Καταμεσής της κυβερνητικής του θητείας κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Μητσοτάκη εάν πίσω από την απαιτητική επικαιρότητα διαμορφώνει κομμάτι κομμάτι τη στρατηγική του εν όψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Πολλώ μάλλον, όταν αυτή θα γίνει υπό τη σκιά της απλής αναλογικής, που σημαίνει, διπλές εκλογές, όπως άλλωστε ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει προεξοφλήσει με κατηγορηματικό τρόπο.

Προς το παρόν το ερώτημα του 1ενός εκατομμυρίου δολαρίων, δηλαδή το «πότε θα γίνουν οι επόμενες εκλογές», δεν απασχολεί το παρόν και μόνο το παρόν…πόνημα, καθώς ο παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν πως κάθε πρωθυπουργός, που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του, οφείλει να προλαμβάνει, παρά να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις.

Και παρά την παρατεταμένη – σχεδόν παρά φύσιν – δημοσκοπική καλοκαιρία, που απολαμβάνει ο ίδιος και η Νέα Δημοκρατία, ο Μητσοτάκης, όντας κατεξοχήν πολιτικό ζώον, γνωρίζει πως η αιφνίδια…εναλλαγή των εποχών στο πολιτικό σκηνικό δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, ιδίως για όσους επαναπαύονται στις δάφνες εφήμερων δημοσκοπικών θριάμβων.

Τουναντίον. Η πολιτική ρευστότητα, που κατά μείζονα λόγο χαρακτηρίζει επί του παρόντος τον χώρο της Κεντροαριστεράς, με τον ΣΥΡΙΖΑ να τελεί σε αναζήτηση στρατηγικού προσανατολισμού και εν αναμονή της εσωκομματικής διαδικασίας στο ΚΙΝΑΛ – ΠΑΣΟΚ,  υποχρεώνει το κυβερνών κόμμα να έχει τεντωμένες τις κεραίες του προς τις αριστερές παρυφές του.

Η προοδευτική Νέα Δημοκρατία

Η μάχη του Κέντρου, εξάλλου, αναμένεται εκ νέου καθοριστική για το τελικό αποτέλεσμα. Και στο Μέγαρο Μαξίμου προσαρμόζουν κατά τέτοιον τρόπο τη στρατηγική, αλλά και τις επί μέρους τακτικές τους, ώστε να παραμείνουν προνομιακοί συνομιλητές των κεντρώων – προοδευτικών ψηφοφόρων, συστατικό στοιχείο της πολιτικό – κοινωνικής συμμαχίας, που χάρισε στον Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία την άνετη εκλογική νίκη του 2019.

Σε αυτό το πλαίσιο, πυκνώνουν εσχάτως οι παρεμβάσεις του κ. Μητσοτάκη, που υποκρύπτουν εκλογικά μηνύματα με ενδιαφέρουσα, μάλιστα, ορολογία. Προ ημερών στο Διαγραμματειακό της Νέας Δημοκρατίας ο πρωθυπουργός είχε μεταξύ άλλων μιλήσει «για τον προοδευτικό ρόλο του κόμματος στην ελληνική κοινωνία», ενώ κατά τη σημερινή του τοποθέτηση στη Βουλή ζήτησε από τις πολιτικές δυνάμεις «να αφήσουμε τον άνεμο της προόδου να ξεδιπλώσει τα πανιά του αύριο της χώρας».

Μέχρι πρότινος στο νεοδημοκρατικό λεξιλόγιο δεν απαντάτο η λέξη «πρόοδος». Η πολιτική της ετυμολογία θεωρούνταν μάλλον εξ αντανακλάσεως σύμφυτη με το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ και πιο πρόσφατα με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας κατά τρόπο ανεξήγητο και άδικο να ταυτίζεται στο συλλογικό υποσυνείδητο η Νέα Δημοκρατία με τη συντήρηση, ως πτυχή  της οπισθοδρόμησης.

Ο πολιτικός στραγγαλισμός του ΣΥΡΙΖΑ

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη η έννοια της προόδου δεν είναι σύνθημα. Συνεπάγεται μία αέναη μάχη προσαρμογής της πολιτικής ηγεσίας στα δεδομένα ενός ταχέως εξελισσόμενου κόσμου, με τέτοιο τρόπο, ώστε να απλοποιείται και εν τέλει να βελτιώνεται η καθημερινότητα και η ποιότητα ζωής των πολιτών.

Εξ ου και θα εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τις θέσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ ως προς το νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά οπισθοδρομικές, καταδεικνύοντας στη μεγάλη μάζα των εργαζομένων, των μικρομεσαίων και εν τέλει της μεσαίας τάξης πως οι μάχες οπισθοφυλακής των δυνάμεων της αντιπολίτευσης αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της αγοράς εργασίας στην ψηφιακή εποχή.

Ο Μητσοτάκης έχει επιλέξει εδώ και καιρό να μιλά απ ευθείας στους ψηφοφόρους, που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί και κεντρώοι, προκαλώντας πολιτική ασφυξία στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς τον αποκόπτει προς το παρόν τουλάχιστον από ένα κομβικό για την εκλογική του μεγέθυνση ακροατήριο.