Του Ανδρέα Κωνσταντάτου

Ο Αλέξης Τσίπρας, επέλεξε να συγκαλέσει την προγραμματική συνδιάσκεψη του κόμματός του, τις μέρες της επετείου του δημοψηφίσματος του 2015. Και δεν βρήκε να πει, στην ομιλία του, ούτε μια κουβέντα για την «νίκη του λαού» που οδήγησε τη χώρα στο τρίτο μνημόνιο με τη σφραγίδα της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και του Πάνου Καμμένου.
Ούτε μια λέξη, ούτε μια αναφορά.

Το αποκήρυξε έτσι για δεύτερη φορά, μετά την περίφημη kolotoumpa, εκείνης της εποχής.

Ακολούθησε όμως την ίδια τακτική.

Χαρακτήρισε την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ως την «ποιο ακραία αντιλαϊκή και σκληρά συντηρητική», αλλά δεν ζήτησε εκλογές για να απελευθερώσει τον ελληνικό λαό από την «καθεστωτική δυστοπία» της αντιλαϊκής αυτής κυβέρνησης της ΝΔ.

Κι όχι μόνο δεν ζήτησε, αλλά έδειξε, πως φοβάται έναν εκλογικό αιφνιδιασμό γι αυτό έθεσε το κόμμα σε εκλογική ετοιμότητα.
Έχει ενδιαφέρον η εκτίμησή του, πως οι εκλογές μπορεί να γίνουν μεταξύ του φθινοπώρου του 2021 και του φθινοπώρου του 2022. Πολύ σαφής η πρόβλεψη του προέδρου. Αν δεν τις κάνει ο κ. Μητσοτάκης, έως τότε και αφού δεν μπορεί να προσφύγει χριστουγεννιάτικα στο λαό, περνάμε με ασφάλεια στο 23 που κλείνει την τετραετία. Έτσι κι αλλιώς ο πρόεδρος θα πέσει μέσα.

Τέλος πάντων. Μετά την πρόβλεψη τους είπε τα εξής.

«Είμαστε καταδικασμένοι να νικήσουμε… δεν εννοώ να αυξήσουμε τα ποσοστά μας, εννοώ να νικήσουμε έστω και με μια ψήφο»
Δηλαδή τι εννοεί ο …ποιητής; Ότι δεν θα ξεπεράσει ο ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό του 2019 ή ότι η ΝΔ θα πέσει , κάτω από αυτό;

Ασφαλώς με αυτά τα λόγια, θέλει να συσπειρώσει τους οπαδούς του και να εισπράξει και καμία αντιμητσοτακική ψήφο από τα άλλα κόμματα. Όμως πίσω από τον φανερό σχεδιασμό του, επιβεβαιώνει τους λόγους για τους οποίου όχι μόνο δεν ζητά πρόωρες εκλογές, αλλά τις ξορκίζει. Ανησυχεί βαθειά, για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο, μιας τέταρτης και πέμπτης ήττας.(Ύστερα από τις ευρωεκλογές, τις περιφερειακές και τις βουλευτικές του
2019).

Ο κ Τσίπρας δεν είναι αιθεροβάμων, γνωρίζει πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί στην πρώτη θέση, γι αυτό και η πρότασή του για «προοδευτική κυβέρνηση» δεν απευθύνεται τόσο στις ηγεσίες ΚΙΝΑΛ και Μέρα 25 , αλλά στους ψηφοφόρους τους. Προσπαθεί να δημιουργήσει ρωγμές στα «τείχη» που ορθώνουν τα δυο κόμματα για να συγκρατήσουν τους οπαδούς τους.
Γι αυτό έριξε το «τυράκι» χωρίς αναφορά σε ηγεσίες.

« Το ερώτημα δεν είναι με «ποιους» αλλά «από ποιους» και για «ποιους» θα συγκυβερνήσει. «Ξέρετε με ποιους», τους είπε, χωρίς να τους κατονομάσει.
Μα φυσικά ξέρουν. Ξέρουν από το 2015 . Όταν ο ίδιος αντί να απευθυνθεί στο ΚΙΝΑΛ ή το «Ποτάμι», αγκαλιάστηκε με τον Πάνο Καμμένο, (δις) στην εξέδρα και στο υπουργικό σύμβουλο με τους ακραίους δεξιούς των ΑΝΕΛ.

Ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε, ότι ποτέ δεν είχε πρόβλημα με ποιους θα συγκυβερνά. Γιατί να μην το ξανακάνει;

Επ αυτού άραγε τι λένε, οι «πασόκοι» που προσέφυγαν για μια θέση στο ψηφοδέλτιο και στον κομματικό μηχανισμό;
Πάντα είχα αυτό το ερώτημα.

Πρέπει να παραδεχθώ, πάντως πως είναι μια, από τις σπάνιες στιγμές που δείχνει ειλικρίνεια, ο Πρόεδρος. Θα συνεργαστεί με όποιον του … κάτσει αρκεί να κάνει πλειοψηφία.

Το «ξέρετε με ποιους» είναι μια πολύ καλή ατάκα.

Βεβαίως ισχυρή προϋπόθεση, για όλα αυτά, να κερδίσει αυτή τη μια ψήφο παραπάνω.

Κάποτε είχε περισσότερες, αλλά έφερε μνημόνιο αντί να το σχίσει και έκανε πράγματα για τα οποία προφανώς ντρέπεται σήμερα, αφού δεν τα αναφέρει πια.

Μόνο η Μπέτυ κλαίει σε κάθε επέτειο…