Υπό το συγκεκριμένο αξίωμα «νομιμοποιείται» η απόφαση της κυβέρνησης να ανοίξει τον κύκλο του υποχρεωτικού εμβολιασμού.

Και στην Ελλάδα. Γιατί μια σειρά προηγμένες – όπως η Ιταλία και η Γαλλία – και μη χώρες έχουν καταφύγει σε αυτήν την επιλογή, επιχειρώντας να αναχαιτίσουν την πανδημία του κορωνοϊού, ώστε να μην ζήσουν τις εφιαλτικές στιγμές, που βίωσε η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο π.χ. κατά τα πανδημικά κύματα της πρώιμης περιόδου.

Στις κλειστές συσκέψεις του Μεγάρου Μαξίμου το… debate περί υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού συγκεκριμένων κατηγοριών εργαζομένων διαρκεί αρκετούς μήνες τώρα. Και σε κάθε περίπτωση υπαγορεύθηκε από την αναπάντεχη ανθεκτικότητα, που επέδειξε ο κορωνοϊός.

Κατανοώντας εγκαίρως την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η ασύμμετρη απειλή της πανδημίας με συνταγή… εκτός της πεπατημένης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης άναψε το πράσινο φως για την ενεργοποίηση της υποχρεωτικότητας αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος της εν λόγω επιλογής.

Και παρά τα προσωπικά του πολιτικά πιστεύω. Φιλελεύθερος ων, ο πρωθυπουργός αισθάνεται άβολα έναντι μέτρων, που παρακάμπτουν ή και καταστρατηγούν εν τέλει την ελεύθερη βούληση και δεν αφήνουν να εκφραστεί γνήσια η υπευθυνότητα του ατόμου σε μία Δημοκρατία, δυτικού τύπου, όπως η Ελληνική.

Και παρά την εγγενή αποστροφή τους προς ανάλογες πρακτικές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι επιτελείς του αφήνουν ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο να εμπλουτίσουν κατά το τέλος του θέρους τον κατάλογο των εργαζομένων, που θα υπαχθούν σε καθεστώς υποχρεωτικότητας.
Απόλυτο κριτήριο για μία τέτοια απόφαση η επιδημιολογική εικόνα σε σχέση με την πορεία της εμβολιαστικής εκστρατείας. Εφ όσον το τέταρτο κύμα εξακολουθεί να απειλεί ελευθερίες και Οικονομία και η εμβολιαστική κάλυψη δεν έχει αγγίξει το 70 – 75%, που χτίζει το τείχος της ανοσοπροστασίας, η κυβέρνηση θα κληθεί να αποφασίσει ποιες κατηγορίες εργαζομένων πέραν αυτών στους οίκους ευγηρίας και τους υγειονομικούς, θα βρεθούν ενώπιος ενωπίω με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό.

Το εν λόγω pool είναι λίγο πολύ γνωστό: εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στην εστίαση, δημόσιοι υπάλληλοι σε κρίσιμες υποδομές και όσοι έρχονται σε επαφή με το ευρύ κοινό, δικαστικοί και εργαζόμενοι σε μέσα μαζικής μεταφοράς.

Κάθε κατηγορία, πάντως, που θα προστίθεται στη λίστα της υποχρεωτικότητας θα μεγεθύνει και την αποτυχία. Όχι της κυβέρνησης αποκλειστικά ή απαραιτήτως. Αλλά όλων ημών. Της ελληνικής κοινωνίας πρωτίστως.

Γιατί η υποχρεωτικότητα έρχεται να θεραπεύσει την αστοχία της πειθούς. Και να αντισταθμίσει την αποστροφή ενός μειοψηφικού αλλά ικανού για την ζημία εν καιρώ πανδημίας τμήματος του κοινωνικού συνόλου προς τον ορθό λόγο και συνακόλουθα την ικανότητα της Επιστήμης να δίνει λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα.

Όταν κλονίζεται η προαναφερθείσα παραδοχή, ακόμη και από κάποιους λίγους, οι οιωνοί για την ποιότητα της Δημοκρατίας δεν είναι θετικοί. Και δεν αρκεί η απομόνωση της άλλης άποψης. Επείγει η επαναφορά όσο το δυνατόν περισσοτέρων εκ των… παραστρατημένων στον δρόμο του Ορθού Λόγου. Προτού να είναι πολύ αργά για όλους μας…

Πηγή: afteroffice.gr