Του Ανδρέα Κωνσταντάτου

«Είμαστε η πιο τίμια κυβέρνηση που πέρασε ποτέ από τον τόπο μας» διακήρυξε ο Αλέξης Τσίπρας, από τη Θεσσαλονίκη.
«Μας έψαξαν και δεν βρήκαν ούτε ένα ευρώ παράνομο χρήμα».

Τα ίδια θα μπορούσαν να ισχυριστούν και ο Κώστας Καραμανλής και Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέχρι σήμερα.

Άλλωστε όλους τους έχουν ψάξει οι πολιτικοί τους αντίπαλοι, ιδιαίτερα το σημερινό πρωθυπουργό και τη σύζυγό του.
Δεν πάω πιο πίσω, γιατί θα συναντήσω, τον Κώστα Σημίτη, που η διακυβέρνησή του, αμαυρώθηκε από τα σκάνδαλα και τους χρηματισμούς υπουργών και στελεχών, με κυριότερο το σκάνδαλο διαφθοράς του Άκη Τσοχατζόπουλου.

Αν πάντως υπάρχει η όχι παράνομο χρήμα, αυτό λέει η παράδοση, αποκαλύπτεται, σε βάθος χρόνου.

Χωρίς να υπονοώ τίποτα, επισημαίνω, πως τον χρηματισμό Τσοχατζόπουλου, τον μάθαμε και τον επιβεβαιώσαμε πολλά χρόνια αργότερα, όταν με τη ματαιοδοξία του, επέδειξε τα τεράστια πλούτη του.

Αντιλαμβάνομαι πως ο κ Τσίπρας αναφέρθηκε στην τιμιότητα του ίδιου και των πρώην υπουργών και συνεργατών του, εν όψει της συζήτησης στη Βουλή για την παραπομπή στο ειδικό δικαστήριο του κ Ν. Παππά για την υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ channel.

Όμως υπάρχει και μετράει και μια άλλη ηθική και τιμιότητα.
Η τιμιότητα απέναντι στην κοινωνία, τους πολίτες, απέναντι στη χώρα και απέναντι στους πολιτικούς αντιπάλους του καθενός.
Πρόκειται για τιμιότητα, η έλλειψη της οποίας δεν κρύβεται και τιμωρείται από τους πολίτες κι όχι από τα δικαστήρια σε κάθε εκλογή, όπως και συνέβη το 2019.

Άραγε ποια είναι η τιμιότητα ενός κόμματος, όταν στήνει δικαστικές υποθέσεις -όπως αποδείχτηκε- κατά των πολιτικών του αντιπάλων, πρώην πρωθυπουργών, πρώην υπουργών, όπως στην υπόθεση Novartis;
Πως κρίνεται η τιμιότητα της πρόθεσης «να βάλουμε δυο τρεις στη φυλακή για να πάρουμε τις εκλογές»;

Ποια αίσθηση τιμιότητας έσπρωξε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να κάνει κολεγιά με τον κ. Καλογρίτσα και να υιοθετήσει ανύπαρκτα οικόπεδα στην Ιθάκη, να διευκολύνει δάνεια από την Τράπεζα Αττικής και να «κόψει» προς χάριν του, σε μικρές εργολαβίες κι ο δρόμος καρμανιόλα Πατρών-Πύργου, να μην έχει τελειώσει ακόμα;

Ποια πολιτική τιμιότητα επέδειξε η «διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ» -όπως την αποκαλεί, σήμερα ο κ Τσίπρας ξεχνώντας συνεχώς , τον… σύντροφο Πάνο Καμμένο- όταν…πέταξε στο καλάθι των αχρήστων σε μια βραδιά το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος και ξέχασε σε μια νύχτα τις δεσμεύσεις του απέναντι στον ελληνικό λαό;
Γι αυτό ο κ. Τσίπρας είπε στη Θεσσαλονίκη, «είμαστε τίμιοι», δεν είπε «δεν είμαστε ψεύτες».
Στην πολιτική ακούς συχνά τη φράση «ποτέ μη λες ποτέ», γιατί υπάρχει το απρόβλεπτο.
Δεν ξέρεις, πότε θα βγει στην επιφάνεια μια λεπτομέρεια που θα τινάξει στον αέρα, την οποία διακηρυγμένη εικόνα ενός πολιτικού.

Το μαύρο χρήμα στην πολιτική υπήρξε και υπάρχει. Λένε, λιγότερο τώρα, εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης και της υγειονομικής βέβαια, που ακολούθησε, αλλά και των επί πλέον μέτρων ελέγχου και διαφάνειας, που ελήφθησαν.
Αλλά ποτέ δεν τελειώνει. Κανείς δεν μπορεί να κάνει πανάκριβες προεκλογικές εκστρατείες, μόνο από το κομπόδεμα που μένει, από τη βουλευτική αποζημίωση, εκτός κι αν διαθέτει, κερδοφόρες επιχειρήσεις.

Υ.Γ. Όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, τα ερωτήματα που έχουν δημόσια διατυπωθεί για το περίφημο ταξίδι, στη Βενεζουέλα που έκανε αντιπροσωπεία του κόμματος, το 2013, με τον Νίκο Παππά και το δικηγόρο offshore εταιριών κ. Αρτεμίου, μένουν συνεχώς αναπάντητα.

Γιατί;

Πηγή: afteroffice.gr